Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
Bu konuda Henüz girilmiş veri yok
Endikasyonlarý:
Postmenopozal osteoporoz, kronik böbrek yetersizliði olan, özellikle
hemodializ yapýlan hastalardaki renal osteodistrofi, postoperatif
hipoparatiroidi, idiopatik hipoparatiroidi, psödohipoparatiroidi, D
vitaminine baðlý raþitizm, D vitaminine dirençli, hipofosfatemik
raþitizmin tedavisinde endikedir.
Kontrendikasyonlarý:
Kalsitriol veya ilaçta bulunan diðer maddelere karþý, daha önceden,
aþýrý duyarlýlýðý olan hastalarda kontrendikedir. Hiperkalsemili
hastalara veya vitamin D toksisitesi olan hastalara verilmemelidir.
Uyarýlar:
Kalsitriolün barsaklar, böbrekler ve kemiklerdeki fosfat taþýnýmý
üzerinde de bir etkisi olduðu için, fosfat baðlayýcý ajanlarýn dozu,
serum fosfat konsantrasyonuna (normal deðerler: 2-5 mg/100 ml veya
0.65-1.62 mmol/l) göre ayarlanmalýdýr. Ayný zamanda hiperkalsemi ve 6
mg/100 ml’den veya 1.9 mmol/l’den daha yüksek bir hiperfosfatemi
mevcutsa, yumuþak doku kalsifikasyonu oluþabilir; bu radyolojik olarak
görülebilir. Böbrek fonksiyonu normal olan hastalarda, kronik
hiperkalsemi serum kreatininde bir artýþla iliþkili olabilir.
Hiperkalsemi reversibl olsa da, bu hastalarda hiperkalsemiye yol
açabilecek bu etkenlere özellikle dikkat edilmelidir. Renal
fonksiyonlarý normal olan ve kalsitriol alan hastalar dehidrasyondan
kaçýnmalýdýr. Yeterli sývý alýmý saðlanmalýdýr. Kalsitriol mevcut olan
en aktif D vitamini metaboliti olduðu için, kalsitriol tedavisi
sýrasýnda baþka bir D vitamini müstahzarý verilmemelidir, böylece D
hipervitaminozu oluþmasý önlenmiþ olur. Eðer hasta ergokalsiferolden
(D2 vitamini) kalsitriole geçirilmiþse, kandaki ergokalsiferol
düzeyinin bazal deðerlere dönmesi birkaç ay sürebilir. Kalsitriol
serumdaki inorganik fosfat düzeylerini artýrýr. Bu, hipofosfatemili
hastalarda arzulanan bir durum iken ektopik kalsifikasyon tehlikesi
nedeniyle böbrek yetersizliði olan hastalarda dikkatli olunmalýdýr. Bu
olgularda, alüminyum hidroksit veya alüminyum karbonat gibi fosfat
baðlayýcý ajanlarýn oral uygulanmasýyla plazma fosfat düzeyi normal
düzeyde tutulmalýdýr. Kalsitriol tedavisiyle hiperkalsemi geliþimi
arasýnda yakýn bir iliþki vardýr. Üremik osteodistrofi olan
hastalardaki araþtýrmalarda, kalsitriolle tedavi edilen hastalarýn
yaklaþýk %40′ýnda hiperkalsemi görüldüðü saptanmýþtýr. Diyetteki
deðiþikliklerin sonucunda (örn. süt ürünlerinin fazla tüketilmesi) veya
kalsiyum müstahzarlarýnýn kontrolsüz kullanýmýyla kalsiyum alýmýnda
ortaya çýkan ani bir artýþ, hiperkalsemiye neden olabilir. Hastalara ve
ailelerine, verilen diyete kesin olarak uyulmasý gerektiði önerilmeli
ve hiperkalsemi semptomlarýný nasýl tanýyacaklarý kendilerine
öðretilmelidir. Kalsitriol, üriner taþ veya kalp hastalýðý olan
hastalara dikkatle verilmelidir. Hareketsiz hastalar, örneðin operasyon
geçirmiþ olan hastalarda, hiperkalsemi riski özellikle fazladýr. D
vitaminine dirençli raþitizm (familyal hipofosfatemi) olan ve
kalsitriolle tedavi edilen hastalar oral fosfat tedavilerine devam
etmelidirler. Ancak, kalsitriolün fosfatýn intestinal emilimini
uyarabileceði hesaba katýlmalýdýr, çünkü bu etki ek fosfat verilmesi
gereðini deðiþtirebilir. Gerekli olan düzenli laboratuvar incelemeleri,
kalsiyum, fosfor, magnezyum ve alkali fosfatazýn serum düzeylerinin ve
24 saatlik idrardaki kalsiyum ve fosfat içeriðinin saptanmasýdýr.
Kalsitriolle tedavinin stabilizasyon döneminde, serum kalsiyum
düzeyleri en az haftada iki kez kontrol edilmelidir. Hayvanlardaki
üreme toksikolojisi araþtýrmalarý kuþkuya yer býrakmayacak bulgular
ortaya koymamýþtýr ve insan deneklerinde ekzojen kalsitriolün gebelik
ve fetal geliþim üzerindeki etkisi hakkýnda kontrollü çalýþmalar
yapýlmamýþtýr. Bu nedenle, elde edilecek yararýn, fetusa verilebilecek
zarar riskinden daha fazla olduðu hallerde kullanýlmalýdýr. Ekzojen
kalsitriolün anne sütüne geçtiði kabul edilmelidir. Bebek üzerindeki
olasý istenmeyen etkiler göz önüne alýnarak, kalsitriol alan anneler
bebeklerini emzirmemelidir.
Yan Etkileri:
Kalsitriol D vitamini aktivitesine sahip olduðu için, aþýrý dozda D3
vitamini alýndýðýnda görülenlere benzer yan etkiler ortaya çýkabilir.
Örneðin hiperkalsemi sendromu veya kalsiyum entoksikasyonu
(hiperkalsemi derecesi ve süresine baðýmlý olarak). Ayný zamanda
hiperkalsemi ve 6 mg/100 ml’den veya 1.9 mmol’den daha yüksek bir
hiperfosfatemi mevcutsa, yumuþak doku kalsifikasyonu oluþabilir; bu
radyolojik olarak görülebilir. Böbrek fonksiyonu normal olan
hastalarda, kronik hiperkalsemi serum kreatininde bir artýþla iliþkili
olabilir. Kalsitriolün biyolojik yarý ömrü kýsa olduðu için, tedavi
kesildikten veya doz azaltýldýktan birkaç gün sonra yüksek serum
kalsiyumu normale döner.
Ýlaç Etkileþimleri:
Kolestiramin yaðda eriyen vitaminlerin intestinal emilimini azaltabilir
ve bu nedenle kalsitriolün intestinal emilimini bozabilir. Magnezyum
içeren ilaçlar (örn. antasitler) hipermagnezemi yapabilirler ve bu
nedenle kronik renal dializde olup kalsitriol alan hastalarda
kullanýlmamalýdýr. Kalsitriol barsaklar, böbrekler ve kemiklerdeki
fosfat taþýnýmý üzerinde de bir etkisi olduðu için, fosfat baðlayýcý
ajanlarýn dozu serum fosfat konsantrasyonuna göre ayarlanmalýdýr.
Kalsitriol dozu, dijital tedavisi yapýlan hastalarda dikkatle
belirlenmelidir, çünkü bu hastalardaki hiperkalsemi kardiyak aritmilere
yol açabilir. Ayný zamanda bir tiyazid diüretiðiyle tedavi yapýlmasý
hiperkalsemi riskini artýrýr. Fenitoin veya fenobarbital gibi enzim
indükleyicilerin verilmesi metabolizmanýn artmasýna ve bu nedenle
kalsitriolün serum konsantrasyonlarýnýn azalmasýna neden olabilir.
Kalsiyum emilimine artýran D vitamini analoglarý ve kalsiyum emilimini
inhibe eden kortikosteroidler arasýnda fonksiyonel bir antagonizma
iliþkisi mevcuttur. D vitaminine dirençli raþitizm olan hastalar oral
fosfat tedavilerine devam etmelidirler. Ancak, kalsitriolün intestinal
fosfat emilimini uyarabileceði hesaba katýlmalýdýr.
Endikasyonlarý:
Postmenopozal osteoporoz, kronik böbrek yetersizliði olan, özellikle
hemodializ yapýlan hastalardaki renal osteodistrofi, postoperatif
hipoparatiroidi, idiopatik hipoparatiroidi, psödohipoparatiroidi, D
vitaminine baðlý raþitizm, D vitaminine dirençli, hipofosfatemik
raþitizmin tedavisinde endikedir.
Kontrendikasyonlarý:
Kalsitriol veya ilaçta bulunan diðer maddelere karþý, daha önceden,
aþýrý duyarlýlýðý olan hastalarda kontrendikedir. Hiperkalsemili
hastalara veya vitamin D toksisitesi olan hastalara verilmemelidir.
Uyarýlar:
Kalsitriolün barsaklar, böbrekler ve kemiklerdeki fosfat taþýnýmý
üzerinde de bir etkisi olduðu için, fosfat baðlayýcý ajanlarýn dozu,
serum fosfat konsantrasyonuna (normal deðerler: 2-5 mg/100 ml veya
0.65-1.62 mmol/l) göre ayarlanmalýdýr. Ayný zamanda hiperkalsemi ve 6
mg/100 ml’den veya 1.9 mmol/l’den daha yüksek bir hiperfosfatemi
mevcutsa, yumuþak doku kalsifikasyonu oluþabilir; bu radyolojik olarak
görülebilir. Böbrek fonksiyonu normal olan hastalarda, kronik
hiperkalsemi serum kreatininde bir artýþla iliþkili olabilir.
Hiperkalsemi reversibl olsa da, bu hastalarda hiperkalsemiye yol
açabilecek bu etkenlere özellikle dikkat edilmelidir. Renal
fonksiyonlarý normal olan ve kalsitriol alan hastalar dehidrasyondan
kaçýnmalýdýr. Yeterli sývý alýmý saðlanmalýdýr. Kalsitriol mevcut olan
en aktif D vitamini metaboliti olduðu için, kalsitriol tedavisi
sýrasýnda baþka bir D vitamini müstahzarý verilmemelidir, böylece D
hipervitaminozu oluþmasý önlenmiþ olur. Eðer hasta ergokalsiferolden
(D2 vitamini) kalsitriole geçirilmiþse, kandaki ergokalsiferol
düzeyinin bazal deðerlere dönmesi birkaç ay sürebilir. Kalsitriol
serumdaki inorganik fosfat düzeylerini artýrýr. Bu, hipofosfatemili
hastalarda arzulanan bir durum iken ektopik kalsifikasyon tehlikesi
nedeniyle böbrek yetersizliði olan hastalarda dikkatli olunmalýdýr. Bu
olgularda, alüminyum hidroksit veya alüminyum karbonat gibi fosfat
baðlayýcý ajanlarýn oral uygulanmasýyla plazma fosfat düzeyi normal
düzeyde tutulmalýdýr. Kalsitriol tedavisiyle hiperkalsemi geliþimi
arasýnda yakýn bir iliþki vardýr. Üremik osteodistrofi olan
hastalardaki araþtýrmalarda, kalsitriolle tedavi edilen hastalarýn
yaklaþýk %40′ýnda hiperkalsemi görüldüðü saptanmýþtýr. Diyetteki
deðiþikliklerin sonucunda (örn. süt ürünlerinin fazla tüketilmesi) veya
kalsiyum müstahzarlarýnýn kontrolsüz kullanýmýyla kalsiyum alýmýnda
ortaya çýkan ani bir artýþ, hiperkalsemiye neden olabilir. Hastalara ve
ailelerine, verilen diyete kesin olarak uyulmasý gerektiði önerilmeli
ve hiperkalsemi semptomlarýný nasýl tanýyacaklarý kendilerine
öðretilmelidir. Kalsitriol, üriner taþ veya kalp hastalýðý olan
hastalara dikkatle verilmelidir. Hareketsiz hastalar, örneðin operasyon
geçirmiþ olan hastalarda, hiperkalsemi riski özellikle fazladýr. D
vitaminine dirençli raþitizm (familyal hipofosfatemi) olan ve
kalsitriolle tedavi edilen hastalar oral fosfat tedavilerine devam
etmelidirler. Ancak, kalsitriolün fosfatýn intestinal emilimini
uyarabileceði hesaba katýlmalýdýr, çünkü bu etki ek fosfat verilmesi
gereðini deðiþtirebilir. Gerekli olan düzenli laboratuvar incelemeleri,
kalsiyum, fosfor, magnezyum ve alkali fosfatazýn serum düzeylerinin ve
24 saatlik idrardaki kalsiyum ve fosfat içeriðinin saptanmasýdýr.
Kalsitriolle tedavinin stabilizasyon döneminde, serum kalsiyum
düzeyleri en az haftada iki kez kontrol edilmelidir. Hayvanlardaki
üreme toksikolojisi araþtýrmalarý kuþkuya yer býrakmayacak bulgular
ortaya koymamýþtýr ve insan deneklerinde ekzojen kalsitriolün gebelik
ve fetal geliþim üzerindeki etkisi hakkýnda kontrollü çalýþmalar
yapýlmamýþtýr. Bu nedenle, elde edilecek yararýn, fetusa verilebilecek
zarar riskinden daha fazla olduðu hallerde kullanýlmalýdýr. Ekzojen
kalsitriolün anne sütüne geçtiði kabul edilmelidir. Bebek üzerindeki
olasý istenmeyen etkiler göz önüne alýnarak, kalsitriol alan anneler
bebeklerini emzirmemelidir.
Yan Etkileri:
Kalsitriol D vitamini aktivitesine sahip olduðu için, aþýrý dozda D3
vitamini alýndýðýnda görülenlere benzer yan etkiler ortaya çýkabilir.
Örneðin hiperkalsemi sendromu veya kalsiyum entoksikasyonu
(hiperkalsemi derecesi ve süresine baðýmlý olarak). Ayný zamanda
hiperkalsemi ve 6 mg/100 ml’den veya 1.9 mmol’den daha yüksek bir
hiperfosfatemi mevcutsa, yumuþak doku kalsifikasyonu oluþabilir; bu
radyolojik olarak görülebilir. Böbrek fonksiyonu normal olan
hastalarda, kronik hiperkalsemi serum kreatininde bir artýþla iliþkili
olabilir. Kalsitriolün biyolojik yarý ömrü kýsa olduðu için, tedavi
kesildikten veya doz azaltýldýktan birkaç gün sonra yüksek serum
kalsiyumu normale döner.
Ýlaç Etkileþimleri:
Kolestiramin yaðda eriyen vitaminlerin intestinal emilimini azaltabilir
ve bu nedenle kalsitriolün intestinal emilimini bozabilir. Magnezyum
içeren ilaçlar (örn. antasitler) hipermagnezemi yapabilirler ve bu
nedenle kronik renal dializde olup kalsitriol alan hastalarda
kullanýlmamalýdýr. Kalsitriol barsaklar, böbrekler ve kemiklerdeki
fosfat taþýnýmý üzerinde de bir etkisi olduðu için, fosfat baðlayýcý
ajanlarýn dozu serum fosfat konsantrasyonuna göre ayarlanmalýdýr.
Kalsitriol dozu, dijital tedavisi yapýlan hastalarda dikkatle
belirlenmelidir, çünkü bu hastalardaki hiperkalsemi kardiyak aritmilere
yol açabilir. Ayný zamanda bir tiyazid diüretiðiyle tedavi yapýlmasý
hiperkalsemi riskini artýrýr. Fenitoin veya fenobarbital gibi enzim
indükleyicilerin verilmesi metabolizmanýn artmasýna ve bu nedenle
kalsitriolün serum konsantrasyonlarýnýn azalmasýna neden olabilir.
Kalsiyum emilimine artýran D vitamini analoglarý ve kalsiyum emilimini
inhibe eden kortikosteroidler arasýnda fonksiyonel bir antagonizma
iliþkisi mevcuttur. D vitaminine dirençli raþitizm olan hastalar oral
fosfat tedavilerine devam etmelidirler. Ancak, kalsitriolün intestinal
fosfat emilimini uyarabileceði hesaba katýlmalýdýr.