•  Tip I hepatorenal sendrom, 2 hafta içinde creatin klerenste %50 den fazla düşüş olması, 20 ML/dak altına düşmesi veya creatin seviyesinin iki kattan fazla artarak >2.5 mg/dL olması olarak tanımlanır. Tip I HRS, oligurik (idrar çıkışı <500 ml gün) veya non oligürik olabilirler.

• Tip II hepatorenal sendrom, tip I e göre daha geç gelişir ve dirençli asit vakalarında görülürler. daha az şiddetlidirler.

Treatment  gözden geçirme:

·          Dilüsyonel hiponatremisi olan hastalarda 

o    Günlük bir litre ile sıvı kısıtlaması

o    vaptanlar (IV conivaptan or oral tolvaptan)

·          Karaciğer nakli

o     Nakil olabilecek kişileri Nakil merkezine naklet

o     Nakil öncesi   hepatorenal sendromu medikal olarak tedavi  etmek prognozu olumlu yönde etkiliyor.

o     Aşağıdaki hastalarda combine Karaciğer ve böbrek nakli düşünülmelidir 

·          12 haftadan daha uzun süreli renal destek ihtiyacı olan hastalar

·          Karaciğer yetmezliği ve kronik böbrek hastalığı birlikte olan vakalarda,  GFR < 30 ml / dakika olanlar, sekiz haftadan daha uzun süreli akut böbrek yetmezliği nedeniyle diyaliz ihtiyacı olanlar,  böbrek biyopsisinde > %30  glomeruloskleroz veya fibroz  olanlar

·          Akut renal yetmezlik veya hepatorenal sendrom olup kreatinin > 2 mg / dl  olup sekiz haftadan daha uzun süreli diyaliz tedavisi alan

·          Siroz ile birlikte son dönem böbrek yetmezliği olur semptomatik olarak portal hipertansiyon veya hepatic venöz basınç gradientinin > 10 milimetre civa olanlar

·          Nakili öncesi tedaviler

o      Vazokonstriktörler + albumin tedavisi ilk seçenektir.  tip 1  veya tip 2 hepatorenal sendrom vakalarında ( serum kreatinin seviyesi > 2 mg /dl olanlar)

·         terlipressin

·         norepinephrine

·         vasopressin   + albumin

·         vasopressin  + octreotide   + albumin

·         octreotide  + albumin

·         octreotide + midodrine  + albumin

o     HRS tip 1 vakalarında gergin asitsıvısı olan hastalarda  geniş volümlü parasentez uygulanması  gerginliği azaltmak için Albümin desteğinde yapılabilir.

o    long-term hemodializ 

·         transjugular intrahepatic portocaval shunt (TIPS) 

 ilaçlar

Vasoconstrictors plus albumin:

o    albumin   dozunu à ilk gün genel olarak 1 g/kg  olarak verilir. Daha sonraki günlerde 20-40 g/ gün olarak devam edilir.  Maksimum günlük doz 100 g/ gündür.

o      Ortalama arteriyal basıncın 10 milimetre civadan daha fazla yükseltilmesi, yaşam süresini uzatır.

• terlipressin 

• terlipressin (vasopressin 1 agonist)  Glypressin  1 mg flakon  olarak satılır.

o     Başlangıç dozu her  4 6 saatte bir 0.5-1 mg IV dir.  Üç günden sonra bazal  kreatinin seviyesi  %25 azalmadığı ise Maksimum günlük doz 12 mg olacak şekilde her 4. 6 saatte bir  2 mg  dozuna yükseltilebilir.

o     Iki hafta içerisinde   kreatinin seviyesi 1.5 mg eski litrenin altına düşmedi ise   Glypressin stoplanır  

o    Glypressin tedavisinde kardiovasküler olayı riski artmaktadır.

o     Glypressin tedavisi sonrasında bu hepatorenal sendromu geri döndürülse de tedavi bırakıldığında kür edepsiz oranları da yüksek (%55) olabilmektedir.

o    Glypressin tedavisi HRS tip birde önerilmektedir tip 2 de transplant öncesi yaşam  süresine etkisi yoktur.

·          norepinephrine (noradrenaline)

o     Uygulanan doz 0.5-3 mg/ saati  sürekli IV infüzyon şeklinde olmalıdır.  Arteryel basıncı artıracak şekilde ve renal fonksiyonları iyileştirecek şekilde gerektiğinde doz artımı yapılabilir.

o     Beraberinde albumin infüzyonu yapılmalıdır

o    Norepinefrin, Glypressin kadar etkili bununla beraber daha az yan etki yapmaktadır.

·           Vazokonstriktör  kombinasyonları (midodrine, octreotide)

o     Albumin ile beraber

§  Midodrine

§  alpha 1 agonist , sistemik vazokonstriktör

§  dozu 2.5-7.5 mg oral  3 X 1,  sekiz saatte bir 12.5 mg  kadar doz artırılabilir.

·         octreotide

§  somatostatin  analoğu

§   splanknik  damarların vazodilatasyonu  engeller

§   Genel doz her sekiz saatte bir  100 microgram verilir,  böbrek fonksiyonlarının düzelmesine göre gerekirse 3. X 200 mikrograma çıkılabilir.

o     octreotide plus midodrine plus albumin kombinasyonu paylı olarak çalışmalarda bulunmuştur.

o     Tek başına octreotide + albumin ,  bunların yanına vasopressin eklendiği  durumlara göre daha az etkindir.

 Diğer tedaviler

·           Vaptanlar, 

dilüsyonel hiponatremi ile birlikte hepatorenal sendromu olan vakalarda kullanılabilir

o    IV conivaptan (mixed vasopressin 1/vasopressin 2 [V1/V2]-receptor antagonist)  ABD ve Avrupa’da  dilüsyonel hiponatremi için onaylanmıştır.

o    oral  Selektif V2-receptor  antagonistleri

·         tolvaptan

§  ABD ve Avrupa’da onaylanmıştır

§   mortalite, siroz,  veya böbrek yetmezliğine etkisi bildirilmemiştir.

§   Kanama riskini artırdığı için dikkatli kullanılmalıdır.

·         lixivaptan

§   Sıvı  ekskresyonunu arttırır, serum ozmolaritesini arttırır,  serum sodium düzeyini artırır. Kalp yetmezliği, siroz ve SIADH  durumlarında kullanılabilir.

§   Ayaktan tedavide kullanılabilir.

·         satavaptan  

Ayak dan kullanım için onaylanmamıştır

·         N-acetylcysteine

o    N-acetylcysteine IV  beş günlük tedavide 12 hastada HRS hastalarında faidesi gösterilmiştir

·           diüretikler

o     Dikkatle kullanılmalıdır HRS hastalarında.

·          Elektrolit  bozukluğu yapabilir

·          Genellikle etkisizdir

o     Hiperkalemi riski açısından potasyum koruyucu diüretiklerden sakınılmalıdır.

Effect of infusion of ornipressin, an analog of antidiuretic hormone that causes preferential splanchnic vasoconstriction, in patients with advanced hepatic cirrhosis and functional renal failure (the hepatorenal syndrome).

Ornipressin raised the glomerular filtration rate (GFR) from 18 to 29 mL/min, lowered the plasma renin activity from 28 to 14 (normal equals less than 3 ng/mL per hour on a regular salt intake), and raised the fraction of the cardiac output delivered to the kidneys from 2 to 5 percent (normal equals 20 percent). Each of these abnormalities was only partially corrected, although it is not known if a greater response would be seen with less severe disease or with a higher dose.

additionally when someone gives intravenous albumin in this situation, thare are some literature claiming more beneficial results