SaglikDanis.com

PF HÝPERALAMÝNE %10, yetiþkinlerde ve küçük çocuklarda aþaðýdaki durumlarda azot kaybýný karþýlamak ve negatif azot dengesini tedavi etmek amacýyla kullanýlýr:

- Oral yoldan ya da gastrostomi ve jejunostomi bölgelerinden sindirim sisteminin kullanýlamadýðý ya da bu yoldan yeterli protein aliminin yapýlamadýðý durumlar. Mide-baðýrsak sisteminden protein absorbsiyonunun bozulduðu durumlar.

Ciddi travma, yaygýn yanýklar ya da sepsis gibi vücuttaki azot dengesinin önemli derecelerde bozulduðu durumlar.

PF HÝPERALAMÝNE %10’un kullanýmý aþaðýda durumlarda kontrendikedir:

Tedavi edilmemiþ anüri hastalannda.

- Karaciðer komasýnda bulunan hastalarda.

- Doðuþtan amino asit metabolizmasý bozukluklarýnda [Özellikle Akçaaðaç Þurubu Ýdrar Hastalýðý (Maple Syrup Urine Disease) ve isovalerik asidemi gibi dallanmýþ zincirli amino asit metabolik bozukluklarý]

Çözeltideki amino asitlerden herhangi birine ya da birkaçýna aþýrý duyarlýlýðý olanlarda.

PF HÝPERALAMÝNE %10’un günlük toplam dozu, hastanýn günlük protein gereksinimine ve tedaviye verdiði metabolik ve klinik yanýta göre düzenlenir. Azot dengesinin ve günlük vücut tartýsýnýn belirlenmesi, bireysel protein gereksiniminin saptanmasýnda en iyi yöntemdir.

Normal bir beslenme sýrasýnda, saðlýklý bir yetiþkinde, günde kilo baþýna yaklaþýk 0.8 gram, büyümekte olan süt çocuklarýnda ve küçük çocuklarda ise günde kilo baþýna 1.4-2.2 gram protein alýmý önerilmektedir.

Travma ve aðýr beslenme bozukluðu durumlarýnda protein ve kalori gereksinimi ileri derecede artar. Vücudun protein gereksinmesini karþýlamak ve pozitif bir azot dengesi saðlamak için, yeterli kalori ile birlikte yetiþkinlere günde kilo baþýna yaklaþýk 1.5 gram, çocuklara ise günde kilo baþýna 2-3 gram amino asit verilmelidir. Aðýr katabolik durumlarda daha yüksek dozlar gerekebilir.

Özellikle süt çocuklarýnda yüksek dozlarýn uygulandýðý durumlarda, sýk laboratuvar kontrolleri yapýlmalýdýr. Enerji gereksinimini karþýlamak amacýyla, tedaviye yað emülsiyonlarý da eklenebilir.

Parenteral beslenmenin uzadýðý durumlarda (5 günden uzun) esansiyel yað asidi eksikliði oluþmamasý için amino asit çözeltileri ile yað emülsiyonlarýnýn beraberce kullanýmý da düþünülmelidir. Yað içermeyen total parenteral beslenmenin uzamasý durumunda, olasý bir esansiyel yað asidi eksikliðini erkenden fark edebilmek için serum lipid düzeyleri yakýndan izlenmelidir.

Genel beslenme durumu normal olan hastalarda, vücut proteinlerinin korunmasý amacýyla günde kilo baþýna 1.0-1.7 gram amino asit uygulanýr. Uygulamadan sonraki 48 saat içinde kan üre-azotu % 20 mg’dan daha fazla artarsa, infüzyon kesilmeli ya da uygulama hýzý azaltýlmalýdýr.

Amino asitlerin optimal düzeyde kullanýlabilmesi için, özellikle potasyum, magnezyum ve fosfat gibi hücre içi elektrolitlerin yeterli düzeylerde saðlanmasý gerekir. Tedaviye günde yaklaþýk 60-180 mEq potasyum, 10-30 mEq magnezyum ve 20-80 mEq fosfat eklenmesiyle optimum metabolik yanýt elde edilir. Bunun yanýsýra, belli baþlý hücre dýþý elektrolitlerden sodyum, kalsiyum ve klorür de verilmelidir.

Hiperkloremik asidoz ile diðer metabolik asidozlarda, bikarbonat prekürsörü olarak sodyum ve potasyumun asetat tuzlarý kullanýlmalýdýr. Hastanýn günlük elektrolit alýmý hesaplanýrken, PF HÝPERALAMÝNE %10’un elektrolit içeriði dikkate alýnmalýdýr. Magnezyum ve fosfor dahil serum elektrolitleri sýk sýk kontrol edilmelidir.

Ayrýca hasta sadece parenteral yoldan besleniyorsa özellikle suda eriyenler olmak üzere vitaminler ve eser elementler de verilmelidir.

Ýleri derecede katabolik, aðýr kayýplara uðramýþ hastalarda ve uzun süreli total parenteral beslenme gereksinimi olanlarda, santral ven infüzyonu düþünülmelidir. Bu tür hastalarda, pozitif bir azot bilançosu saðlayabilmek için, hastalara uygulanan beslenme programýndaki kalori/azot oraný, her 1 gram azota karþýlýk, 100-150 protein kökenli olmayan kalori þeklinde olmalýdýr. Bu oran yoðun dekstroz çözeltilerinin kullanýlmasý ve istenirse parenteral yað emülsiyonlarýnýn da eklenmesi ile kolayca elde edilebilir.

Total parenteral beslenmeye düþük yoðunluklarda dekstroz içeren karýþýmlarla baþlanýr; hastanýn glukoz toleransý yükseldikçe, hesaplanan kalori gereksinimine ulaþacak þekilde, infüzyon sývýsýnýn dekstroz içeriði arttýrýlýr.

Optimal azot kullanýmý için, konsantre dekstroz, elektrolitler ve vitaminlerle kanþtýrýlmýþ 500 mÝ PF HÝPERALAMÝNE %10 hastaya 8 saatte uygulanýr. Uygulanan doz, günlük planlanan düzeylerin gerisinde kaldýðýnda, buna yetiþmeye çalýþýlmamalýdýr. Hastanýn günlük protein gereksinimini karþýlamaya yönelik olan uygulama hýzý, özellikle ilk günlerde, hastanýn glukoz toleransýna göre düzenlenmek durumundadýr. Kan ve idrarda sýk yapýlan glukoz ölçümlerinin sonuçlanna göre, günlük amino asit ve dekstroz alýmý yavaþ bir þekilde, gerekli olan maksimum düzeye yükseltilir. Çoðu hastada gerekli kalorinin hipertonik dekstroz ile saðlanmasý sonucunda hiperglisemi ve glukozüriyi önlemek için dýþarýdan insülin uygulamak gerekebilir. Rebound hipoglisemiyi önlemek için, hipertonik dekstroz çözeltilerini keserken, %5 dekstroz içeren bir çözelti uygulanmalýdýr.

Orta derecede katabolizmada bulunan, fazla kayba uðramamýþ, santral ven uygulanýmýmn gerekmediði hastalarda, PF HÝPERALAMÝNE %10, % 5 dekstroz çözeltileriyle karýþtýrýlarak periferik venlerden uygulanabilir.

Yaðlarýn 1 gramý 9 kcal verir. Hastanýn kalori alimim desteklemek için, Y-tipi bir uygulama seti kullanýlarak, amino asit-dekstroz infüzyonu ile birlikte, parenteral yað emülsiyonlarý verilebilir. Ancak glukozun stresli hastalardaki protein koruyucu etkisinin daha iyi olduðunu bildiren çalýþmalar nedeniyle, yaðlar tek baþlanna kalori kaynaðý olarak kullanýlmamalýdýr.

Ýleri derecede katabolik, aðýr kayýplara uðramýþ hastalarda ve uzun süreli total parenteral beslenme gereksinimi olanlarda, santral ven infüzyonu ile uygulanýr. Yetiþkinlerde, amino asitlerle dekstrozun hipertonik karýþýmlarý, ucu vena cava superior’da bulunan bir santral ven kateteri aracýlýðýyla güvenilir bir biçimde, devamlý infüzyon þeklinde verilebilir.

Orta derecede katabolizmada bulunan, fazla kayba uðramamýþ, santral ven uygulanýmýmn gerekmediði hastalarda, PF HÝPERALAMÝNE %10, % 5 dekstroz çözeltileriyle karýþtýrýlarak periferik venlerden uygulanabilir.

Genel beslenme durumu normal olan hafif katabolik hastalarda, vücut proteinlerinin korunmasý için, parenteral yoldan kýsa süreli beslenme desteði saðlamak amacýyla, periferik venlerden PF HÝPERALAMÝNE %10 (parenteral kalorilerle birlikte ya da parenteral kalori olmaksýzýn) verilebilir.

Periferik ven uygulanýmý için PF HÝPERALAMÝNE %10, steril enjeksiyonluk su ya da % 5 dekstroz çözeltileriyle seyreltilerek izotonik ya da hafifçe hipertonik infüzyon çözeltileri elde edilir.

Aþaðýda pazarlama sonraki deneyimde çözeltiye ya da uygulama tekniðine baðlý olarak görülen advers reaksiyonlar listelenmiþtir:

Enfeksiyon ve enfestasyonlar:

Bilinmiyor: Enjeksiyon yerinde enfeksiyon

Kan ve lenf sistemi hastalýklarý:

Bilinmiyor: Hemolitik anemi

Metabolizma ve beslenme hastalýklarý:

Bilinmiyor: Hipervolemi; çözeltide bulunan iyonlarýn fazlalýðý ya da eksikliðiyle ilgili belirtiler.

Vasküler hastalýklar:

Bilinmiyor: Enjeksiyon bölgesinden yayýlan venöz tromboz ve flebit*

Gastrointestinal hastalýklar:

Bilinmiyor; Bulantý

Deri ve deri altý doku hastalýklarý:

Bilinmiyor: Eritem; vücutta yaygm kýzarýklýk

Kas iskelet bozukluklarý, bað doku ve kemik hastalýklarý:

Bilinmiyor: Tetani, kramp ve adale eksitabilitesinin artýþý

Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine iliþkin hastalýklar:

Bilinmiyor: Çözeltinin damar dýþýna sýzmasý; ateþ; sýcaklýk hissi (özellikle baþka ilaçlann da ayný venden verildiði durumlarda)

Gebelik Kategorisi: C

Raf ömrü

2 yýl.

PF HÝPERALAMÝNE %10, yetiþkinlerde ve küçük çocuklarda aþaðýdaki durumlarda azot kaybýný karþýlamak ve negatif azot dengesini tedavi etmek amacýyla kullanýlýr:

- Oral yoldan ya da gastrostomi ve jejunostomi bölgelerinden sindirim sisteminin kullanýlamadýðý ya da bu yoldan yeterli protein aliminin yapýlamadýðý durumlar. Mide-baðýrsak sisteminden protein absorbsiyonunun bozulduðu durumlar.

Ciddi travma, yaygýn yanýklar ya da sepsis gibi vücuttaki azot dengesinin önemli derecelerde bozulduðu durumlar.

PF HÝPERALAMÝNE %10’un kullanýmý aþaðýda durumlarda kontrendikedir:

Tedavi edilmemiþ anüri hastalannda.

- Karaciðer komasýnda bulunan hastalarda.

- Doðuþtan amino asit metabolizmasý bozukluklarýnda [Özellikle Akçaaðaç Þurubu Ýdrar Hastalýðý (Maple Syrup Urine Disease) ve isovalerik asidemi gibi dallanmýþ zincirli amino asit metabolik bozukluklarý]

Çözeltideki amino asitlerden herhangi birine ya da birkaçýna aþýrý duyarlýlýðý olanlarda.

Aþaðýda pazarlama sonraki deneyimde çözeltiye ya da uygulama tekniðine baðlý olarak görülen advers reaksiyonlar listelenmiþtir:

Enfeksiyon ve enfestasyonlar:

Bilinmiyor: Enjeksiyon yerinde enfeksiyon

Kan ve lenf sistemi hastalýklarý:

Bilinmiyor: Hemolitik anemi

Metabolizma ve beslenme hastalýklarý:

Bilinmiyor: Hipervolemi; çözeltide bulunan iyonlarýn fazlalýðý ya da eksikliðiyle ilgili belirtiler.

Vasküler hastalýklar:

Bilinmiyor: Enjeksiyon bölgesinden yayýlan venöz tromboz ve flebit*

Gastrointestinal hastalýklar:

Bilinmiyor; Bulantý

Deri ve deri altý doku hastalýklarý:

Bilinmiyor: Eritem; vücutta yaygm kýzarýklýk

Kas iskelet bozukluklarý, bað doku ve kemik hastalýklarý:

Bilinmiyor: Tetani, kramp ve adale eksitabilitesinin artýþý

Genel bozukluklar ve uygulama bölgesine iliþkin hastalýklar:

Bilinmiyor: Çözeltinin damar dýþýna sýzmasý; ateþ; sýcaklýk hissi (özellikle baþka ilaçlann da ayný venden verildiði durumlarda)

Gebelik Kategorisi: C

PF HÝPERALAMÝNE %10’un günlük toplam dozu, hastanýn günlük protein gereksinimine ve tedaviye verdiði metabolik ve klinik yanýta göre düzenlenir. Azot dengesinin ve günlük vücut tartýsýnýn belirlenmesi, bireysel protein gereksiniminin saptanmasýnda en iyi yöntemdir.

Normal bir beslenme sýrasýnda, saðlýklý bir yetiþkinde, günde kilo baþýna yaklaþýk 0.8 gram, büyümekte olan süt çocuklarýnda ve küçük çocuklarda ise günde kilo baþýna 1.4-2.2 gram protein alýmý önerilmektedir.

Travma ve aðýr beslenme bozukluðu durumlarýnda protein ve kalori gereksinimi ileri derecede artar. Vücudun protein gereksinmesini karþýlamak ve pozitif bir azot dengesi saðlamak için, yeterli kalori ile birlikte yetiþkinlere günde kilo baþýna yaklaþýk 1.5 gram, çocuklara ise günde kilo baþýna 2-3 gram amino asit verilmelidir. Aðýr katabolik durumlarda daha yüksek dozlar gerekebilir.

Özellikle süt çocuklarýnda yüksek dozlarýn uygulandýðý durumlarda, sýk laboratuvar kontrolleri yapýlmalýdýr. Enerji gereksinimini karþýlamak amacýyla, tedaviye yað emülsiyonlarý da eklenebilir.

Parenteral beslenmenin uzadýðý durumlarda (5 günden uzun) esansiyel yað asidi eksikliði oluþmamasý için amino asit çözeltileri ile yað emülsiyonlarýnýn beraberce kullanýmý da düþünülmelidir. Yað içermeyen total parenteral beslenmenin uzamasý durumunda, olasý bir esansiyel yað asidi eksikliðini erkenden fark edebilmek için serum lipid düzeyleri yakýndan izlenmelidir.

Genel beslenme durumu normal olan hastalarda, vücut proteinlerinin korunmasý amacýyla günde kilo baþýna 1.0-1.7 gram amino asit uygulanýr. Uygulamadan sonraki 48 saat içinde kan üre-azotu % 20 mg’dan daha fazla artarsa, infüzyon kesilmeli ya da uygulama hýzý azaltýlmalýdýr.

Amino asitlerin optimal düzeyde kullanýlabilmesi için, özellikle potasyum, magnezyum ve fosfat gibi hücre içi elektrolitlerin yeterli düzeylerde saðlanmasý gerekir. Tedaviye günde yaklaþýk 60-180 mEq potasyum, 10-30 mEq magnezyum ve 20-80 mEq fosfat eklenmesiyle optimum metabolik yanýt elde edilir. Bunun yanýsýra, belli baþlý hücre dýþý elektrolitlerden sodyum, kalsiyum ve klorür de verilmelidir.

Hiperkloremik asidoz ile diðer metabolik asidozlarda, bikarbonat prekürsörü olarak sodyum ve potasyumun asetat tuzlarý kullanýlmalýdýr. Hastanýn günlük elektrolit alýmý hesaplanýrken, PF HÝPERALAMÝNE %10’un elektrolit içeriði dikkate alýnmalýdýr. Magnezyum ve fosfor dahil serum elektrolitleri sýk sýk kontrol edilmelidir.

Ayrýca hasta sadece parenteral yoldan besleniyorsa özellikle suda eriyenler olmak üzere vitaminler ve eser elementler de verilmelidir.

Ýleri derecede katabolik, aðýr kayýplara uðramýþ hastalarda ve uzun süreli total parenteral beslenme gereksinimi olanlarda, santral ven infüzyonu düþünülmelidir. Bu tür hastalarda, pozitif bir azot bilançosu saðlayabilmek için, hastalara uygulanan beslenme programýndaki kalori/azot oraný, her 1 gram azota karþýlýk, 100-150 protein kökenli olmayan kalori þeklinde olmalýdýr. Bu oran yoðun dekstroz çözeltilerinin kullanýlmasý ve istenirse parenteral yað emülsiyonlarýnýn da eklenmesi ile kolayca elde edilebilir.

Total parenteral beslenmeye düþük yoðunluklarda dekstroz içeren karýþýmlarla baþlanýr; hastanýn glukoz toleransý yükseldikçe, hesaplanan kalori gereksinimine ulaþacak þekilde, infüzyon sývýsýnýn dekstroz içeriði arttýrýlýr.

Optimal azot kullanýmý için, konsantre dekstroz, elektrolitler ve vitaminlerle kanþtýrýlmýþ 500 mÝ PF HÝPERALAMÝNE %10 hastaya 8 saatte uygulanýr. Uygulanan doz, günlük planlanan düzeylerin gerisinde kaldýðýnda, buna yetiþmeye çalýþýlmamalýdýr. Hastanýn günlük protein gereksinimini karþýlamaya yönelik olan uygulama hýzý, özellikle ilk günlerde, hastanýn glukoz toleransýna göre düzenlenmek durumundadýr. Kan ve idrarda sýk yapýlan glukoz ölçümlerinin sonuçlanna göre, günlük amino asit ve dekstroz alýmý yavaþ bir þekilde, gerekli olan maksimum düzeye yükseltilir. Çoðu hastada gerekli kalorinin hipertonik dekstroz ile saðlanmasý sonucunda hiperglisemi ve glukozüriyi önlemek için dýþarýdan insülin uygulamak gerekebilir. Rebound hipoglisemiyi önlemek için, hipertonik dekstroz çözeltilerini keserken, %5 dekstroz içeren bir çözelti uygulanmalýdýr.

Orta derecede katabolizmada bulunan, fazla kayba uðramamýþ, santral ven uygulanýmýmn gerekmediði hastalarda, PF HÝPERALAMÝNE %10, % 5 dekstroz çözeltileriyle karýþtýrýlarak periferik venlerden uygulanabilir.

Yaðlarýn 1 gramý 9 kcal verir. Hastanýn kalori alimim desteklemek için, Y-tipi bir uygulama seti kullanýlarak, amino asit-dekstroz infüzyonu ile birlikte, parenteral yað emülsiyonlarý verilebilir. Ancak glukozun stresli hastalardaki protein koruyucu etkisinin daha iyi olduðunu bildiren çalýþmalar nedeniyle, yaðlar tek baþlanna kalori kaynaðý olarak kullanýlmamalýdýr.

Ýleri derecede katabolik, aðýr kayýplara uðramýþ hastalarda ve uzun süreli total parenteral beslenme gereksinimi olanlarda, santral ven infüzyonu ile uygulanýr. Yetiþkinlerde, amino asitlerle dekstrozun hipertonik karýþýmlarý, ucu vena cava superior’da bulunan bir santral ven kateteri aracýlýðýyla güvenilir bir biçimde, devamlý infüzyon þeklinde verilebilir.

Orta derecede katabolizmada bulunan, fazla kayba uðramamýþ, santral ven uygulanýmýmn gerekmediði hastalarda, PF HÝPERALAMÝNE %10, % 5 dekstroz çözeltileriyle karýþtýrýlarak periferik venlerden uygulanabilir.

Genel beslenme durumu normal olan hafif katabolik hastalarda, vücut proteinlerinin korunmasý için, parenteral yoldan kýsa süreli beslenme desteði saðlamak amacýyla, periferik venlerden PF HÝPERALAMÝNE %10 (parenteral kalorilerle birlikte ya da parenteral kalori olmaksýzýn) verilebilir.

Periferik ven uygulanýmý için PF HÝPERALAMÝNE %10, steril enjeksiyonluk su ya da % 5 dekstroz çözeltileriyle seyreltilerek izotonik ya da hafifçe hipertonik infüzyon çözeltileri elde edilir.

Raf ömrü

2 yýl.