Poliüri pollaküriden ayrılmalıdır. Poliüride günlük idrar volümünün 3 litreden fazla olması gerekir. İdrar osmolalitesinin tayin edilmesi ayırıcı değerlendirmenin yapılabilmesi için önemlidir. Osmolalite 250 mOsm/Kg/su nun üstünde ise solüt diürezinin mevcudiyetini düşünmek gerekir. İdrar osmolalitesi 150 mOsm / Kg /su dan düşük ise su diürezinin varlığı söz konusudur. Solüt diürezi mevcutsa buna neden olan elektrolitin tayin edilmesi gerekir. Elektrolit diürezinde, idrarın elektrolit içeriği idrar sodyumu ile idrar potasyumunun toplamının yaklaşık iki katıdır. Bulunan bu değerler idrar osmolalitesinin % 40-50 sinden daha düşükse nonelektrolit diürez olarak düşünülmelidir. Nonelektrolit diürezden osmotik ajanlar sorumludurlar. Glikozüri, mannitol infüzyonu, radiokontrast maddelerin kullanılması ile nonelektrolit diürez gelişir. İdrar osmolalitesinde aşırı artış olmazken, idrar dansitesi 1030 un üstüne çıkarabilir. İdrarda üre artışıda nonelektrolit diüreze sebeb olabilir. Su diürezi, santral diyabetes insipitus, nefrojenik diyabetes insipitus primer polidipside karşımıza çıkar. Primer polidipside plazma osmolalitesi <280 mOsm/ Kg su iken diyabetes insipitusta ise tipik olarak > 285 mOsm/ Kg su olarak tesbit edilir. Kaynak: Prof. Dr. Oktay Karatan
|
