Genel Bilgiler
Böbrek kanseri böbrek içinde bulunan ve idrarý toplayan ufak idrar kanalcýklarýnýn içini döþeyen hücrelerden (epitel) kaynak alýr. Histolojik olarak þeffaf hücreli karsinom,papiller hücreli karsinom,toplayýcý kanal karsinomu,kromofob hücreli kanser olarak sýnýflanabilir.Böbrekte ayrýca renal pelvisten kaynaklanan ve pek çok bakýmdan mesanede görülen kanserlere benze üroteliyal kanser görülebilir.Çocukluk çaðýnda görülen nefroblastom(wilm’s tümörü) böbrek tümörlerinin %80’ini oluþtururEn sýk olarak 2-4 yaþlarýnda görülür. Böbrek hücreli kanser (renal cell ca) tüm kötü huylu böbrek tümörlerinin % 85 ini yetiþkin kanserlerinin de yaklaþýk % 3ünü teþkil eder. Günümüzde hala böbrek kanseri olan hastalarýn yaklaþýk %30 kadarý ilk taný anýnda yayýlmýþ durumdadýr. Ayrýca lokalize kanser nedeniyle nefrektomi yapýlan hastalarýn %20-30’unda da ileri dönemde metastatik hastalýk geliþmektedir. Erken taný konulup uygun tedavi verilirse böbrek kanserinin tamamen iyileþeceði unutulmamalýdýr. Erken evrede taný konulduðu takdirde böbrek kanserli hastalarýn yaþam oranlarý %70 ila %100 arasýnda olabilmektedir.
Böbrek hücreli kanserlerin en önemli özelliði radyoterapi veya kemoterapiye dirençli olmalarýdýr. Hormonal tedaviye de zayýf yanýt verirler. Böbrek hücreli kanserler eðer erken dönemde yani böbreðe sýnýrlý iken yakalanýrlarsa cerrahi olarak çýkarýlabilirler. Böbreðe sýnýrlý böbrek hücreli kanser olgularý için en etkili tedavi yöntemi budur.
Böbrek kanseri genellikle 50-60 yaþlarý arasýnda ortaya çýkar. Erkekte kadýna göre 2 kat daha fazla görülür. Böbrek kanserinin nedeni henüz tam olarak bilinmemektedir. Ancak, araþtýrmacýlar böbrek kanseri geliþmesi açýsýndan bazý risk faktörleri belirlemiþlerdir. Ancak, bu risk faktörlerine sahip olan herkes böbrek kanserine yakalanmayacaðý gibi her böbrek kanserli hastada da bu risk faktörleri bulunmayabilir. Böbrek kanserlerinin kaynaðýnda kalýtýmsal (herediter) özellikler de önemli rol oynar. Böbrek tümörleri erken yaþta görülürse, çift taraflý ve böbrek içinde birden fazla sayýda ise herediter böbrek kanserleri akla gelmelidir. Bu kanserlere örnek olarak Von hippel lindau sendromu, Herediter papiller kanser, Herediter þeffaf hücreli kanser, Herediter renal onkositom verilebilir.
1-Son dönem böbrek yetmezliði ve diyaliz
Bu yakýnmalar böbrek kanserinin belirtisi olabileceði gibi enfeksiyon gibi baþka hastalýklardan da kaynaklanabilir. Bu yakýnmalara sahip olan insanlar mutlaka bir üroloji uzmanýna görünmelidirler. Erken taný konulan kanserin tedavisi olasýdýr.
Böbrek Kanserinde Görüntüleme:
pyelografinin tek baþýna doðruluk oraný %75’dir.
|
Bölge |
Oran(%) |
|
Akciðer |
50-60 |
|
Kemik |
30-40 |
|
Bölgesel lenf nodlarý |
15-30 |
|
Ana renal ven |
15-20 |
|
Perirenal yað dokusu |
10-20 |
|
Adrenal(ayný taraf) |
10-15 |
|
Vena cava |
8-15 |
|
Beyin |
10-13 |
|
Karþý böbrek |
1-2 |
Radyasyon tedavisi: Radyasyon tedavisi vücut dýþýndaki radyoaktif bir kaynaktan
gelen yüksek enerji içeren ýþýnlarýn kanser hücrelerini öldürmek için kullanýlmasýna
dayanýr. Radyoterapinin etkinliði farklý kanser türlerinde deðiþiktir. Ancak böbrek
kanseri radyasyon tedavisinin az etkilediði kanserlerden biridir. Bu nedenle böbrek
kanserinin kesin tedavisinde yerinin olmadýðý kabul edilmektedir.
Biyolojik tedavi (immunoterapi): Ýnterleukin-2 ve interferon, biyolojik tedavide
kullanýlan ve aslýnda vücutta da doðal olarak üretilen savunma sisteminin silahlarý
olarak nitelendirilebilecek maddelerdir. Dýþarýdan vücuda verilmek suretiyle hastanýn baðýþýklýk
sisteminin daha iyi kullanýlmasý ve güçlendirilmesi amaçlanmaktadýr. Yayýlmýþ kanserli hastalarýn
yaklaþýk %20’si bu tedaviye yanýt vermektedir. Bu maddelerin uygulanmasý doktor tarafýndan belirlenen
bir program dahilinde olmaktadýr. Yan etkileri nedeniyle son derece dikkatli ve deneyimli merkezlerde
uygulanmasý uygundur. Biyolojik tedavi sýrasýnda hasta yan etkilerinin izlenebilmesi için çoðu kez
hastanede kalýr. Bu tedaviler yan etki olarak kas aðrýsý, halsizlik, dikkat kaybý, ateþ, kusma ve ishale
neden olabilir. Hastalar genelde kendilerini çok yorgun hissederler. Bazýlarýnda deri dökülmesi olur.
Bu problemler çok ciddi olabilir ama tedavi bitince bu etkiler kaybolur.
Kemoterapi: Kemoterapi kanserli hücreleri öldürmek için ilaç kullanýlmasýdýr. Diðer birçok kanserde
etkili olmasýna raðmen böbrek kanserinde çok sýnýrlý bir etki gösterir.
Buna raðmen araþtýrmacýlar yeni ilaç ve ilaç kombinasyonlarýný denemektedirler. Kemoterapinin yan etkileri
verilen ilaçlara göre deðiþir. Genelde kanser ilaçlarý hýzla büyüyen kan hücrelerini etkiler ve saç dökülmesine
sebep olur. Sonuç olarak hastalýklara karþý direnç kaybý ve enerji kaybýna uðrarlar.
Hormon tedavisi: Hormonlarla hücrenin büyümesi kontrol altýna alýnmaya çalýþýlýr.
Hormon tedavisi ilerlemiþ böbrek kanserlerinde kullanýlýr. Progesteron böbrek
kanserinde en sýk kullanýlan hormondur. Sýklýkla yakýnmalarý geçici olarak azaltmak
için “palyatif tedavi” olarak kullanýlýr. Bugün artýk tedavi edici olarak kabul edilmemektedir. Yan etkileri genelde
orta derecededir. Progesteron içeren ilaçlar kilo
fizik muayene, akciðer grafisi ve laboratuvar testleri ile izlenir. Doktor gerektiðinde ultrasonografi,
bilgisayarlý tomografi veya baþka tetkikler de isteyebilir. Hastalar kendisine anlatýlanlarýn dýþýnda bir
problemle karþýlaþtýðý zaman hemen doktora baþvurmalýdýrlar. Radikal nefrektomi yapýldýktan sonra
hastalar 3-6 ayda bir düzenli olarak takip edilmelidir. Hastalýkta herhangi bir ilerleme olup
olmadýðý deðerlendirilmelidir. Prognozu (hastalýðýn seyri) ve nasýl bir tedavinin uygulanmasý gerektiðini
etkileyen faktörler vardýr.
