Þizofreni kiþinin entelektüel yapýsýný bozan bir hastalýk olup genel olarak genç yaþlarda baþlamaktadýr. Oluþ nedeni tam olarak bilinmese de genetik yönü var olan bir hastalýk olup günümüzde ilaç sektöründe ki ilerlemeler ile korkutucu bir hastalýk olmaktan çýkmýþtýr. Geçmiþ yýllarda bu hastalýk nedeniyle yaþamdan kopan, çalýþamayan neredeyse yaþamýnýn 15-20 yýlýný hastanelerde geçirmek zorunda kalan hastalar artýk toplum içinde yaþamlarýný daha rahat sürdürebilir hale gelmiþ ve çok büyük bir kýsmý iþ yaþamýnda, aile yaþamýnda hatta toplumsal yaþamda yerini alarak yaþamýný sürdürür hale gelmiþtir.

             Þizofreni genç yaþlarda baþlayýp kronik olarak süren bir hastalýk olduðu halde artýk çok az ilaçla yaþantýlarýný sürdürebilen hastalarýn yaþantýlarý iki alanýn dýþýnda niteliðini kaybetmemekte özellikle sorumluluk alma ve çalýþma konusunda yaþadýklarý zorluklar gün geçtikçe ortadan kalkmaktadýr. Þizofreni hastalarýnýn genel gidiþine bakarsak iki tip þizofreniden bahsetmek mümkündür. Birinci bölümde pozitif belirtilerin olduðu yani baðýrma, çaðýrma, kýrma dökme, etrafa saldýrma, olmadýk iddialarda bulunma, kulaðýna sesler gelmesi, gözünün önüne hayaller görünmesi, fikir akýþýnda bozulmalar nedeniyle dediðinin anlaþýlmamasý, büyük bir sabýrla dinlense bile ne dediðinin ne anlatmak istediðinin anlaþýlmamasý, garip hareketler ve jestlerde bulunmasý ile karakterize olduðu pozitif þizofreni ikinci grupta ise bu belirtilerin nerdeyse tamamýnýn gözlenmediði, bunun yerine toplumda çekilme kendi içine kapanma, insanlardan uzaklaþma, kendi baþýna yaþama, yýkanmama, kendine bakmama, kendine özen göstermeme, evden çýkmama ile karakterize olan ve bunun sonucunda negatif semptomlarýn olduðunun düþünüldüðü negatif þizofrenidir. Her iki gruptada toplumsal yeti kaybý hastalýðýn en önemli kalýcý belirtisi olduðu halde pozitif bulgularýn olduðu þizofrenide gidiþ ara ara alevli olmasýna karþýn genel olarak daha iyi cevap vermekte negatif þizofrenide ise genel sonuç öbürü kadar iyi olmamakta hastalarý toplumun içine sokmak her zaman çok kolay olmamaktadýr.

           Þizofreni hastalýðýnýn kimi zaman sinsi baþlamasý taný koyup tedavi etmeyi zorlaþtýrmakta özellikle lise yada üniversite çaðlarýnda baþladýðý zaman yaptýðý davranýþlar bir gencin normal huysuzluðuna baðlanabildiði için okula gitmek istemeyen, dersleri düþen, arkadaþlarýndan uzaklaþan, yýkanmak istemeyen, odasýna kapanan bir gencin þizofrenik bir süreç içinde olduðu maalesef aradan epey zaman geçince ve aile artýk bu iþte bir iþ var bu yaptýklarý doðru deðil demeye baþladýðýnda yakalanabilmekte bu da kimi zaman tedaviyi geciktirmektedir. Þizofreni tedavisinde en büyük sorun hastalarýn hasta olduðunu kabul etmemesi ben hasta deðilim siz gidin tedavi olun diyerek aileleri ile çatýþmasý ve zorla götürülseler bile gittikleri doktorlarýn verdikleri ilaçlarý kullanmamalarýdýr. Bu durum onlarýn tedavi olma sürecini olmusuz etkilemekte kimi zaman hastane yatýþýný gerekli kýlmakta kimi zamanda ailelerin onlarý hastaneye yatýrma konusunda kaygýlarý nedeniyle ilaç kullanamadýklarý için tedavi olamamakta iþ artýk sabýr boyutlarýný aþýp tehlikeli boyutlara vardýðýnda ancak o zaman zorlada olsa tedavi yoluna gitmekte ve hastalarý için yardým alabilmektedirler. Ýyi tedavi olduðu zaman hastalarýn günlük hayatý sürdürme konusunda eksikleri kalmamakta bir çok hasta uygun tedavi süreci sonucunda kendi baþýna ilacýný alarak tedavisini sürdürmekte bu durum ise baþarý þansýný çok büyük oranda arttýrmaktadýr. Sonuçta þizofreni korkulacak bir hastalýk olmayýp uygun tedavi ile hastalar saðlýklarýna kavuþabilmekte ama belki diðer hastalýklardan farklý olarak daha uzun süre ilaç kullanmalarý gerekebilmektedir.

Þizofreni kiþinin entelektüel yapýsýný bozan bir hastalýk olup genel olarak genç yaþlarda baþlamaktadýr. Oluþ nedeni tam olarak bilinmese de genetik yönü var olan bir hastalýk olup günümüzde ilaç sektöründe ki ilerlemeler ile korkutucu bir hastalýk olmaktan çýkmýþtýr. Geçmiþ yýllarda bu hastalýk nedeniyle yaþamdan kopan, çalýþamayan neredeyse yaþamýnýn 15-20 yýlýný hastanelerde geçirmek zorunda kalan hastalar artýk toplum içinde yaþamlarýný daha rahat sürdürebilir hale gelmiþ ve çok büyük bir kýsmý iþ yaþamýnda, aile yaþamýnda hatta toplumsal yaþamda yerini alarak yaþamýný sürdürür hale gelmiþtir.

             Þizofreni genç yaþlarda baþlayýp kronik olarak süren bir hastalýk olduðu halde artýk çok az ilaçla yaþantýlarýný sürdürebilen hastalarýn yaþantýlarý iki alanýn dýþýnda niteliðini kaybetmemekte özellikle sorumluluk alma ve çalýþma konusunda yaþadýklarý zorluklar gün geçtikçe ortadan kalkmaktadýr. Þizofreni hastalarýnýn genel gidiþine bakarsak iki tip þizofreniden bahsetmek mümkündür. Birinci bölümde pozitif belirtilerin olduðu yani baðýrma, çaðýrma, kýrma dökme, etrafa saldýrma, olmadýk iddialarda bulunma, kulaðýna sesler gelmesi, gözünün önüne hayaller görünmesi, fikir akýþýnda bozulmalar nedeniyle dediðinin anlaþýlmamasý, büyük bir sabýrla dinlense bile ne dediðinin ne anlatmak istediðinin anlaþýlmamasý, garip hareketler ve jestlerde bulunmasý ile karakterize olduðu pozitif þizofreni ikinci grupta ise bu belirtilerin nerdeyse tamamýnýn gözlenmediði, bunun yerine toplumda çekilme kendi içine kapanma, insanlardan uzaklaþma, kendi baþýna yaþama, yýkanmama, kendine bakmama, kendine özen göstermeme, evden çýkmama ile karakterize olan ve bunun sonucunda negatif semptomlarýn olduðunun düþünüldüðü negatif þizofrenidir. Her iki gruptada toplumsal yeti kaybý hastalýðýn en önemli kalýcý belirtisi olduðu halde pozitif bulgularýn olduðu þizofrenide gidiþ ara ara alevli olmasýna karþýn genel olarak daha iyi cevap vermekte negatif þizofrenide ise genel sonuç öbürü kadar iyi olmamakta hastalarý toplumun içine sokmak her zaman çok kolay olmamaktadýr.

           Þizofreni hastalýðýnýn kimi zaman sinsi baþlamasý taný koyup tedavi etmeyi zorlaþtýrmakta özellikle lise yada üniversite çaðlarýnda baþladýðý zaman yaptýðý davranýþlar bir gencin normal huysuzluðuna baðlanabildiði için okula gitmek istemeyen, dersleri düþen, arkadaþlarýndan uzaklaþan, yýkanmak istemeyen, odasýna kapanan bir gencin þizofrenik bir süreç içinde olduðu maalesef aradan epey zaman geçince ve aile artýk bu iþte bir iþ var bu yaptýklarý doðru deðil demeye baþladýðýnda yakalanabilmekte bu da kimi zaman tedaviyi geciktirmektedir. Þizofreni tedavisinde en büyük sorun hastalarýn hasta olduðunu kabul etmemesi ben hasta deðilim siz gidin tedavi olun diyerek aileleri ile çatýþmasý ve zorla götürülseler bile gittikleri doktorlarýn verdikleri ilaçlarý kullanmamalarýdýr. Bu durum onlarýn tedavi olma sürecini olmusuz etkilemekte kimi zaman hastane yatýþýný gerekli kýlmakta kimi zamanda ailelerin onlarý hastaneye yatýrma konusunda kaygýlarý nedeniyle ilaç kullanamadýklarý için tedavi olamamakta iþ artýk sabýr boyutlarýný aþýp tehlikeli boyutlara vardýðýnda ancak o zaman zorlada olsa tedavi yoluna gitmekte ve hastalarý için yardým alabilmektedirler. Ýyi tedavi olduðu zaman hastalarýn günlük hayatý sürdürme konusunda eksikleri kalmamakta bir çok hasta uygun tedavi süreci sonucunda kendi baþýna ilacýný alarak tedavisini sürdürmekte bu durum ise baþarý þansýný çok büyük oranda arttýrmaktadýr. Sonuçta þizofreni korkulacak bir hastalýk olmayýp uygun tedavi ile hastalar saðlýklarýna kavuþabilmekte ama belki diðer hastalýklardan farklý olarak daha uzun süre ilaç kullanmalarý gerekebilmektedir.