Psikofarmakoloji Derneði’nin Uluslararasý Katýlýmlý 4. Ulusal Psikofarmakoloji Kongresi  (4. UPFK) 23 Kasým 2011 tarihinde 500’e yakýn yerli ve 200’e yakýn uluslararasý konuþmacý ve katýlýmcýný iþtirakiyle baþlamýþtýr.

Ulusal Psikofarmakoloji Kongreleri 2005 yýlýndanberi yapýlmakta ve dünyanýn en önde gelen isimlerini davet ederek tüm bilimsel kongrelerde  ve tüm dünyada yapýldýðý gibi  bilimsel  tartýþmalar yapmasýna ve  zemin hazýrlamaktadýr.

Kongrede tartýþýlan görüþler   Psikofarmakoloji  Derneði ve / veya Ulusal Psikofarmakoloji Kongrelerinin görüþü deðil, tamamen konuþmacýlarýn kendi görüþlerini yansýtmaktadýr ve derneði  ve kongrelerini baðlamamaktadýr.

Durum böyle iken  4.Ulusal Psikofarmakoloji Kongresi’nin ikinci günü olan   24.11.2011 tarihinde  Yale Üniversitesi’nden Profesör  Irving Kirsch  ve Manchester Üniversitesinden Profesör   Ian Anderson  “ Antidepresanlar depresyon tedavisinde faydalýdýr”  þeklindeki  münazara konusu etrafýnda,  iddia eden  taraf  olan Prof.  Ian Anderson  “antidepresanlar depresyon tedavisinde faydalýdýr” fikrini savunurken, Profesör  Irving Kirsch  ise tamamen bir  bilimsel tartýþma þekli olan münazara debate)  esaslarý çerçevesinde  bu fikre karþý çýkarak “antidepresanlar depresyon tedavisinde faydalý deðildir “ tezini savunmuþtur. Münazarayý   Prof. Dr. Mehmet Zihni Sungur yönetmiþ ve münazara sonunda ise: HER HASTANIN BÝREYSEL OLARAK DEÐERLENDÝRÝLEREK DOKTORLARI/PSÝKÝYATRLARI TARAFINDAN  TEDAVÝSÝNÝN PLANLANMASI GEREKTÝÐÝ SONUCUNA VARILMIÞTIR.

Ne var ki, 25 Kasým 2011 tarihli bazý basýn organlarýnda   Prof. Ian Andersonu’un görüþlerine yer verilmeden  “antidepresanlar intihara yol açýyor” baþlýklý haberler yayýnlandýðý görülmüþ ve bu  haberlerde derneðimizin  ve kongremizin adý geçtiðinden ve de bu görüþlerin  bazý hastlar tarafýndan yanlýþ anlaþýlarak, intihar  dahil çok ciddi sonuçlara yol açabileceði endiþesiyle bu basýn  açýklamasý yapýlmasý zorunlu hale gelmiþtir.

 

Kirsch  ve  arkadaþlarý  2008 yýlýnda da “Initial  severity and antidepressant benefits:A meta-analysis of data submitted to the Food and Drug Administration”  baþlýklý  makalede  antidepresan tedavilerin plaseboya göre orta derece bir üstünlükleri olduðu ve yayýnlanmamýþ verilerin dahil edilmesi ile antidepresan etkinliðin daha da düþük olacaðýný bildirmiþlerdir. O dönemde  Türkiye’de de  bazý basýn ve  yayýn  organlarýnda  bu  çalýþmanýn mahreç gösterildiði yayýnlarda, antidepresan ilaçlarýn  plasebodan  daha  fazla etkilerinin olmadýðý yönündeki haberlerin  bu  ilaçlarý  almakta  olan  psikiyatri hastalarýnýn zihinlerini  bulandýrdýðý  ve hatta bazýlarýnýn bu sebeple tedavilerini kestiði  bilinmektedir. 

Bizler Psikofarmakoloji Derneði üyesi psikiyatri uzmaný hekimler olarak o dönemde  Klinik  Psikofarmakoloji Bülteni’nde peþ peþe 2 editoryal yayýnlayarak bu konularda uyarýlar ve bilimsel açýklamalar yapmýþtýk Dünya Saðlýk Örgütü (WHO)’ne göre depresyon, tüm hastalýklar arasýnda görülme sýklýðý açýsýndan dördüncü sýrada olan, tedavi  edilmediðinde  intihar  gibi çok ciddi riskleri taþýyan ve yaþam kalitesini  bozan  önemli  bir  ruhsal  bozukluktur. Gerek ilaç endüstrisi destekli ve gerekse baðýmsýz çok sayýda çalýþma ile etkinlikleri test edilen ve kanýtlanan bir çok ilaç antidepresan olarak ruhsat alabilmiþtir.

Ýþte bu yüzden antidepresanlar  yarým  asýrdan  fazla  bir  süredir  güvenle kullanýlmaktadýr. Depresyon tek bir klinik antite olmayýp, unipolar, bipolar, karma, disforik özellikli, ajite, retarde, atipik, psikotik özellikli ve melankolik, v.s. isimlerle adlandýrýlan  klinik  görünümlerinin  yanýnda,  depresyonun þiddeti  de  önem arzetmekte  ve  geniþ  bir  yelpazede daðýlan ve hepsine de halk arasýnda ‘depresyon’ diye adlandýrýlan, depresyonun bu çok deðiþik klinik alttiplerinin her birinin tedavisinde antidepresan ilaçlarýn ve yardýmcý  ilaçlarýn  seçimi,  ilaçlarýn  dozu,  tedavi süresi, v.s.  profesyonellik  ve  ustalýk  gerektirebilen  hekimlik mesleðinin inceliklerinin yeterli ölçüde karþýlanamadýðý uygulamalarla da antidepresanlarýn etkililiði konusunda  kuþkularýn  çýkmasýna  yol  açýlabilmektedir. Diðer bir husus antidepresan etkinin ortaya çýkabilmesi 4-6 haftalýk kullaným süresi gerektirir.

Antidepresan ilaç tedavisi ise, ortalama 12 ay sürdürülmelidir. Hasta remisyona girdikten sonra antidepresan ilaç 4-6 ay tedavi dozunda tutulup, daha sonra idame dozuna geçilmelidir. Bir yýl dolduðunda da antidepresan ilaç aylar içinde dozu tedricen azaltýlarak kesilmelidir. Ýlaç kesildikten sonra belirtiler  yinelerse,  antidepresan  ilacýn  tekrar  baþlanmasý ve 3-6 ay daha tedavinin sürdürülmesi gibi bilgiler artýk herkesin bildiði klasikleþmiþ bilgilerdir. Kirsch’in fikirlerine dayanak oluþturan çoðu çalýþma  ise genellikle birkaç ay sürmüþtür.

Depresyonun  en  dramatik  komplikasyonu  intihar olup; depresyon vak’alarýnýn %15 kadarý intihar nedeniyle ölmektedir.  Tüm  intiharlarýn  %70’i  depresyon vak’alarýdýr. ABD’de intihar, ölüm nedenleri arasýnda 7. sýrada yer almaktadýr. Seçici serotonin gerialým inhibitörlerinin (SSRI) tüm dünyada yaygýn bir þekilde kullanýldýðý 1990 yýlýndan sonraki dönemde intihar oranlarýnýn anlamlý olarak düþtüðünün istatistiksel gerçek olarak karþýmýzda duruyor olmasý da, antidepresan ilaç tedavisinin  önemini  gösteren  ve  antidepresan  ilaçlarýn depresyonda etkili olduðunun gösteren diðer bir kanýttýr.

Bu bu gerçeklere ve kanýtlara raðmen antidepresanlarýn  etkisizliðini , dahasý  ANTÝDEPRESANLAR ÝNTÝHARA YOL AÇIYOR iddiasý  bilimsel dayanaktan yoksundur. Diðer bir iddia olan  gebelikte ilaç kullanýlmasý sonucunda doðumsal anomaliler gibi bozukluklarýn sadece gebelikte antidepresan kullanýmý sonucunda deðil;  röntgen ýþýnýna maruz kalmaktan, týbbý diðer branaþlarýnda da kullanýlan bir çok  ilaçla olabilmektedir.  Örneðin  en çok   kullanýlan ilaçlardan  aðrý kesiciler, soðuk algýýnlýðý  ilaçlarý, antibiyotikler  ve hatta bazý vitaminler de dahil   sayýlabilir. Bunun önlemi reçetesiz ilaç satýþýnýn engellenmesinden geçmektedir.

Sonuç olarak, sorumlu medyanýn, antidepresan kullanan  hastalarýn  ilaçlarýný býrakmalarý sonucunda intihar da dahil  halk saðlýðýný ciddi bir þekilde  etkileme potansiyeli olan  bu haberi düzeltmek  üzere basýn açýklamamýzý yayýnlamasýný ve antidepresan kullanan  hastalarýn  ise, kesinlikle  bu habere bakarak  ve de  hekimlerine danýþmadan kendiliklerinde kyullanmakta olduklarý antidepresan ilaçlarýný kesmemelerini önemle tavsiye ederiz. 25.11.2011

Psikofarmakoloji Derneði’nin Uluslararasý Katýlýmlý 4. Ulusal Psikofarmakoloji Kongresi  (4. UPFK) 23 Kasým 2011 tarihinde 500’e yakýn yerli ve 200’e yakýn uluslararasý konuþmacý ve katýlýmcýný iþtirakiyle baþlamýþtýr.

Ulusal Psikofarmakoloji Kongreleri 2005 yýlýndanberi yapýlmakta ve dünyanýn en önde gelen isimlerini davet ederek tüm bilimsel kongrelerde  ve tüm dünyada yapýldýðý gibi  bilimsel  tartýþmalar yapmasýna ve  zemin hazýrlamaktadýr.

Kongrede tartýþýlan görüþler   Psikofarmakoloji  Derneði ve / veya Ulusal Psikofarmakoloji Kongrelerinin görüþü deðil, tamamen konuþmacýlarýn kendi görüþlerini yansýtmaktadýr ve derneði  ve kongrelerini baðlamamaktadýr.

Durum böyle iken  4.Ulusal Psikofarmakoloji Kongresi’nin ikinci günü olan   24.11.2011 tarihinde  Yale Üniversitesi’nden Profesör  Irving Kirsch  ve Manchester Üniversitesinden Profesör   Ian Anderson  “ Antidepresanlar depresyon tedavisinde faydalýdýr”  þeklindeki  münazara konusu etrafýnda,  iddia eden  taraf  olan Prof.  Ian Anderson  “antidepresanlar depresyon tedavisinde faydalýdýr” fikrini savunurken, Profesör  Irving Kirsch  ise tamamen bir  bilimsel tartýþma þekli olan münazara debate)  esaslarý çerçevesinde  bu fikre karþý çýkarak “antidepresanlar depresyon tedavisinde faydalý deðildir “ tezini savunmuþtur. Münazarayý   Prof. Dr. Mehmet Zihni Sungur yönetmiþ ve münazara sonunda ise: HER HASTANIN BÝREYSEL OLARAK DEÐERLENDÝRÝLEREK DOKTORLARI/PSÝKÝYATRLARI TARAFINDAN  TEDAVÝSÝNÝN PLANLANMASI GEREKTÝÐÝ SONUCUNA VARILMIÞTIR.

Ne var ki, 25 Kasým 2011 tarihli bazý basýn organlarýnda   Prof. Ian Andersonu’un görüþlerine yer verilmeden  “antidepresanlar intihara yol açýyor” baþlýklý haberler yayýnlandýðý görülmüþ ve bu  haberlerde derneðimizin  ve kongremizin adý geçtiðinden ve de bu görüþlerin  bazý hastlar tarafýndan yanlýþ anlaþýlarak, intihar  dahil çok ciddi sonuçlara yol açabileceði endiþesiyle bu basýn  açýklamasý yapýlmasý zorunlu hale gelmiþtir.

 

Kirsch  ve  arkadaþlarý  2008 yýlýnda da “Initial  severity and antidepressant benefits:A meta-analysis of data submitted to the Food and Drug Administration”  baþlýklý  makalede  antidepresan tedavilerin plaseboya göre orta derece bir üstünlükleri olduðu ve yayýnlanmamýþ verilerin dahil edilmesi ile antidepresan etkinliðin daha da düþük olacaðýný bildirmiþlerdir. O dönemde  Türkiye’de de  bazý basýn ve  yayýn  organlarýnda  bu  çalýþmanýn mahreç gösterildiði yayýnlarda, antidepresan ilaçlarýn  plasebodan  daha  fazla etkilerinin olmadýðý yönündeki haberlerin  bu  ilaçlarý  almakta  olan  psikiyatri hastalarýnýn zihinlerini  bulandýrdýðý  ve hatta bazýlarýnýn bu sebeple tedavilerini kestiði  bilinmektedir. 

Bizler Psikofarmakoloji Derneði üyesi psikiyatri uzmaný hekimler olarak o dönemde  Klinik  Psikofarmakoloji Bülteni’nde peþ peþe 2 editoryal yayýnlayarak bu konularda uyarýlar ve bilimsel açýklamalar yapmýþtýk Dünya Saðlýk Örgütü (WHO)’ne göre depresyon, tüm hastalýklar arasýnda görülme sýklýðý açýsýndan dördüncü sýrada olan, tedavi  edilmediðinde  intihar  gibi çok ciddi riskleri taþýyan ve yaþam kalitesini  bozan  önemli  bir  ruhsal  bozukluktur. Gerek ilaç endüstrisi destekli ve gerekse baðýmsýz çok sayýda çalýþma ile etkinlikleri test edilen ve kanýtlanan bir çok ilaç antidepresan olarak ruhsat alabilmiþtir.

Ýþte bu yüzden antidepresanlar  yarým  asýrdan  fazla  bir  süredir  güvenle kullanýlmaktadýr. Depresyon tek bir klinik antite olmayýp, unipolar, bipolar, karma, disforik özellikli, ajite, retarde, atipik, psikotik özellikli ve melankolik, v.s. isimlerle adlandýrýlan  klinik  görünümlerinin  yanýnda,  depresyonun þiddeti  de  önem arzetmekte  ve  geniþ  bir  yelpazede daðýlan ve hepsine de halk arasýnda ‘depresyon’ diye adlandýrýlan, depresyonun bu çok deðiþik klinik alttiplerinin her birinin tedavisinde antidepresan ilaçlarýn ve yardýmcý  ilaçlarýn  seçimi,  ilaçlarýn  dozu,  tedavi süresi, v.s.  profesyonellik  ve  ustalýk  gerektirebilen  hekimlik mesleðinin inceliklerinin yeterli ölçüde karþýlanamadýðý uygulamalarla da antidepresanlarýn etkililiði konusunda  kuþkularýn  çýkmasýna  yol  açýlabilmektedir. Diðer bir husus antidepresan etkinin ortaya çýkabilmesi 4-6 haftalýk kullaným süresi gerektirir.

Antidepresan ilaç tedavisi ise, ortalama 12 ay sürdürülmelidir. Hasta remisyona girdikten sonra antidepresan ilaç 4-6 ay tedavi dozunda tutulup, daha sonra idame dozuna geçilmelidir. Bir yýl dolduðunda da antidepresan ilaç aylar içinde dozu tedricen azaltýlarak kesilmelidir. Ýlaç kesildikten sonra belirtiler  yinelerse,  antidepresan  ilacýn  tekrar  baþlanmasý ve 3-6 ay daha tedavinin sürdürülmesi gibi bilgiler artýk herkesin bildiði klasikleþmiþ bilgilerdir. Kirsch’in fikirlerine dayanak oluþturan çoðu çalýþma  ise genellikle birkaç ay sürmüþtür.

Depresyonun  en  dramatik  komplikasyonu  intihar olup; depresyon vak’alarýnýn %15 kadarý intihar nedeniyle ölmektedir.  Tüm  intiharlarýn  %70’i  depresyon vak’alarýdýr. ABD’de intihar, ölüm nedenleri arasýnda 7. sýrada yer almaktadýr. Seçici serotonin gerialým inhibitörlerinin (SSRI) tüm dünyada yaygýn bir þekilde kullanýldýðý 1990 yýlýndan sonraki dönemde intihar oranlarýnýn anlamlý olarak düþtüðünün istatistiksel gerçek olarak karþýmýzda duruyor olmasý da, antidepresan ilaç tedavisinin  önemini  gösteren  ve  antidepresan  ilaçlarýn depresyonda etkili olduðunun gösteren diðer bir kanýttýr.

Bu bu gerçeklere ve kanýtlara raðmen antidepresanlarýn  etkisizliðini , dahasý  ANTÝDEPRESANLAR ÝNTÝHARA YOL AÇIYOR iddiasý  bilimsel dayanaktan yoksundur. Diðer bir iddia olan  gebelikte ilaç kullanýlmasý sonucunda doðumsal anomaliler gibi bozukluklarýn sadece gebelikte antidepresan kullanýmý sonucunda deðil;  röntgen ýþýnýna maruz kalmaktan, týbbý diðer branaþlarýnda da kullanýlan bir çok  ilaçla olabilmektedir.  Örneðin  en çok   kullanýlan ilaçlardan  aðrý kesiciler, soðuk algýýnlýðý  ilaçlarý, antibiyotikler  ve hatta bazý vitaminler de dahil   sayýlabilir. Bunun önlemi reçetesiz ilaç satýþýnýn engellenmesinden geçmektedir.

Sonuç olarak, sorumlu medyanýn, antidepresan kullanan  hastalarýn  ilaçlarýný býrakmalarý sonucunda intihar da dahil  halk saðlýðýný ciddi bir þekilde  etkileme potansiyeli olan  bu haberi düzeltmek  üzere basýn açýklamamýzý yayýnlamasýný ve antidepresan kullanan  hastalarýn  ise, kesinlikle  bu habere bakarak  ve de  hekimlerine danýþmadan kendiliklerinde kyullanmakta olduklarý antidepresan ilaçlarýný kesmemelerini önemle tavsiye ederiz. 25.11.2011