hocam günaydın benim sıkıntım kızımla kendisi yirmi yaşında üniversite öğrencisi bu yaşına kadar kendimizce eşim adınada söylüyorum kızımızı hiç sıkmadık üniversiteye geldi şimdi iyiyi kçtüyü daha iyi ayırsın diye biraz geliş gidiş ve arkadaşları hususunda konuşuyorum benim konuşmam onda sanki tam tersi bir etki yapıyor arkadaşları çok iyi ben kötü anneyim. Bu durum birsüredir devam ediyordu. Eşimle konuştuk oda ben ilgileniyim dedi bende kızım birşey dediği zaman babanla konuş diyordum ama enson babasını da oadam ne karışıyor bana babalıkmı yaptı gibi sözler söylemeye başladı bende sen ne demek istiyosun dedim. Bu tartışmalardan sonra ya bir süre küsüyor yada dayısına gidip kalıyordu. Enson dün akşam eve gelirken aman dedim baban bugün çok sinirli kardeşininde ödevleri konusunda kızmış onu biraz hırpalamış sende kızım geliş gidişine bşraz dikkat et dedim. Aman efendim o adam kim oluyomuşta onun kardeşini dövebilirmiş ablası varmış onun ona kimse dokunamazmış diye babasıyla tartıştı bende yeter haddini bil artık o senin baban dedim ne babası be dedi bende lafı daha bitmeden ağzına vurdum. Vay efendim o adam hepimize eziyet ediyomuşda bende onu savunuyomuşum dedi bubu gibi konuşmalar yaptı artık bu evde yaşamak istemediğini söyleyip gece saat 10.45 de evden çıkıp gitti.Arkasından koştum otobüse binmş arladaşıma gidiyorumdedi. yurtta kalan bir arkadaşı var onun yanına gittiğini söyledi. Hocam biz anne baba olarak ne yapabiliriz. İnanın çok sıkıntıdayım neolur bana yardım edin.
