Genel Bilgiler

Giriş

Akut hepatit C tedavisi

Akut hepatit C geçiren vakalarda kronikleþme riski yüksektir. Vakalarýn % 80 - 100 ünde HCV RNA pozitif kalýrken, % 60-80 inde ise sebat eden karaciðer enzim yüksekliði görülmektedir. Bu oranlar genellikle kan nakli yapýlýrken Hepatit C alan kiþiler için geçerlidir, diðer bazý gruplarda bu kronikleþme oraný görülmeyebilir örneðin çocuklarda ve Rh immunizasyonu yapýlan kiþilerde görülen enfeksiyonlarda kronikleþme oraný % 50 lerdedir. Kronikleþme olayýnda bazý konakçý faktörleri de önemlidir. Örneðin IL28B geni. Ayrýca Akut hepatit C anýnda yakýnmalarý alevli olan kiþilerde kronikleþme oraný daha düþük olmaktadýr. Öte yandan asemptomatik bir þekilde akut enfeksiyona atlatanlarda kronikleþme oraný ise yüksektir.

Akut hepatit C vakalarýnda bulaþ anýndaki virüs yükünün, düþük olmasý vakada hepatit C klerensinin yüksek olacaðý anlamýna gelir, bununla birlikte Hepatit C yi tam olarak temizleyecek vakalar bunu 12 hafta içerisinde tamamlarlar. 12 haftayý geçen, durumlarda eðer HCV RNA henüz temizlenmediyse artýk daha fazla beklemeden tedaviye geçilebilir.Akut hepatit C vakalarýnda ilk sekiz ile 12 hafta içerisinde spontan olarak virüsten kurtulma oraný % 30 dur. 12nci haftadan sonra ve hele hele yirminci haftadan sonra HCV RNA klerensi artýk beklenmez.

Akut hepatit C tedavisinde tedavi seçenekleri þunlardýr

1) standard interferon monotherapy

2) pegile interferon alfa -2b 1,5 mg /kg 12 veya 24 hafta ve /veya ribavirin

Standart monoterapi

Bu tedavi grubunda (dört hafta 5 MU günlük+ 20 hafta 5 MU haftda 3 kere standart interferon SC) yeralan vakalarda 135 haftalýk takipleri sonunda 44 hastanýn 30 birinde kalýcý HCV RNA klerensi yani eradikasyonu tespit edilmiþtir.

Baþka bir çalýþmada 60 kiþilik vaka grubunda baþlangýçta tedavi verilmeyerek (bir ila 26 hafta) takip edilmiþ ve vakalarýn % 68 inde spontan klerens görülmüþtür. Bu vakalarýn 13 ünde sonradan relaps görülmüþtür, böylece baþlangýçta tedavi almayan hastalarýn % 44 ünde kalýcý HCV klerensi olmuþtur. Bu hastalardan daha sonra kronik Hepatit C geliþtiði kabul edilen vakalar interferon veya interferon artý ribavirin tedavisi verilmiþtir. Ve bu vakalarýnda %80 inde kalýcý virolojik cevap alýnmýþtýr. Sonuç olarak, Akut hepatit C vakalarýnda üç ay bekleyerek gereksiz tedaviden kaçýnmak ve toplamda % 90 baþarýlý olmak mümkün olmaktadýr.

Pegile interferon

175 kiþilik bir vaka grubunda pegile interferon alfa-2 b kullanýlarak yapýlan bir çalýþmada (1,5 mg/kg dozunda 12 hafata verilmiþtir) 8. hafta, 12. hafta ve 20. haftada tedavilere baþlanmýþtýr. Haftada bir pegile interferon enjeksiyonu yapýlmýþtýr. Bu çalýþmanýn sonucunda genotip 1b ve 4 te sekizinci haftada tedavi baþlandýðýnda baþarý daha yüksek olmakta idi. Yine genotip 3 ve 4 de erken baþlandýðý taktirde baþarý oran daha yüksek olmakta idi. Sekizinci hafta, 12nci hafta ve yirminci haftada tedaviler baþlandýðýnda baþarý oranlarý þu þekildedir: sýrasýyla yüzde 95, yüzde 92, ve yüzde 76.

2009 AASLD konsensus kýlavuzuna göre, pegile interferon kullaným kolaylý açýsýndan standart interferona tercih edilmelidir. Sekiz ila 12 haftalýk bekleme süresi makul karþýlanmalýdýr.. Tedavi süresi 12 hafta veya 24 hafta olabilir. 12 hafta sonunda HCV RNA hala pozitif olan vakalarda pegile interferon artý ribavirin tedavisi hastalar kronik Hepatit C olarak kabul edilerek yapýlmalýdýr.

Akut hepatit C kabul edilen vakalarda da ribavirin gerektiðinde interferon tedavisinin yanýna eklenebilir. Eðer inokülasyon zamaný bilinmiyor ise, akut hepatit dönemi asemptomatik veya hafif geçiyor ise , kronikleþme riskinin yüksek olduðu düþünülüyor ise ribavirin tedaviye eklenebilir.

Akut hepatit C vakalarýnda 12 haftalýk bekleme süresinde HCV RNA negatif olan vakalarda daha sonra, bu negatifliðinin kalýcý olduðunu görmek için üç ay aralarla test edilmesi uygundur.

Giriþ

Akut hepatit C tedavisi

Akut hepatit C geçiren vakalarda kronikleþme riski yüksektir. Vakalarýn % 80 - 100 ünde HCV RNA pozitif kalýrken, % 60-80 inde ise sebat eden karaciðer enzim yüksekliði görülmektedir. Bu oranlar genellikle kan nakli yapýlýrken Hepatit C alan kiþiler için geçerlidir, diðer bazý gruplarda bu kronikleþme oraný görülmeyebilir örneðin çocuklarda ve Rh immunizasyonu yapýlan kiþilerde görülen enfeksiyonlarda kronikleþme oraný % 50 lerdedir. Kronikleþme olayýnda bazý konakçý faktörleri de önemlidir. Örneðin IL28B geni. Ayrýca Akut hepatit C anýnda yakýnmalarý alevli olan kiþilerde kronikleþme oraný daha düþük olmaktadýr. Öte yandan asemptomatik bir þekilde akut enfeksiyona atlatanlarda kronikleþme oraný ise yüksektir.

Akut hepatit C vakalarýnda bulaþ anýndaki virüs yükünün, düþük olmasý vakada hepatit C klerensinin yüksek olacaðý anlamýna gelir, bununla birlikte Hepatit C yi tam olarak temizleyecek vakalar bunu 12 hafta içerisinde tamamlarlar. 12 haftayý geçen, durumlarda eðer HCV RNA henüz temizlenmediyse artýk daha fazla beklemeden tedaviye geçilebilir.Akut hepatit C vakalarýnda ilk sekiz ile 12 hafta içerisinde spontan olarak virüsten kurtulma oraný % 30 dur. 12nci haftadan sonra ve hele hele yirminci haftadan sonra HCV RNA klerensi artýk beklenmez.

Akut hepatit C tedavisinde tedavi seçenekleri þunlardýr

1) standard interferon monotherapy

2) pegile interferon alfa -2b 1,5 mg /kg 12 veya 24 hafta ve /veya ribavirin

Standart monoterapi

Bu tedavi grubunda (dört hafta 5 MU günlük+ 20 hafta 5 MU haftda 3 kere standart interferon SC) yeralan vakalarda 135 haftalýk takipleri sonunda 44 hastanýn 30 birinde kalýcý HCV RNA klerensi yani eradikasyonu tespit edilmiþtir.

Baþka bir çalýþmada 60 kiþilik vaka grubunda baþlangýçta tedavi verilmeyerek (bir ila 26 hafta) takip edilmiþ ve vakalarýn % 68 inde spontan klerens görülmüþtür. Bu vakalarýn 13 ünde sonradan relaps görülmüþtür, böylece baþlangýçta tedavi almayan hastalarýn % 44 ünde kalýcý HCV klerensi olmuþtur. Bu hastalardan daha sonra kronik Hepatit C geliþtiði kabul edilen vakalar interferon veya interferon artý ribavirin tedavisi verilmiþtir. Ve bu vakalarýnda %80 inde kalýcý virolojik cevap alýnmýþtýr. Sonuç olarak, Akut hepatit C vakalarýnda üç ay bekleyerek gereksiz tedaviden kaçýnmak ve toplamda % 90 baþarýlý olmak mümkün olmaktadýr.

Pegile interferon

175 kiþilik bir vaka grubunda pegile interferon alfa-2 b kullanýlarak yapýlan bir çalýþmada (1,5 mg/kg dozunda 12 hafata verilmiþtir) 8. hafta, 12. hafta ve 20. haftada tedavilere baþlanmýþtýr. Haftada bir pegile interferon enjeksiyonu yapýlmýþtýr. Bu çalýþmanýn sonucunda genotip 1b ve 4 te sekizinci haftada tedavi baþlandýðýnda baþarý daha yüksek olmakta idi. Yine genotip 3 ve 4 de erken baþlandýðý taktirde baþarý oran daha yüksek olmakta idi. Sekizinci hafta, 12nci hafta ve yirminci haftada tedaviler baþlandýðýnda baþarý oranlarý þu þekildedir: sýrasýyla yüzde 95, yüzde 92, ve yüzde 76.

2009 AASLD konsensus kýlavuzuna göre, pegile interferon kullaným kolaylý açýsýndan standart interferona tercih edilmelidir. Sekiz ila 12 haftalýk bekleme süresi makul karþýlanmalýdýr.. Tedavi süresi 12 hafta veya 24 hafta olabilir. 12 hafta sonunda HCV RNA hala pozitif olan vakalarda pegile interferon artý ribavirin tedavisi hastalar kronik Hepatit C olarak kabul edilerek yapýlmalýdýr.

Akut hepatit C kabul edilen vakalarda da ribavirin gerektiðinde interferon tedavisinin yanýna eklenebilir. Eðer inokülasyon zamaný bilinmiyor ise, akut hepatit dönemi asemptomatik veya hafif geçiyor ise , kronikleþme riskinin yüksek olduðu düþünülüyor ise ribavirin tedaviye eklenebilir.

Akut hepatit C vakalarýnda 12 haftalýk bekleme süresinde HCV RNA negatif olan vakalarda daha sonra, bu negatifliðinin kalýcý olduðunu görmek için üç ay aralarla test edilmesi uygundur.