SaglikDanis.com

Allojen böbrek nakli alýcýsý hastalarda, akut organ reddinin profilaksisi ve ilk veya refrakter organ reddi tedavisinde endikedir.

Allojen kalp nakli yapýlan hastalarda, akut organ reddinin profilaksisinde endikedir. Tedavi edilen popülasyonda MMF, transplantasyondan sonraki ilk yýlda saðkalýmý iyileþtirmiþtir.

Allojen karaciðer nakli yapýlan hastalarda akut organ reddinin profilaksisinde endikedir.

Etkin madde mikofenolat mofetile, mikofenolik aside veya ilacýn içerdiði diðer yardýmcý maddelerden herhangi birine karþý aþýrý duyarlýlýðý olduðu bilinen hastalarda,

Laktasyonda, kontrendikedir.

Böbrek transplantasyonu yapýlan hastalarda kullaným için oral ya da intravenöz (2 SAATTEN AZ OLMAYAN süreyle), günde iki kere 1 g’lýk doz (günlük doz 2 g) önerilir. Klinik çalýþmalarda günde iki kere 1.5 g’lýk doz (günlük doz 3 g) kullanýlmasýnýn, güvenli ve etkin olduðu kanýtlanmasýna karþýn böbrek transplantasyonu yapýlan hastalarda etkinlik açýsýndan hiçbir avantaj gösterilememiþtir. Günde 2 g mikofenolat mofetil alan hastalarda, günde 3 g mikofenolat mofetil alan hastalara kýyasla, genel güvenlilik profilinin daha iyi olduðu gösterilmiþtir.

baþdönmesi

uykusuzluk

titreme

Ýmmunosupresyon, artmýþ enfeksiyon duyarlýlýðýna ve olasý lenfoma geliþimine yol açabilir. Yalnýzca, immünsupresif tedavi ve transplantasyon hastalarýnýn tedavisinde deneyimli olan hekimler MÝCOSEF uygulamalýdýr. Ýlacý alan hastalar, yeterli laboratuar, destekleyici týbbi ilaçlar ve personel ile donatýlmýþ tesislerde tedavi edilmelidir. Ýdame tedavisinden sorumlu olan hekim, hastanýn takibi için gerekli olan eksiksiz bilgiye sahip olmalýdýr.

 

Çocuk doðurma potansiyeline sahip kadýn hastalar doðum kontrol yöntemleri kullanmalýdýr. Hekimler, kadýn hastalarý gebelik sýrasýnda MÝCOSEF kullanýmýnýn artan oranlarda gebelik kaybý ve konjenital malformasyonla iliþkili olduðu konusunda bilgilendirmelidir.

 

Mikofenolat mofetil’in gebelik sýrasýnda kullanýmý, ilk üç aylýk dönemde gebelik kaybýnda ve konjenital malformasyonda risk artýþý, özellikle dýþ kulak ve yarýk dudak ile yarýk damaðý da içeren yüz anomalileri ve distal ekstremite, kalp, özofagus ve böbrek anomalileri ile iliþkilendirilmiþtir. Pazarlama sonrasý verilerde gözlemlenen pozitif fetal risk kanýtlarýna ve ABD Ulusal Transplantasyon Gebelik Kayýtlarý’na dayanarak gebelik kategorisi “D” olarak deðiþtirilmiþtir. Bu durum, hayvanlarda yapýlan üreme toksikolojisi çalýþmalarýnda görülen malformasyonlarla benzerlik göstermektedir.

Hamilelik durumunun negatif olduðunun ispat edilmesi koþuluyla kadýn hastalarda kullanýlabilir. MÝCOSEF kullanan kadýn hastalarda hamilelik testi negatif olduðu gösterildikten sonra, ilaç kullanýmý süresince etkili doðum kontrol yöntemleri uygulanmasý önerilir. Ýlaç kesildikten sonra hasta 6 hafta süre ile hamile kalmamalýdýr.

Asiklovir:

Mikofenolat mofetil asiklovir ile birlikte uygulandýðýnda, MPAG (MPA’nýn fenolik glukronidi) ve asiklovir plazma konsantrasyonlarýnýn, her iki ilacýn ayrý uygulanmasý ile görülenden daha yüksek olduðu saptanmýþtýr. Böbrek yetmezliðinde, hem MPAG ve hem de asiklovir plazma konsantrasyonlarý arttýðýndan, mikofenolat mofetilin ve asiklovirin veya öncül ilaçlarýnýn (örn. valasiklovir) tübüler sekresyon için birbiri ile yarýþmasý ve her iki ilacýn konsantrasyonlarýnýn daha da artma potansiyeli vardýr.

 

Magnezyum ve alüminyum hidroksit içeren antiasitler:

Antiasitlerle birlikte uygulandýðýnda mikofenolat mofetilin absorbsiyonu azalýr.

 

Kolestiramin:

4 gün, günde üç kez 4 g kolestiramin uygulanmýþ olan normal, saðlýklý gönüllülere 1.5 g mikofenolat mofetilin tek doz uygulanmasýndan sonra, MPA’nýn EAA’sýnda %40 azalma saptanmýþtýr. Birlikte kullaným sýrasýnda veya enterohepatik sirkülasyon ile etkileþen ilaçlar alýnýrken dikkatli olunmalýdýr.

 

Siklosporin A:

Mikofenolat mofetil, siklosporin A (CsA) farmakokinetiðini etkilememiþtir. Ancak böbrek transplantasyonu hastalarýnda, MÝCOSEF ve CsA’nýn birlikte kullanýmý, sirolimus ve benzer dozlarda MÝCOSEF alan hastalara kýyasla, MPA maruziyetinde % 30-50 oranýnda azalma ile sonuçlanmýþtýr.

 

Oral kontraseptifler:

Oral kontraseptiflerin farmakokinetiði, MÝCOSEF uygulamasýndan etkilenmez. Üç menstrüel siklus boyunca MÝCOSEF (günde iki kere 1 g) ile etinilöstradiol (0.02- 0.04 mg) ve levonorgestrel (0.05-0.20 mg), desogestrel (0.15 mg) veya gestoden (0.05- 0.10 mg) içeren oral kontraseptiflerin birlikte uygulandýðý psöriasisli 18 kadýnda yapýlan bir çalýþma MÝCOSEF’ýn serum progesteron, LH ve FSH düzeylerine klinik hiçbir etkide bulunmadýðýný göstermiþtir. Bu, MÝCOSEF’ýn oral kontraseptiflerin ovülasyonu baskýlayýcý etkisini deðiþtirmediðini gösterir.

 

Rifampisin:

Doz için yapýlan düzeltmenin ardýndan, tek kalp-akciðer transplantasyonu hastasýnda rifampisinin birlikte alýmý ile MPA maruziyetinde (EAA 0-12 saat) % 70 azalma gözlenmiþtir. Bu nedenle ilaçlar birlikte kullanýlýrken, MPA maruziyet seviyelerinin izlenmesi ve klinik etkinlik saðlanmasý amacýyla MÝCOSEF dozlarýnýn ayarlanmasý önerilmektedir.

 

Takrolimus:

Mikofenolat mofetil ile birlikte alýnan takrolimus maruziyetinin, karaciðer transplantasyonu alýcýlarýnda MPA EAA veya Cmaks’ýna etkisi olmamýþtýr. Benzer bulgu, böbrek transplantasyonu alýcýlarýnda gerçekleþtirilen son çalýþmada da gözlenmiþtir. Böbrek transplantasyonu hastalarýnda takrolimus konsantrasyonunun mikofenolat mofetil ile deðiþmediði gösterilmiþtir. Ancak karaciðer transplantasyonu hastalarýnda, takrolimus alan hastalara çoklu mikofenolat mofetil dozlarý uygulandýðýnda, takrolimus EAA’ýnda yaklaþýk % 20 azalma olmuþtur.

 

Trimetoprim/sülfametoksazol, norfloksasin ve metronidazol:

Mikofenolat mofetil bir antibiyotik ile birlikte ayrý olarak uygulandýðýnda, MPA’nýn sistemik maruziyetine etkisi olduðu gözlenmemiþtir. Buna karþýlýk, norfloksasin ve metronidazol kombinasyonu, tek doz mikofenolat mofetil sonrasýnda MPA EAA0-48’ýný % 30 oranýnda azaltmýþtýr.

 

Siprofloksasin ve amoksisilin/klavulanik asit:

Oral siprofloksasin veya amoksisilin/klavulanik asit baþlanmasýndan hemen sonraki günlerde böbrek nakli hastalarýnda ön-doz MPA konsantrasyonlarýnda % 54 oranýnda düþüþ bildirilmiþtir. Bu etkiler, antibiyotik kullanýmýna devam edilmesi ile azalmýþ, antibiyotik kullanýmýnýn býrakýlmasýyla kesilmiþtir. Ön-doz seviyesindeki deðiþiklikler tüm MPA maruziyetindeki deðiþiklikleri tam olarak temsil edemeyeceði için bu gözlemlerin klinik ilgisi net deðildir.

 

Diðer etkileþmeler:

Maymunlarda, probenesidin mikofenolat mofetil ile birlikte kullanýmý MPAG’nýn plazma EAA’ýný 3 kat arttýrmýþtýr. Böbrekten tübüler sekresyonla atýldýðý bilinen diðer ilaçlar MPAG ile yarýþabilir ve MPAG’nin veya tübüler sekresyonla atýlan diðer ilacýn plazma konsantrasyonlarýný arttýrabilir.

 

Sevelamer ve mikofenolat mofetil’in eriþkinlerde ve pediyatrik hastalarda birlikte alýmý, MPA Cmaks ve EAA0-12 ’ýný sýrasýyla % 30 ve %25 azaltmýþtýr. Bu veriler, MPA emilimine etkisini minimize etmek amacýyla, sevelamer ve diðer kalsiyumsuz fosfat baðlayýcýlarýnýn tercihen MÝCOSEF alýmýndan 2 saat sonra verilmesi gerektiðini göstermektedir.

 

Canlý aþýlar:

Yetersiz baðýþýklýk yanýtý olan hastalara canlý aþýlar verilmemelidir. Diðer aþýlara antikor yanýtý da azalmýþ olabilir.

 

Özel popülasyonlara iliþkin ek bilgiler

Özel popülasyonlara iliþkin hiçbir etkileþim çalýþmasý yürütülmemiþtir.

 

Pediyatrik popülasyon:

Pediyatrik popülasyona iliþkin hiçbir etkileþim çalýþmasý yürütülmemiþtir.

Raf Ömrü

24 ay

25°C’nin altýnda saklayýnýz.

Allojen böbrek nakli alýcýsý hastalarda, akut organ reddinin profilaksisi ve ilk veya refrakter organ reddi tedavisinde endikedir.

Allojen kalp nakli yapýlan hastalarda, akut organ reddinin profilaksisinde endikedir. Tedavi edilen popülasyonda MMF, transplantasyondan sonraki ilk yýlda saðkalýmý iyileþtirmiþtir.

Allojen karaciðer nakli yapýlan hastalarda akut organ reddinin profilaksisinde endikedir.

Etkin madde mikofenolat mofetile, mikofenolik aside veya ilacýn içerdiði diðer yardýmcý maddelerden herhangi birine karþý aþýrý duyarlýlýðý olduðu bilinen hastalarda,

Laktasyonda, kontrendikedir.

baþdönmesi

uykusuzluk

titreme

Ýmmunosupresyon, artmýþ enfeksiyon duyarlýlýðýna ve olasý lenfoma geliþimine yol açabilir. Yalnýzca, immünsupresif tedavi ve transplantasyon hastalarýnýn tedavisinde deneyimli olan hekimler MÝCOSEF uygulamalýdýr. Ýlacý alan hastalar, yeterli laboratuar, destekleyici týbbi ilaçlar ve personel ile donatýlmýþ tesislerde tedavi edilmelidir. Ýdame tedavisinden sorumlu olan hekim, hastanýn takibi için gerekli olan eksiksiz bilgiye sahip olmalýdýr.

 

Çocuk doðurma potansiyeline sahip kadýn hastalar doðum kontrol yöntemleri kullanmalýdýr. Hekimler, kadýn hastalarý gebelik sýrasýnda MÝCOSEF kullanýmýnýn artan oranlarda gebelik kaybý ve konjenital malformasyonla iliþkili olduðu konusunda bilgilendirmelidir.

 

Mikofenolat mofetil’in gebelik sýrasýnda kullanýmý, ilk üç aylýk dönemde gebelik kaybýnda ve konjenital malformasyonda risk artýþý, özellikle dýþ kulak ve yarýk dudak ile yarýk damaðý da içeren yüz anomalileri ve distal ekstremite, kalp, özofagus ve böbrek anomalileri ile iliþkilendirilmiþtir. Pazarlama sonrasý verilerde gözlemlenen pozitif fetal risk kanýtlarýna ve ABD Ulusal Transplantasyon Gebelik Kayýtlarý’na dayanarak gebelik kategorisi “D” olarak deðiþtirilmiþtir. Bu durum, hayvanlarda yapýlan üreme toksikolojisi çalýþmalarýnda görülen malformasyonlarla benzerlik göstermektedir.

Hamilelik durumunun negatif olduðunun ispat edilmesi koþuluyla kadýn hastalarda kullanýlabilir. MÝCOSEF kullanan kadýn hastalarda hamilelik testi negatif olduðu gösterildikten sonra, ilaç kullanýmý süresince etkili doðum kontrol yöntemleri uygulanmasý önerilir. Ýlaç kesildikten sonra hasta 6 hafta süre ile hamile kalmamalýdýr.

Asiklovir:

Mikofenolat mofetil asiklovir ile birlikte uygulandýðýnda, MPAG (MPA’nýn fenolik glukronidi) ve asiklovir plazma konsantrasyonlarýnýn, her iki ilacýn ayrý uygulanmasý ile görülenden daha yüksek olduðu saptanmýþtýr. Böbrek yetmezliðinde, hem MPAG ve hem de asiklovir plazma konsantrasyonlarý arttýðýndan, mikofenolat mofetilin ve asiklovirin veya öncül ilaçlarýnýn (örn. valasiklovir) tübüler sekresyon için birbiri ile yarýþmasý ve her iki ilacýn konsantrasyonlarýnýn daha da artma potansiyeli vardýr.

 

Magnezyum ve alüminyum hidroksit içeren antiasitler:

Antiasitlerle birlikte uygulandýðýnda mikofenolat mofetilin absorbsiyonu azalýr.

 

Kolestiramin:

4 gün, günde üç kez 4 g kolestiramin uygulanmýþ olan normal, saðlýklý gönüllülere 1.5 g mikofenolat mofetilin tek doz uygulanmasýndan sonra, MPA’nýn EAA’sýnda %40 azalma saptanmýþtýr. Birlikte kullaným sýrasýnda veya enterohepatik sirkülasyon ile etkileþen ilaçlar alýnýrken dikkatli olunmalýdýr.

 

Siklosporin A:

Mikofenolat mofetil, siklosporin A (CsA) farmakokinetiðini etkilememiþtir. Ancak böbrek transplantasyonu hastalarýnda, MÝCOSEF ve CsA’nýn birlikte kullanýmý, sirolimus ve benzer dozlarda MÝCOSEF alan hastalara kýyasla, MPA maruziyetinde % 30-50 oranýnda azalma ile sonuçlanmýþtýr.

 

Oral kontraseptifler:

Oral kontraseptiflerin farmakokinetiði, MÝCOSEF uygulamasýndan etkilenmez. Üç menstrüel siklus boyunca MÝCOSEF (günde iki kere 1 g) ile etinilöstradiol (0.02- 0.04 mg) ve levonorgestrel (0.05-0.20 mg), desogestrel (0.15 mg) veya gestoden (0.05- 0.10 mg) içeren oral kontraseptiflerin birlikte uygulandýðý psöriasisli 18 kadýnda yapýlan bir çalýþma MÝCOSEF’ýn serum progesteron, LH ve FSH düzeylerine klinik hiçbir etkide bulunmadýðýný göstermiþtir. Bu, MÝCOSEF’ýn oral kontraseptiflerin ovülasyonu baskýlayýcý etkisini deðiþtirmediðini gösterir.

 

Rifampisin:

Doz için yapýlan düzeltmenin ardýndan, tek kalp-akciðer transplantasyonu hastasýnda rifampisinin birlikte alýmý ile MPA maruziyetinde (EAA 0-12 saat) % 70 azalma gözlenmiþtir. Bu nedenle ilaçlar birlikte kullanýlýrken, MPA maruziyet seviyelerinin izlenmesi ve klinik etkinlik saðlanmasý amacýyla MÝCOSEF dozlarýnýn ayarlanmasý önerilmektedir.

 

Takrolimus:

Mikofenolat mofetil ile birlikte alýnan takrolimus maruziyetinin, karaciðer transplantasyonu alýcýlarýnda MPA EAA veya Cmaks’ýna etkisi olmamýþtýr. Benzer bulgu, böbrek transplantasyonu alýcýlarýnda gerçekleþtirilen son çalýþmada da gözlenmiþtir. Böbrek transplantasyonu hastalarýnda takrolimus konsantrasyonunun mikofenolat mofetil ile deðiþmediði gösterilmiþtir. Ancak karaciðer transplantasyonu hastalarýnda, takrolimus alan hastalara çoklu mikofenolat mofetil dozlarý uygulandýðýnda, takrolimus EAA’ýnda yaklaþýk % 20 azalma olmuþtur.

 

Trimetoprim/sülfametoksazol, norfloksasin ve metronidazol:

Mikofenolat mofetil bir antibiyotik ile birlikte ayrý olarak uygulandýðýnda, MPA’nýn sistemik maruziyetine etkisi olduðu gözlenmemiþtir. Buna karþýlýk, norfloksasin ve metronidazol kombinasyonu, tek doz mikofenolat mofetil sonrasýnda MPA EAA0-48’ýný % 30 oranýnda azaltmýþtýr.

 

Siprofloksasin ve amoksisilin/klavulanik asit:

Oral siprofloksasin veya amoksisilin/klavulanik asit baþlanmasýndan hemen sonraki günlerde böbrek nakli hastalarýnda ön-doz MPA konsantrasyonlarýnda % 54 oranýnda düþüþ bildirilmiþtir. Bu etkiler, antibiyotik kullanýmýna devam edilmesi ile azalmýþ, antibiyotik kullanýmýnýn býrakýlmasýyla kesilmiþtir. Ön-doz seviyesindeki deðiþiklikler tüm MPA maruziyetindeki deðiþiklikleri tam olarak temsil edemeyeceði için bu gözlemlerin klinik ilgisi net deðildir.

 

Diðer etkileþmeler:

Maymunlarda, probenesidin mikofenolat mofetil ile birlikte kullanýmý MPAG’nýn plazma EAA’ýný 3 kat arttýrmýþtýr. Böbrekten tübüler sekresyonla atýldýðý bilinen diðer ilaçlar MPAG ile yarýþabilir ve MPAG’nin veya tübüler sekresyonla atýlan diðer ilacýn plazma konsantrasyonlarýný arttýrabilir.

 

Sevelamer ve mikofenolat mofetil’in eriþkinlerde ve pediyatrik hastalarda birlikte alýmý, MPA Cmaks ve EAA0-12 ’ýný sýrasýyla % 30 ve %25 azaltmýþtýr. Bu veriler, MPA emilimine etkisini minimize etmek amacýyla, sevelamer ve diðer kalsiyumsuz fosfat baðlayýcýlarýnýn tercihen MÝCOSEF alýmýndan 2 saat sonra verilmesi gerektiðini göstermektedir.

 

Canlý aþýlar:

Yetersiz baðýþýklýk yanýtý olan hastalara canlý aþýlar verilmemelidir. Diðer aþýlara antikor yanýtý da azalmýþ olabilir.

 

Özel popülasyonlara iliþkin ek bilgiler

Özel popülasyonlara iliþkin hiçbir etkileþim çalýþmasý yürütülmemiþtir.

 

Pediyatrik popülasyon:

Pediyatrik popülasyona iliþkin hiçbir etkileþim çalýþmasý yürütülmemiþtir.

Böbrek transplantasyonu yapýlan hastalarda kullaným için oral ya da intravenöz (2 SAATTEN AZ OLMAYAN süreyle), günde iki kere 1 g’lýk doz (günlük doz 2 g) önerilir. Klinik çalýþmalarda günde iki kere 1.5 g’lýk doz (günlük doz 3 g) kullanýlmasýnýn, güvenli ve etkin olduðu kanýtlanmasýna karþýn böbrek transplantasyonu yapýlan hastalarda etkinlik açýsýndan hiçbir avantaj gösterilememiþtir. Günde 2 g mikofenolat mofetil alan hastalarda, günde 3 g mikofenolat mofetil alan hastalara kýyasla, genel güvenlilik profilinin daha iyi olduðu gösterilmiþtir.

Raf Ömrü

24 ay

25°C’nin altýnda saklayýnýz.