Deðiþik yayýnlarda kronik hepatitve
taþýyýcýlarýnýn %10 ila %25inde HBs Ag
ve Anti HBs antikorlarýnýn birlikteliði
rapor edilmiþtir.
Bu birlikteliðin altýndaki mekanizma tam
olarak bilinmemekle birlikte immün kaçýþ gösterebilen mutantlarýn varlýðý antikor oluþumunu
açýklamaktadýr. Ancak klinikte görüldüðü kadarýyla bu antikorlar koruyucu
deðildir.
HBs
antijeninin “a” determinantýnda olan mutasyonlar Anti HBs Antikorunun oluþmasýna neden olabilirken diðer
yandan virüslerin çoðalmasýnýn devam etmesine de izin vermektedir.
Böyle bir gruptan
oluþan hastalarý incelendiðinde vakalarýn
%69 unun immün suprese olduðu görülmüþtür. Vakalarýn beþ tanesinde ileri evre siroz
tespit edilmiþtir. Kontrol grubuna göre
hbv DNA kopya sayýsýnýn > 100000
kopya / ml olma oraný bu grupta daha çok görülmüþtür.
Bu tip koruyucu olmayan Anti HBs antikor varlýðý bazen HBs Ag birlikte bakýlmadýðý zaman kronik
Hepatit B hastalarýnýn gözden kaçmasýna
neden olabilir. Bu nedenle Anti HBs pozitif olan vakalarda HBs Ag inin bakýlmasý
ve negative olduðu görülmelidir .
HBs Ag ile birlikte tespit edilen Anti HBs
antikorunun koruyucu özelliði olmadýðýndan dolayý, klinik olarak hastaya diðer
parametrelere bakarak yaklaþýlmalýdýr. Yani alt ve ast yüksekliði, HBe antijeni, anti HBe, hbv DNA kopya sayýsý gibi
deðerler göz önüne alarak hastaya yaklaþýlmalýdýr
gerektiðinde Karaciðer Biyopsi alýnarak
karaciðerin tam durumu belirlenmelidir.