Soru:

yaklaþýk 13 yaþýmdan beri kendi kendime konuþma ihtiyacým var.günde 1-2 saatimi ayýrmak isityorum.yaklaþýk 20 yaþýma kadar daha uzun süre konuþurdum.þimdi 40 yaþýndayým diyebilirimki hafta bir bazen bir kaç gün 2 saat kadar kendi kendime konuþuyorum.birisi duyacak fark edecek diye konuþuyorum.çok nadir bazen kalabalýktada bir kelime aðzýmda kaçýrabiliyorum.bazen daha çok ihtiyaç hissediyorum 3-4 gün konuþuyorum sonra 1 hafta konuþmuyorum.Bir ara hep bir ARKADAÞIMI ARAYARAK KENDÝ KENDÝME TEDAVÝ YAPMAK ÝSTEDÝM.asosyal bir insan deðilim eskiden çekingem bir insandým ama þimdi deðilim.bazen gece 3 de uyanýp sabaha kadar konuþtuðum oluyor.Normalmi acaba.herhangi bir baþka sorunum yok.22 yýldan beri çalýþan dýþa dönük ,sosyal aktif bir hayatý olan bir bayaným.kitap okumayýda çok seviyorum ama 1-2 saat kitap okuduktan sonrada yine kendi kendime konuþma ihtiyacým oluyor.bu durum normalmi acaba