Kontrendikasyonlar - İlacın kullanılmaması gereken durumlar
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
x
Dozaj ve uygulama yolları
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
x
İlacın Yan etkileri
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
x
Gebelik, Emzirme, Uyarılar ve Önlemler
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
İlaç -ilaç etkileşimleri
x
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
Saklama koşulları, Depolama
x
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
Farmakoloji
x
Farmakolojik özellikleri:
Visken güçlü bir beta adrenoseptör antagonistidir (Beta bloker).
ß-bloker etkisi kalpte sempatik aktivite artýrýlarak önlenebilir.
Uygulandýktan sonra 24 saatten daha fazla süre ile ß1 ve ß2
adrenoseptörler üzerine baskýlayýcý etki yapar. Önemsenmeyecek kadar az
membran stabilizan aktivitesi vardýr. ß-bloker olarak Visken, kalbi,
fiziksel egzersiz ve mental stres esnasýnda ß- adreneseptör
stimülasyonundan korur ve ayný zamanda istirahat halinde kalpteki
sempatik aktiviteyi azaltýr. Bununla beraber intrinsik sempatomimetik
aktivitesi (ISA) kalbe, normal dinlenme anýndaki sempatik aktivitesi
tarafýndan ortaya çýkarýlana benzer bazal stimülasyon saðlar. Bunun
sonucunda
dinlenme anýndaki kalp hýzý, kontraktilitesi ve kalp iletisi bozulmaz.
Böylece bradikardi riski az olmakta ve normal kardiyak output
düþmemektedir.
Visken klinik olarak belirgin vazodilatatör aktiviteye sahip bir
ß-blokerdir. Bu,kan damarlarýndaki ß2 adrenoseptörler üzerine kýsmi
agonizm yapmasý sonucunda gerçekleþir. Yerleþmiþ hipertansiyonda
yükselmiþ vasküler direnç, Visken ile düþürülür, doku ve organ
perfüzyonu bozulmaz ve hatta düzelebilir. Diðer ß-blokerlerle tedavi
sýrasýnda kan lipoprotein profilinde güçlü istenmeyen deðiþiklikler
görülmesine karþýlýk, (HDL/LDL oranýnda düþüþ) güçlü ISA’sý nedeniyle
Visken ile uzun süreli tedavide yüksek yoðunlukta lipoprotein (HDL)
oraný ile düþük yoðunlukta lipoprotein oranýnda (LDL) bir deðiþiklik
oluþmaz. Bu ISA’nýn bronþiyal düz kaslardaki etkisiyle obstrüktif
akciðer hastalýðý olan non-astmatik olgularda bronkospazm riskini
azaltýr.
Yüksek potens ve biyoyararlaným nedeniyle Visken’in tedavi dozlarý
düþüktür. Biyoyararlanýmda, tama yakýn absorbsiyon ve karaciðer ilk
geçiþ etkisinin önemsenemez düzeyde az olmasý nedeniyle, bireysel
plazma seviyesi
farklýlýklarý azdýr ve verilen dozlarda sabit bir terapötik etki sürdürülür.
Visken’in çabuk ve tamama yakýný (> % 95) absorbe olmasý ve
karaciðer ilk geçiþ etkisinin önemsenemez oluþu, (% 13) yüksek
biyoyararlanýmý (% 87) saðlar. Oral veriliþten 1 saat sonra içinde
maksimum plazma konsantrasyonuna ulaþýlýr. Plazma proteinlerine % 40
oranýnda baðlanýr, daðýlma hacmi 2 ila 3 L/kg olup, total klirensi 500
ml/dak.’dýr. Visken’in eliminasyon yarýlanma ömrü 3 ila 4 saat olup, %
30 ila 40’ý idrarla deðiþmeden, % 60 ila 70’i ise böbrek ve
karaciðerden inaktif metabolitleri þeklinde atýlýr. Visken plasenta
duvarýný aþar ve süte çok az miktarda geçer.
Endikasyonlarý:
Arteriyel hipertansiyon
Anjina pektoris (ataklarýn önlenmesi amacýyla)
Sinus ve atriyal taþikardi, paroksismal taþikardi, atriyal flutter veya
fibrilasyonu olan hastalarda taþikardi, supraventriküler ekstrasistoller
Hiperkinetik kalp sendromu
Kontrendikasyonlarý:
Bronþiyal astým, digitale dirençli kalp yetmezliði, kor pulmonale,
belirgin bradikardi, 2. ve 3. derece A-V bloku, kardiyojenik þok,
obstrüktif pulmoner hastalýklar, metabolik asidoz, ciddi renal
yetmezlik, hamilelik. Süte düþük
oranlarda geçtiðinden emziren annelerde kullanýlmamalýdýr.
Uyarýlar / Önlemler:
Visken, ISA’sýz ß-blokerlere göre istirahatte miyokard iþlevi üzerine
daha az depresyon yapmasýna raðmen, baþlangýç halinde veya belirgin
kalp yetmezliði bulunan hastalar Visken ile tedaviden önce uygun
þekilde digitalize edilmelidir.
Benzer olarak, eðer akut miyokard enfarktüsünün tedavisinde Visken
kullanýlmýþ ise kardiyovasküler parametreleri yakýndan izlemek
gereklidir.
Intrinsik sempatomimetik aktivitesinden dolayý Visken, astmatik olmayan
kronik obstrüktif akciðer hastalýðý nedeniyle bronkospazma eðilimi olan
hastalarýn pulmoner fonksiyonlarýnda genellikle belirgin bir deðiþiklik
yapmamaktadýr. Ancak tüm ß-blokerlerde olduðu gibi bronkokonstrüktör
etki, hiçbir zaman tamanen dýþlanamaz ve ß-blokerler geçmiþinde
bronþiyal astým bulunan hastalara kesinlikle uygulanmaz. Bronkospazm
oluþursa, uygun
terapötik önlemler (ß2-stimulaný, teofilin deriveleri) mutlaka
alýnmalýdýr. ß-bloker ile tedavi edilen hastalara genel anestezi
(Halotan, siklopropan,trikloroetilen, eter ve kloroform gibi) verilme
esnasýnda kardiyovasküler fonksiyonlarýn yakýndan izlenmesi þattýr.
Mümkün olduðunca ß-bloker tedavisi gören hastalar anestezi altýna
alýnmamalýdýr.
Eðer feokromasitomalý hastalar ß-bloker ile tedavi ediliyorsa, tedaviye
her zaman bir alfa bloker eklenmelidir. ß-bloker tedavisi daha önce
mevcut olan periferal vasküler hastalýk semptomlarýný
þiddetlendirebilir. Bununla beraber
vasküler ß-reseptörler (vazodilatasyon) aracýlýðý ile oluþan
sempatomimetik etkisi nedeniyle, Visken ile tedavi esnasýnda periferal
vasküler yan etkilere (soðuk ekstremiteler) ender olarak rastlanýr.
Ciddi renal yetmezliði olan hastalarda, ß-bloker kullanýmýný takiben önemli semptomlar oluþabilir.
Antidiyabetik tedavi gören hastalara ß-bloker verildiði zaman, uzun
süre perhiz esnasýnda hipoglisemi meydana gelebileceðinden ve bunun
semptomlarý da (taþikardi-tremor gibi) gizli kalacaðýndan çok dikkat
edilmelidir.
Bununla beraber hastalara ß-bloker ile tedavi esnasýnda hipoglisemi
semptomlarýnýn baþlýcasý olan terlemeyi tanýmalarý öðretilmelidir.
Hayvanlar üzerinde yapýlan deneysel çalýþmalarda Visken’in teratojenik
etkisi ile ilgili bir bulguya rastlanmamýþtýr. Hipertansiyonu olan
hamile kadýnlarýn Visken ile tedavisinde, ilacýn etkili olduðu ve çok
ender durumlarda ß-
adrenoseptör blokajýn sonucu olarak yeni doðanda bradikardi veya
hipoglisemiye yol açmak haricinde fetüs üzerinde istenmeyen bir etkiye
sebebiyet vermeksizin iyi tolere edildiði tesbit edilmiþtir.
Visken çok az miktarda süte geçer, fakat terapötik dozda kullanýldýðýnda çocuðu etkilemesi beklenmez.
ß-adrenoseptör blokerleri ile tedavinin baþlangýcýnda meydana gelebilen
baþ dönmesi ve yorgunluk nedeniyle araba veya makina kullanan hastalar
tedaviye karþý kendi reaksiyonlarýný tayin edene kadar dikkatli
davranmalýdýrlar.
Visken çocuklarýn ulaþamayacaðý yerde saklanmalýdýr.
Yan Etkiler / Advers Etkiler:
Visken genelde iyi tolere edilir. Yan etkileri þunlardýr: Yorgunluk,
baþ dönmesi,adale kramplarý, tremor, gastrointestinal rahatsýzlýklar
(daha ziyade mide bulantýsý), diyare, epigastrik aðrý, baþ aðrýsý, uyku
bozukluklarý (diðer ß- blokerlerde görülenlere benzer), hipotansiyon.
Bu yan tesirler birçok durumlarda hafif ve geçicidir. Tedavinin
kesilmesini gerektiren cild reaksiyonu ve fiziki semptomlar (depresyon,
hallüsinasyonlar) ender olarak görülür(Önlemlere bakýnýz).
ÝLAÇ ETKÝLEÞMELERÝ VE DÝÐER ETKÝLEÞÝMLER
Antidiyabetik: Önlemlere bakýnýz.
Kalsiyum-kanal bloke edici ajanlar: Oral ß-blokerlerin ve
dihidropiridin grubundan kalsiyum antagonistlerinin birlikte
kullanýlmasýnýn hipertansiyon veya anjina pektoriste faydalý
olabileceði gösterilmiþtir. Bununla beraber, kardiyak ileti sistemi ve
kontraktilite üzerine güçlü tesiri nedeniyle i.v. uygulamadan
kaçýnýlmalýdýr. Bir ß-bloker, özellikle verapamil tipindeki bir Ca++
antagonisti ile birlikte oral yoldan uygulandýðýnda dikkatli izlem
yapýlmalýdýr.
Simetidin: ß-blokerlerin plazma seviyesini, muhtemelen hepatik metabolizmayý etkileyerek yükseltebilir.
Klonidin: ß-bloker ve klonidini birlikte alan hastalarda tedavi
durdurulduðunda, klonidin býrakýlmasýnýn yol açabileceði muhtemel
hipertansif kriz riskini azaltmak için klonidini býrakmadan birkaç gün
önce ß-blokerler tedrici olarak azaltýlarak kesilmelidir.
MAO inhibitörleri: ß-blokerlerle birlikte kullanýlmasý tavsiye edilmez.
MAO inhibitörünün kesilmesini takiben 14 gün içinde teorik olarak
belirgin bir hipertansiyon meydana gelebilir.
Non-steroidal anti-enflamatuvar ilaçlar (NSAID): NSAID’in sebep olduðu
böbrek prostoglandin sentezinin inhibisyonu ve sodyum ve sývý tutulmasý
neticesi olarak ß-bloker dahil olmak üzere birçok antihipertansif
ajanýn bu
ilaçlarla birlikte kullanýldýðýnda etkileri azalýr.
Fenotiyazinler: ß-blokerlerle birlikte kullanýlmasý her iki ilacýn plazma konsantrasyonunun artmasý ile sonuçlanabilir.
Rezerpin: Rezerpin gibi katekolamin depresyonu oluþturan ilaçlarla
beraber kullanýmý additif etkiye neden olabilir. Hipotansiyon ve
belirgin bradikardi oluþabilir.
ß-adrenerjik stimülan aktiviteye sahip sempatomimetikler ve ksantinler:
ß-blokerlerle birlikte kullanýlmasý terapötik tesirlerin karþýlýklý
inhibisyonu ile sonuçlanabilir. Ayrýca ß-bloker, teofilin klirensini
azaltabilir.
Kullaným þekli ve dozu:
Doz kiþilere göre ayarlanmalýdýr.
Tedavide tek baþýna veya diðer antihipertansiflerle beraber kullanýlýr.
Arteriyel hipertansiyon: Sabahlarý günlük tek doz olarak 5-15 mg veya 5
mg’lýk dozlara bölünmüþ olarak 2-3 kerede alýnýr. Maksimum tek veya
bölünmüþ dozlar halinde 45 mg’a yükseltilebilir. Hafif ve orta derecede
hipertansiyon
vakalarýnda Visken tek baþýna sýklýkla yeterlidir. Direnç gösteren
vakalarda diðer antihipertansif ilaçlarla birlikte verilmesi önerilir.
Bu türlü birlikte kullanýmlarda kullanýlan antihipertansif dozunun
azaltýlmasý mümkündür.
Anjina pektoris ve kardiyak aritmiler:Alýnacak cevaba baðlý olarak günlük bölünmüþ dozlar halinde 10-15 mg alýnmalýdýr.
Hiperkinetik kalp sendromu: Günde 7.5 ila 20 mg’dýr.
Pediyatride Visken kullanýmýn etkili ve güvenilir olduðu henüz kanýtlanmamýþtýr.
Böbrek veya karaciðer fonksiyonlarý bozulmuþ olan hastalar genellikle
normal dozlar ile tedavi edilirler. Çok aðýr bozukluðu olan olgularda
günlük dozda azaltmaya gidilebilir.
Doz aþýmý halinde alýnacak tedbirler:
Visken ile doz aþýmý genellikle özel bir tedavi gerektirmez.
Gerektiðinde gastrik lavaj yapýlabilir. Çok ciddi vakalarda aþýrý
bradikardi oluþursa ve vagal blokaj yoksa 0.5 ila 1.0 mg (veya daha
fazla) i.v. olarak atropin sülfat verilmelidir. Ýkinci bir seçenek
olarak ß-anrenerjik reseptörleri uyarmak amacýyla 5µg/dak. hýzla
baþlayarak izoprenalin hidroklorür istenen etki alýnýncaya kadar yavaþ
i.v. enfüzyon þeklinde verilebilir. Refrakter vakalarda;
digitalize veya diüretik tedavisi gören hastalarda kalp yetmezliði
oluþabilir. Bu durumda 8-10 mg glukagon hidroklorür i.v. enfüzyonu
uygulanabilir. Gerekirse enjeksiyonlar tekrarlanabilir ya da 1-3
mg/saat i.v. infüzyon þeklinde devam edebilir. Bu iþlemler esnasýnda
hasta devamlý olarak izlenmelidir. Aþýrý dozda hipotansiyon oluþabilir.
Bu durumda kan basýncýnýn sürekli takip edilmesi yanýsýra epinefrin
veya levarteranol verilebilir. Bronkospazm oluþursa ß2 stimüle edici
ajanlar ve/veya teofilin deriveleri verilebilir.
Farmakolojik özellikleri:
Visken güçlü bir beta adrenoseptör antagonistidir (Beta bloker).
ß-bloker etkisi kalpte sempatik aktivite artýrýlarak önlenebilir.
Uygulandýktan sonra 24 saatten daha fazla süre ile ß1 ve ß2
adrenoseptörler üzerine baskýlayýcý etki yapar. Önemsenmeyecek kadar az
membran stabilizan aktivitesi vardýr. ß-bloker olarak Visken, kalbi,
fiziksel egzersiz ve mental stres esnasýnda ß- adreneseptör
stimülasyonundan korur ve ayný zamanda istirahat halinde kalpteki
sempatik aktiviteyi azaltýr. Bununla beraber intrinsik sempatomimetik
aktivitesi (ISA) kalbe, normal dinlenme anýndaki sempatik aktivitesi
tarafýndan ortaya çýkarýlana benzer bazal stimülasyon saðlar. Bunun
sonucunda
dinlenme anýndaki kalp hýzý, kontraktilitesi ve kalp iletisi bozulmaz.
Böylece bradikardi riski az olmakta ve normal kardiyak output
düþmemektedir.
Visken klinik olarak belirgin vazodilatatör aktiviteye sahip bir
ß-blokerdir. Bu,kan damarlarýndaki ß2 adrenoseptörler üzerine kýsmi
agonizm yapmasý sonucunda gerçekleþir. Yerleþmiþ hipertansiyonda
yükselmiþ vasküler direnç, Visken ile düþürülür, doku ve organ
perfüzyonu bozulmaz ve hatta düzelebilir. Diðer ß-blokerlerle tedavi
sýrasýnda kan lipoprotein profilinde güçlü istenmeyen deðiþiklikler
görülmesine karþýlýk, (HDL/LDL oranýnda düþüþ) güçlü ISA’sý nedeniyle
Visken ile uzun süreli tedavide yüksek yoðunlukta lipoprotein (HDL)
oraný ile düþük yoðunlukta lipoprotein oranýnda (LDL) bir deðiþiklik
oluþmaz. Bu ISA’nýn bronþiyal düz kaslardaki etkisiyle obstrüktif
akciðer hastalýðý olan non-astmatik olgularda bronkospazm riskini
azaltýr.
Yüksek potens ve biyoyararlaným nedeniyle Visken’in tedavi dozlarý
düþüktür. Biyoyararlanýmda, tama yakýn absorbsiyon ve karaciðer ilk
geçiþ etkisinin önemsenemez düzeyde az olmasý nedeniyle, bireysel
plazma seviyesi
farklýlýklarý azdýr ve verilen dozlarda sabit bir terapötik etki sürdürülür.
Visken’in çabuk ve tamama yakýný (> % 95) absorbe olmasý ve
karaciðer ilk geçiþ etkisinin önemsenemez oluþu, (% 13) yüksek
biyoyararlanýmý (% 87) saðlar. Oral veriliþten 1 saat sonra içinde
maksimum plazma konsantrasyonuna ulaþýlýr. Plazma proteinlerine % 40
oranýnda baðlanýr, daðýlma hacmi 2 ila 3 L/kg olup, total klirensi 500
ml/dak.’dýr. Visken’in eliminasyon yarýlanma ömrü 3 ila 4 saat olup, %
30 ila 40’ý idrarla deðiþmeden, % 60 ila 70’i ise böbrek ve
karaciðerden inaktif metabolitleri þeklinde atýlýr. Visken plasenta
duvarýný aþar ve süte çok az miktarda geçer.
Endikasyonlarý:
Arteriyel hipertansiyon
Anjina pektoris (ataklarýn önlenmesi amacýyla)
Sinus ve atriyal taþikardi, paroksismal taþikardi, atriyal flutter veya
fibrilasyonu olan hastalarda taþikardi, supraventriküler ekstrasistoller
Hiperkinetik kalp sendromu
Kontrendikasyonlarý:
Bronþiyal astým, digitale dirençli kalp yetmezliði, kor pulmonale,
belirgin bradikardi, 2. ve 3. derece A-V bloku, kardiyojenik þok,
obstrüktif pulmoner hastalýklar, metabolik asidoz, ciddi renal
yetmezlik, hamilelik. Süte düþük
oranlarda geçtiðinden emziren annelerde kullanýlmamalýdýr.
Uyarýlar / Önlemler:
Visken, ISA’sýz ß-blokerlere göre istirahatte miyokard iþlevi üzerine
daha az depresyon yapmasýna raðmen, baþlangýç halinde veya belirgin
kalp yetmezliði bulunan hastalar Visken ile tedaviden önce uygun
þekilde digitalize edilmelidir.
Benzer olarak, eðer akut miyokard enfarktüsünün tedavisinde Visken
kullanýlmýþ ise kardiyovasküler parametreleri yakýndan izlemek
gereklidir.
Intrinsik sempatomimetik aktivitesinden dolayý Visken, astmatik olmayan
kronik obstrüktif akciðer hastalýðý nedeniyle bronkospazma eðilimi olan
hastalarýn pulmoner fonksiyonlarýnda genellikle belirgin bir deðiþiklik
yapmamaktadýr. Ancak tüm ß-blokerlerde olduðu gibi bronkokonstrüktör
etki, hiçbir zaman tamanen dýþlanamaz ve ß-blokerler geçmiþinde
bronþiyal astým bulunan hastalara kesinlikle uygulanmaz. Bronkospazm
oluþursa, uygun
terapötik önlemler (ß2-stimulaný, teofilin deriveleri) mutlaka
alýnmalýdýr. ß-bloker ile tedavi edilen hastalara genel anestezi
(Halotan, siklopropan,trikloroetilen, eter ve kloroform gibi) verilme
esnasýnda kardiyovasküler fonksiyonlarýn yakýndan izlenmesi þattýr.
Mümkün olduðunca ß-bloker tedavisi gören hastalar anestezi altýna
alýnmamalýdýr.
Eðer feokromasitomalý hastalar ß-bloker ile tedavi ediliyorsa, tedaviye
her zaman bir alfa bloker eklenmelidir. ß-bloker tedavisi daha önce
mevcut olan periferal vasküler hastalýk semptomlarýný
þiddetlendirebilir. Bununla beraber
vasküler ß-reseptörler (vazodilatasyon) aracýlýðý ile oluþan
sempatomimetik etkisi nedeniyle, Visken ile tedavi esnasýnda periferal
vasküler yan etkilere (soðuk ekstremiteler) ender olarak rastlanýr.
Ciddi renal yetmezliði olan hastalarda, ß-bloker kullanýmýný takiben önemli semptomlar oluþabilir.
Antidiyabetik tedavi gören hastalara ß-bloker verildiði zaman, uzun
süre perhiz esnasýnda hipoglisemi meydana gelebileceðinden ve bunun
semptomlarý da (taþikardi-tremor gibi) gizli kalacaðýndan çok dikkat
edilmelidir.
Bununla beraber hastalara ß-bloker ile tedavi esnasýnda hipoglisemi
semptomlarýnýn baþlýcasý olan terlemeyi tanýmalarý öðretilmelidir.
Hayvanlar üzerinde yapýlan deneysel çalýþmalarda Visken’in teratojenik
etkisi ile ilgili bir bulguya rastlanmamýþtýr. Hipertansiyonu olan
hamile kadýnlarýn Visken ile tedavisinde, ilacýn etkili olduðu ve çok
ender durumlarda ß-
adrenoseptör blokajýn sonucu olarak yeni doðanda bradikardi veya
hipoglisemiye yol açmak haricinde fetüs üzerinde istenmeyen bir etkiye
sebebiyet vermeksizin iyi tolere edildiði tesbit edilmiþtir.
Visken çok az miktarda süte geçer, fakat terapötik dozda kullanýldýðýnda çocuðu etkilemesi beklenmez.
ß-adrenoseptör blokerleri ile tedavinin baþlangýcýnda meydana gelebilen
baþ dönmesi ve yorgunluk nedeniyle araba veya makina kullanan hastalar
tedaviye karþý kendi reaksiyonlarýný tayin edene kadar dikkatli
davranmalýdýrlar.
Visken çocuklarýn ulaþamayacaðý yerde saklanmalýdýr.
Yan Etkiler / Advers Etkiler:
Visken genelde iyi tolere edilir. Yan etkileri þunlardýr: Yorgunluk,
baþ dönmesi,adale kramplarý, tremor, gastrointestinal rahatsýzlýklar
(daha ziyade mide bulantýsý), diyare, epigastrik aðrý, baþ aðrýsý, uyku
bozukluklarý (diðer ß- blokerlerde görülenlere benzer), hipotansiyon.
Bu yan tesirler birçok durumlarda hafif ve geçicidir. Tedavinin
kesilmesini gerektiren cild reaksiyonu ve fiziki semptomlar (depresyon,
hallüsinasyonlar) ender olarak görülür(Önlemlere bakýnýz).
ÝLAÇ ETKÝLEÞMELERÝ VE DÝÐER ETKÝLEÞÝMLER
Antidiyabetik: Önlemlere bakýnýz.
Kalsiyum-kanal bloke edici ajanlar: Oral ß-blokerlerin ve
dihidropiridin grubundan kalsiyum antagonistlerinin birlikte
kullanýlmasýnýn hipertansiyon veya anjina pektoriste faydalý
olabileceði gösterilmiþtir. Bununla beraber, kardiyak ileti sistemi ve
kontraktilite üzerine güçlü tesiri nedeniyle i.v. uygulamadan
kaçýnýlmalýdýr. Bir ß-bloker, özellikle verapamil tipindeki bir Ca++
antagonisti ile birlikte oral yoldan uygulandýðýnda dikkatli izlem
yapýlmalýdýr.
Simetidin: ß-blokerlerin plazma seviyesini, muhtemelen hepatik metabolizmayý etkileyerek yükseltebilir.
Klonidin: ß-bloker ve klonidini birlikte alan hastalarda tedavi
durdurulduðunda, klonidin býrakýlmasýnýn yol açabileceði muhtemel
hipertansif kriz riskini azaltmak için klonidini býrakmadan birkaç gün
önce ß-blokerler tedrici olarak azaltýlarak kesilmelidir.
MAO inhibitörleri: ß-blokerlerle birlikte kullanýlmasý tavsiye edilmez.
MAO inhibitörünün kesilmesini takiben 14 gün içinde teorik olarak
belirgin bir hipertansiyon meydana gelebilir.
Non-steroidal anti-enflamatuvar ilaçlar (NSAID): NSAID’in sebep olduðu
böbrek prostoglandin sentezinin inhibisyonu ve sodyum ve sývý tutulmasý
neticesi olarak ß-bloker dahil olmak üzere birçok antihipertansif
ajanýn bu
ilaçlarla birlikte kullanýldýðýnda etkileri azalýr.
Fenotiyazinler: ß-blokerlerle birlikte kullanýlmasý her iki ilacýn plazma konsantrasyonunun artmasý ile sonuçlanabilir.
Rezerpin: Rezerpin gibi katekolamin depresyonu oluþturan ilaçlarla
beraber kullanýmý additif etkiye neden olabilir. Hipotansiyon ve
belirgin bradikardi oluþabilir.
ß-adrenerjik stimülan aktiviteye sahip sempatomimetikler ve ksantinler:
ß-blokerlerle birlikte kullanýlmasý terapötik tesirlerin karþýlýklý
inhibisyonu ile sonuçlanabilir. Ayrýca ß-bloker, teofilin klirensini
azaltabilir.
Kullaným þekli ve dozu:
Doz kiþilere göre ayarlanmalýdýr.
Tedavide tek baþýna veya diðer antihipertansiflerle beraber kullanýlýr.
Arteriyel hipertansiyon: Sabahlarý günlük tek doz olarak 5-15 mg veya 5
mg’lýk dozlara bölünmüþ olarak 2-3 kerede alýnýr. Maksimum tek veya
bölünmüþ dozlar halinde 45 mg’a yükseltilebilir. Hafif ve orta derecede
hipertansiyon
vakalarýnda Visken tek baþýna sýklýkla yeterlidir. Direnç gösteren
vakalarda diðer antihipertansif ilaçlarla birlikte verilmesi önerilir.
Bu türlü birlikte kullanýmlarda kullanýlan antihipertansif dozunun
azaltýlmasý mümkündür.
Anjina pektoris ve kardiyak aritmiler:Alýnacak cevaba baðlý olarak günlük bölünmüþ dozlar halinde 10-15 mg alýnmalýdýr.
Hiperkinetik kalp sendromu: Günde 7.5 ila 20 mg’dýr.
Pediyatride Visken kullanýmýn etkili ve güvenilir olduðu henüz kanýtlanmamýþtýr.
Böbrek veya karaciðer fonksiyonlarý bozulmuþ olan hastalar genellikle
normal dozlar ile tedavi edilirler. Çok aðýr bozukluðu olan olgularda
günlük dozda azaltmaya gidilebilir.
Doz aþýmý halinde alýnacak tedbirler:
Visken ile doz aþýmý genellikle özel bir tedavi gerektirmez.
Gerektiðinde gastrik lavaj yapýlabilir. Çok ciddi vakalarda aþýrý
bradikardi oluþursa ve vagal blokaj yoksa 0.5 ila 1.0 mg (veya daha
fazla) i.v. olarak atropin sülfat verilmelidir. Ýkinci bir seçenek
olarak ß-anrenerjik reseptörleri uyarmak amacýyla 5µg/dak. hýzla
baþlayarak izoprenalin hidroklorür istenen etki alýnýncaya kadar yavaþ
i.v. enfüzyon þeklinde verilebilir. Refrakter vakalarda;
digitalize veya diüretik tedavisi gören hastalarda kalp yetmezliði
oluþabilir. Bu durumda 8-10 mg glukagon hidroklorür i.v. enfüzyonu
uygulanabilir. Gerekirse enjeksiyonlar tekrarlanabilir ya da 1-3
mg/saat i.v. infüzyon þeklinde devam edebilir. Bu iþlemler esnasýnda
hasta devamlý olarak izlenmelidir. Aþýrý dozda hipotansiyon oluþabilir.
Bu durumda kan basýncýnýn sürekli takip edilmesi yanýsýra epinefrin
veya levarteranol verilebilir. Bronkospazm oluþursa ß2 stimüle edici
ajanlar ve/veya teofilin deriveleri verilebilir.
