Retina, göz küresinin arka duvarýnda yerleþik, fotoreseptör(ýþýk algýlayýcý) ve sinir hücrelerinden oluþan görmenin baþladýðý tabakadýr. Saðlýklý bir görmenin oluþabilmesi için optik ortamlarýn (kornea, göz içi sývýlarý ve lens) saydam, retina, optik sinir, üst görme yollarý ve beyindeki görme merkezinin de iþlevini yerine getirmesi gerekir. Bu yollardaki herhangi bir bozukluk, görmemizi etkiler ve hastalýk derecesine göre az görme ve körlükle sonuçlanabilir.

Retina hastalýklarý toplumda sýk olarak görülür. En sýk olaný þeker hastalýðýna baðlý retina hastalýðýdýr. Diabetik retinopati olarak ta bilinir. Toplumda þeker hastalýðýna baðlý körlük oraný katarakt hastalýðýndan sonra ikinci sýradadýr. Ayrýca hipertansiyona baðlý retina kanamalarý ve sýzýntý, retina yýrtýklarý, retina dekolmaný ve tavuk karasý (retinitis pigmentosa) gibi kalýtsal retina hastalýklarý da az görme ve körlüðe neden olabilen hastalýklar arasýndadýr.

Retina hastalýklarý nasýl teþhis edilir?

Damlalý gözdibi muayenesini de içeren detaylý göz muayenesi, dijital fundus fotoðrafý, göz anjiosu (Floressein fundus anjiografi-FFA ve Ýndosiyanin yeþil anjiografi-ICGA), ve makula optik koherens tomografi (OCT) ile retina hastalýðýnýn neden kaynaklandýðý ve eðer mümkünse hangi tedavi yönteminin uygulanacaðýna karar verilir.