merhaba, ben 78 doğumluyum 9 yıllık evliyim.şuanda 33 aylık bir kızım,8 aylık da bir oğlum war.sorunum 2.doğumdan sonra iki çocuğa birlikte bakmanın getirmiş olduğu zorluklar aslında.yada bu benim mevcut bir takım sorunlarımı tetiklemişde olabilir tabi bilemiyorum.aslında doğumdan sonra ilk aylarımız daha zordu bugünlerimize göre oğlum çok huysuzdu çünki ve kızımın o dönemde yaşamış olduğu o psikolojik yıkım ve bunun etkileri beni çok olumsuz etkiledi. ama şimdi kızımda bende bu duruma biraz daha alıştık ve aslında o döneme göre herşey biraz daha yolunda şuan. şuanda en acil sorunum hakim olamadığım acele,yersiz öfkem sinirim sabırsızlığım. yani iki küçük çocuk annesi olarak daha sakin daha sevecen daha sabırlı olmalıyım. aslında böyle bir insan değildim akşam olup yatağa yattığımda ağlıyorum üzüntümden o günü düşünüyorum çocuklara sürekli bağırıp çağırıyorum en ufak bir şeyde sinirlenip kızıyorum hiçbir aksiliğe tahammül edemiyorum en ufak huysuzlularında hemen sinirleniyorum.mutsuz yorgun yıkık hissediyorum çocuklarımıda gerginleştiriyorum,mutlu değilller. sinirli olmaya başladılar kızım sürekli bağırıyor.benden gördüklerini yapıyor.daha sakin daha sabırlı sinirlenmeyen güler yüzlü bir insan olmak istiyorum pozitif düşünüp bunu hayatıma uygulamak istiyorum ama yapamıyorum.kızıma bağırıp çağırıyorum hırpalıyorum onu,sonra ağladığı zaman ben sinirim oanda geçiyor ve busefer ben başlıyorum ağlamaya neden böyle yapıyorum sanki çocuk şimdi ne yaptı daha sakin olmalıydım diye kendimi yargılamaya başlayıp daha çok sinir oluyorum bu sefer.yani içinden çıkamıyorum. yani kendi sorunlarım bir yana. bu halim beni çok üzüyor kesinlikle nefret ettiğim bir anne modeliyim şuanda.bu durumun daha kötü olmasından korkuyorum çocuklarıma psikolojik zarar verebileceğimden korkuyorum.onları bu şekilde büyütmek istemiyorum,daha sevgi dolu büyütmek istiyorum. onlara olan sevgim sonsuz ve anlatılmaz tabiki ama bunu onlara hissetirebilmek önemli.çocuklarımı istediğim gibi büyütemiyorum onlarla kaliteli bir vakit geçiremiyorum.sinirlerimi yatıştırması için bitkisel bir ilaç aldım ama emzirdiğim için pek iyi olmayacağını söyleyenler oldu riske atmak istemedim bıraktım.lütfen bana yardımcı olun.. daha doğrusu olabilirmisiniz yoksa daha uzun süreli düzenli bir psikolog yardımı almalıyımıyım yani bir merkeze gitmelimiyim. şimdiden teşekkür ederim yardımınız için.
Kesinlikle psikoloik yardım almalısınız. Sorunlarınızın farkında olmanız ve bu anlamda sosyal destek te almanız sizin için yararlı olacaktır. Güzel günler dilerim.
Bu soru 261 kez okunmuştur.
+1 e tıklayarak Gmail de dostlarınıza bu yazıyı tek tıkla gönderebilirsiniz
