1960’lı yıllar... Konya’nın Ereğli ilçesi Kuskuncuk köyünde 1957 yılında temeli atılanilkokul ancak 1960 yılında tamamlanıyor. İsmail Maraş böylece 11 yaşında ancak ilkokula başlayabiliyor.
Bu sebepten ilkokula geç başlamış olsa da, ondaki okuma ve öğrenme aşkı bir ömür sürecektir...
Nitekim emsalleri ilkokuldan sonra köyde yine tarıma yönelirken İsmail Maraş, ilkokul ve liseyi yatılı olarak Antakya’da tamamlıyor.
Sonra ver elini İzmir...
Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi...
İsmail Maraş artık tıp fakültesi öğrencisidir. Fakültenin ikinci yılından itibaren hisseder sağlık konusunda sanki bir şeylerin yarım kaldığını...
O günleri andığında şu cümleler dökülür ağzından:
"... Şunu gördüm. Öğrendiğimiz klasik tıp dışında, insan beslenmesi ve dolayısıyla sağlığıyla ilgili tabi gıdalara, ekolojik gıdalara da yer verilmesi lazım diyordum.
İnsanın hasta olduğunda nasıl tedavi edileceğiyle birlikte nasıl korunacağının da önemli olduğunu düşünüyordum. Ne var ki, halk sağlığı derslerine ne öğrenciler önem veriyordu ne de ders hocalarının okulda bir nüfuzu vardı.
Genç doktor adayı İsmail, diğer arkadaşlarının vizelere hazırlandığı dönemde dahi bu konular üzerinde araştırmalar yapıyor hatta bu uğurda zaman zaman vize sınavlarını dahi geciktiriyordu.
Tabii onun için sınavlar zor değildi. Zaten o sınıf geçmek için okumuyor, merak ettiği için araştırıyordu. Dolayısıyla sınavlara girdiğinde de peş peşe hepsini verip çıkıyordu.
Ama içinden çıkamadığı bir şey vardı. Sağlıkta neden tek düze bir eğitim yapılıyordu? Neden belirli branşlarda eğitime ağırlık verilirken belirli branşlar geçiştiriliyordu?
Tıp Fakültesi üçüncü sınıf... İsmail Maraş, bir araştırma dergisinde gördüğü fotoğrafla irkiliyor... İngiltere’de bir doktor hastasının migrenini akupunktur iğneleriyle tedavi ediyor. Bayan hastanın kafasında onlarca akupunktur iğnesi saplı. Ama hasta gülümsüyor? İğneler acıtmıyor mu? Bu nasıl bir tedavi böyle ki, onlarca iğneye rağmen hasta o tedaviyi kabul ediyor, doktor da o tedaviyi uyguluyor?
Konuyla ilgili hocasına gidiyor hemen. Hocası profesör doktor. Yani ilim adamı... Soruyor:
-Hocam akupunktur tedavisi hakkında ne diyorsunuz?
Bu soru da nerden çıktı şimdi. Adamcağız ne diyeceğini şaşırmış olmalı ki, bu ilme susamış öğrencisini bir cümleyle başından savacağını sanıyor:
-Ne tedavisi çocuğum, şarlatanlık o. Boşver, üzerinde durmaya değmez.
İşte bu söz, İsmail Maraş’ı akupunktur konusunda daha da meraklandırıyor. Diyor ki kendi kendine:
-İlim adamı bir konuda kendisine soru sorulduğunda, biliyorsa bildiğini söyler, bilmiyorsa bilmediğini. Bilmediği bir konu hakkında ezbere konuşmaz...
İşte bu sebeple artık işi gücü, akupunktur hakkında bilgi araştırmaktır İsmail Maraş’ın.
Sağlıkta MARAŞ farkı
Yıl 1977... İsmail Maraş, genç bir doktor artık. Aynı zamanda köyünün üniversite mezunu olan ilk genci... Acaba şimdi tıp fakültesinde hangi uzmanlık dalında eğitim alacak?
Ama o bunu düşünmüyor. Çünkü aklı fikri akupunkturda. Dolayısıyla hep akupunktur eğitimiyle meşgul. Çünkü onun hekimlik anlıyışı mevcut mevzuatlara sığmıyor.
