Çocukluk çağında zihinsel ve psikolojik sorunlar yaşayan erkek çocuklar büyüdüklerinde suç eğilimli kişilik özellikleri geliştirebilmektedir.
Çocukluk çağı yaşamımızın en biçimlendirici ve kritik önem arz eden yıllarını oluşturmaktadır. Bu yıllarda karşılaşılan sorunların uzun vadeli etkileri olabilmektedir. Suç teşkil eden eylemlerin bir çoğunun kaynağı çocukluk ve erken yetişkinlik çağlarında yaşanan psikiyatrik sorunların geçmişinden yola çıkılarak saptanabilir. Büyüme döneminde yoğun duygusal ve psikolojik karmaşayla karşılaşan çocukların suç işleme olasılığının akranlarına oranla daha yüksek olduğu görülmüştür.
Çocuklardaki psikolojik sorunları değerlendirmek amacıyla Finlandiyalı araştırmacılar 1981 yılında 2556 çocuk üzerinde bir çalışma yapmış ve 8 yaşlarından itibaren erken yetişkinlik dönemlerine kadar takip alına almışlardır. Bu erkek çocuklar farklı gruplara ayrılmıştır: hem davranış bozuklukları hem de depresyon veya anksiyete gibi içselleştirme bozuklukları olanlar; sadece davranış bozuklukları olanlar; sadece dikkat sorunu olanlar; sadece içselleştirme bozuklukları olanlar; kendilerini çok yüksek oranda endişeli olarak tanımlayan ve fakat ebeveynleri veya diğer gözlemciler tarafından psikolojik sorunlarının olmadığı düşünülen erkek çocuklar. Askeri psikiyatrik tanı kayıtlarından, suça yönelik eylemler ve uyuşturucu suçları hakkındaki polis kayıtlarından alınan veriler ve ergenlik sonrası ve erken yetişkinlik dönemlerinde sorunlar yaşayan kişilerin kendilerinden alınan bilgiler analiz edilmiştir.
Sonuçlar göstermektedir ki; 8 yaşındaki hem davranış hem de içselleştirme bozuklukları olan çocuklarda en kötü sonuçlar görülmekte ve takip sürecinin ilerleyen dönemlerinde psikiyatrik bozukluklar yaşama, suça yönelik eylemlerde bulunma ve kendi kendilerinin tanımladığı sorunları yaşama riskleri en yüksek olmaktadır. Bu erkek çocukların takip süreci boyunca %62’sinde psikiyatrik bozukluklar ya da suça yönelik eylemler veya bunların her ikisi birden görülmüştür.
Bu çocuklar çalışma kapsamındaki çocukların sadece %4’ünü oluşturuyor olsa da, takip süreci boyunca bütün suça yönelik eylemlerin %26’sında rol oynamışlardır.
Aksine, içselleştirme sorunları olmayıp davranış bozuklukları olan çocuklarda ve dikkat sorunları olan çocuklarda antisosyal kişilik bozukluğu ve suça yönelik eylem riski adı geçen gruba oranla daha düşük olsa da akranlarına oranla daha yüksek olmuştur.
Dolayısıyla, açık şekilde görülmektedir ki çocukluk çağında mental ve psikolojik sorunlar yaşayan çocuklarda, uzun vadede topluma yük oluşturma riski daha yüksektir. Bunun önlenmesi için, çocukluk ve ergenlik dönemine ilişkin psikiyatrik, eğitimsel ve sosyal hizmetlerin çocukluk dönemine odaklanması gerekmektedir.
Kaynak: Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry
