Ýnsan ortalama yaþam süresi yüzyýlýmýzýn baþýndan bu yana özellikle aþýlama, hijyenik koþullarýn iyileþmesi, antibiyotiklerin bulunmasý ve geliþtirilmesi sonucu hýzla artmýþtýr. 1800’lü yýllarda ortalama yaþam süresi 30 - 40 yýl iken 20.yy baþýnda 50’ye; 1978’de 74’e ve günümüz içinde ortalama 77.8’e ulaþmýþtýr. Ýnsanýn büyük baþarýlarýndan biri gibi görünen bu durum, yaþlý nüfusunun giderek artmasýna yol açmýþtýr. 1980 yýlýnda 60 yaþýnda dünyada yaklaþýk 376 milyon insanýn yaþadýðý ve bu sayýnýn 2020 yýlýnda 976 milyona ulaþacaðý hesaplanmýþtýr. 

Dünya nüfusundaki bu yaþlanma beraberinde demans, Parkinsonizm, strok gibi ileri yaþ hastalýklarýnýn sýklýðýnýn artýþýný da getirmektedir. Yaþýn ilerlemesi ile birlikte, Alzheimer hastalýðýna yakalanma riski de artmaktadýr. Öyleki, Alzheimer hastalýðý sýklýðýndaki artýþ sonucu 85 yaþýnýn üstündeki nüfusun yaklaþýk yarýsý Alzheimer hastalýðý riski ile karþý karþýyadýr. Yaþý ileri nüfus arttýkça, toplumda Alzheimer hastalýðýna yakalanan insan sayýsý da artmaktadýr. Türkiye’de yaklaþýk 200,000 Alzheimer hastasý olduðu tahmin edilmektedir. ABD’de bu sayý 4 milyona ulaþmaktadýr. 

Ancak unutkanlýk, yaþlý insanlarda oldukça sýk rastlanýlan bir yakýnmadýr. Ýleri yaþla birlikte unutkanlýk ve diðer zihinsel yeteneklerin bozulmasýný hep yaþlanmanýn doðal sonucu imiþ gibi görme eðilimi vardýr. Bu yüzden biraz önce bahsedilenlerle çeliþkili imiþ gibi görünse de bunama bir hastalýktýr ve yaþlanmanýn doðal sonucu deðildir.

Bunama durumlarýnýn (Demanslarýn) yarýdan fazlasýna Alzheimer hastalýðý yol açmaktadýr. Hastalýðýn ilerlemesi 5 ile 12 yýl sürebilir. Hastalýðýn en ileri evresinde Alzheimer hastasýnýn 24 saat bakýma ihtiyacý olacaktýr. Beslenme, temizlik, tuvalet ihtiyacý ancak bir bakýcý tarafýndan saðlanabilecektir. Hastanýn üzerindeki etkisi bu derecede büyük olan hastalýðýn hastanýn yakýnlarý ve bakýcýlarýna da etkisi çok büyüktür.

Belirtiler sýklýkla bellek kaybý ile baþlar, özellikle yakýn geçmiþte yaþanan olaylar kolay unutulur. Örneðin hastalar sohbet sýrasýnda ayný þeyleri tekrar tekrar anlatmaya baþlarlar. Erken dönemde Alzheimer hastasý yeni bilgiyi öðrenemez. Hastalýk ilerledikçe Alzheimer hastasýnýn kafasý iyice karýþýr ve etrafa ilgisi, çevresinden haberdarlýðý azalýr. Bazý hastalar konuþurken kelime bulmakta zorlanýrlar. Nesneleri ve yüzleri tanýmakta zorlanýrlar. Yargý ve akýl yürütme de önemli ölçüde bozulabilir. Zamanla hasta en basit iþleri bile yapamaz hale gelir. 

Sýk rastlanan bir belirti de kiþilik ve davranýþlarda deðiþiklik olmasýdýr. Hastalarda kolay sinirlenme, depresyon ve aþýrý kuþkuculuk görülebilir, bazen aþýrý sakin ya da saldýrgan olabilirler. 

Bu bulgulara hastalarýn kendilerine bakabilme, kendi baþlarýna yaþayabilme yeterliliklerinde azalma eþlik eder ve ileri dönemlerde 24 saat bakým gerekli hale gelir.