interferonun avantajý sýnýrlý bir süre için kullanýlmasý, rezistan veya mutant HBV tiplerinin geliþmemesi, cevap alýndýðý takdirde daha kalýcý cevap oluþmasýdýr. Dezavantajý ise yan etkilerinin daha fazla olmasý,  dekompanse hastalarda kullanýlamamasýdýr. Oysa ki oral antiviral ajanlar dekompanse siroz hastalarýnda dahi kullanýlabilir.

Ana avantajý fiyatýnýn düþük olmasýdýr. Ayrýca yan etki açýsýndan daha güvenlidir. Güvenlik ile ilgi uzun yýllar kullanýma sahiptir. Gebelikte kullanýlabilir. Virüs supresyonu açýsýndan adefovir göre daha hýzlý ve potent bir supresyona sahip iken, entecavir,  telbivudin ve tenofovirden geridir. Bu yeni jenerasyon oral anti viraller lamivudine üstündür.   

Dezavantajý: lamivudin de geliþen yüksek oranda mutant virüs direncidir. YMMD motifi 5 yýllýk tedavide > %50yi aþmaktadýr. Yeni anti viraller geliþtikçe lamivudinin tedavideki yeri azalmaktadýr. Ancak HIV ve HBV kombinasyonu olan hastalarda ikinci ilaç olarak hala yeri vardýr. 

Avantajý: Lamivudine direnç geliþen mutant Hepatit B virüslerine etkili olmasý, lamivudin  ile kýyaslandýðýnda daha az ilaç direnci geliþtirmesidir. Adefovirde direnç geliþmesi bir yýlda yok denecek kadar azdýr. Beþ yýlýn sonunda ise %30 lara ulaþmaktadýr. Lamivudin dýþýndaki telbivudin veya entecavir dirençli Hepatit B vakalarýnda da adefovir kullanýlabilir.

Dezavantajý: Önerilen dozlarda lamivudine göre virüs supresyonu bir miktar daha zayýftýr. Önerilen doz 10 mg da beþ yýldan sonra %10 vakada kreatin düzeyinde yükselme olabilir. Yüksek dozlarda ise nefrotoksisite riski mevcuttur.  Tenofovirin kullanýma girmesinden sonra adefovirin kullanýmý hýzlýca düþmektedir.  

Potent antiviral aktiviteye sahiptir ve ilaç direnci oldukça düþüktür. Ancak lamivudin dirençleri Hepatit B lilerde tercih edilmez. Naive hastalarda iyi bir seçenektir. Entecavirin etkili þekilde önerilebileceði bir hasta grubu da dekompanse sirozlu hastalardýr. Ýlaç direnci beþ yýl sonunda % 1 lerdedir. Lamivudin dirençli hastalara entecavir verildiði takdirde, entecavir direnci %50 lere çýkmaktadýr. Yan etki açýsýndan, hayvan çalýþmalarýnda insana verilen dozun 24 ile 40 katý verildiðinde artmýþ tümör oranlarý görülmüþtür ancak bu bilginin insanlar için önemi açýk deðildir. 

Lamivudin ve adefovire kýyaslandýðýnda çok hafif daha etkili görünse de direnç geliþimi  mevcuttur ve daha pahalýdýr. Bu nedenle primer tedavide yeri sýnýrlýdýr. Ayrýca miyopati ve periferal nöropati gibi yan etkiler bildirilmiþtir.

Adefovire göre daha potent bir aktiviteye sahiptir. Hem wild tipte hemde lamivudine dirençli HBV de kullanýlabilir.  Naive hastalarda da yine 1. Seçenek olarak kullanýlabilir. Bunun yanýnda lamivudin, telbivudin ve entecavire dirençli vakalarda ikinci ilaç olarak tercih edilebilir. Adefovire yetersiz cevap veren hastalarda tenofovir kullanýlabilir. Bununla birlikte adefovire dirençli Hepatit B vakalarýnda sýnýrlý kullanýma sahiptir. Tenofovire karþý geliþen viral direnç beþ yýllýk çalýþmalarda çok az olarak görülmüþtür. Çalýþmalarda direnç geliþen az sayýda hastada emtricitabine eklenmiþtir

HBV hastalarýnda anti virallere cevabý tahmin etmede karaciðer enzimlerinin rolü : 

ALT iki katýn altýnda olduðu zaman lamivudin, telbivudin, entecavir, adefovir, interferon ve muhtemelen tenofovir de HBe serokonversiyon açýsýndan yeterli baþarýyý göstermemektedir. Dolayýsýyla alt yüksekliði tedaviye cevap alma açýsýndan önemlidir.

Baþlangýçta HBe Ag negatif kronik Hepatit B hastalarýnda tedavi cevabýnýn tahmini: Bu hastalarda cevap tahmini biraz daha zordur.  Tedavinin daha uzun süreli olmasý gerekecektir. HBs antijeni negatif oluncaya kadar  bu hastalarda tedavi sürdürülmektedir. Bu nedenle alt yüksekliði, histolojik anormallikler görüldükten sonra tedaviye baþlanmalýdýr. Bu grup için genellikle Ýnterferon, entecavir veya tenofovir tercih edilir. Çünkü lamivudin veya telbivudinin etkisi uzun süre kullanýmda giderek düþecektir. Ayný þekilde adefovirde de direnç geliþme sorun olacaktýr. Entecavir ve tenofovir de uzun süre direncin daha az olduðunu biliyoruz. Kompanse karaciðer hastalýðý olanlarda ve genç hastalarda da interferon ilk tercih olarak, entecavir veya tenofovir yanýnda HBe negatif olan hastalarda düþünebilir. Ýnterferon da bu tip hastalarda kalýcý cevap oraný yine %10-15 civarýndadýr. Bu kalýcý cevap oranýnýn düþük olmasý nedeniyle bazý otörler  HBe antijeni negatif hastalarda interferonu tedavide ilk sýraya koymamaktadýrlar.  

Entecavir, adefovir veya tenofovire göre daha iyi bir seçenektir. Entecavir için renal bozukluða sebep olma gibi bir sorun bildirilmemiþtir.  Ancak altta yatan böbrek hastalýðý olan kiþilerde bu anti viraller doz ayarlamasýna tabi olmalýdýr.

Ýnterferon tedavisinde baþarýsýzlýk durumunda, lamivudin  dahil tüm anti viraller kiþisel deðerlendirme sonucunda naive hastalarda olduðu gibi herhangi birisi yukardaki seçenekler gözönünde bulunduracak þekilde baþlanabilir.

Breakthrough enfeksiyon: Breakthrough enfeksiyon demek tedavi iyi yolsa giderken birden virüs ilaçtan etkilenmemeye baþlar ve enfeksiyon artmasý demektir. Bu durumda, Lamivudin veya telbivudin direnci olan vakalarda adefovir veya tenofovire geçilebilir veya eklenebilir. Tenofovir ekleme yerine monoterapi olarak da deðiþtirilmesinde sakýnca olmadýðýný bildiren yayýnlar mevcuttur. Entecavir direnci olanlarda tenofovir eklenmelidir. Adefovire göre tenofovir tercih edilir.  Entecavir direncinde, tenofovirin mono terapi deðil, ekleme olmasý istenir.   

Ýnteferon dikkatli bir þekilde verilebilir ancak entecavir veya tenofovir uzun süre tedavi gerektiði durumlarýnda tercih edilmelidir. Lamivudine direnci sýkýntý doðuracaðýndan dolayý entecavir lamivudinin yerini almýþtýr. Kompanse sirozla hastalarda adefovir ve tenofovir kullanýlacak olursa bu böbrek fonksiyonlarý yakýn takip edilmelidir.Adefovir kullanýlacak olursa karaciðer enzimleri, DNA seviyesi etkinlik  açýsýndan takip edilmelidir. Zira Adefovirde etkinlik düþük olabilir.

Ýnterferon kontrendikedir bu antiviraller kullanýlabilir. Entecavir tercih edilen seçenek olmalýdýr. Adefovir veya tenofovir ilk seçenek olduðu taktirde böbrek fonksiyonlarýn takibi gereklidir.   Entecavir grubunda da laktik asidoz geliþme riskinden bahsedilsede sýk görülmez. Bu hasta grubunda entecavir 1. Tercih bulunmuþtur. Ancak bu tip hastalarýn karaciðer nakli merkezlerinde takibi uygun olur.

Kemoterapi veya immunosüpresif alan ve hbv pozitif falan hastalarda profilaktik olarak tedavi boyunca lamivudin verilmesi söz konusu olabilir. 

interferonun avantajý sýnýrlý bir süre için kullanýlmasý, rezistan veya mutant HBV tiplerinin geliþmemesi, cevap alýndýðý takdirde daha kalýcý cevap oluþmasýdýr. Dezavantajý ise yan etkilerinin daha fazla olmasý,  dekompanse hastalarda kullanýlamamasýdýr. Oysa ki oral antiviral ajanlar dekompanse siroz hastalarýnda dahi kullanýlabilir.

Ana avantajý fiyatýnýn düþük olmasýdýr. Ayrýca yan etki açýsýndan daha güvenlidir. Güvenlik ile ilgi uzun yýllar kullanýma sahiptir. Gebelikte kullanýlabilir. Virüs supresyonu açýsýndan adefovir göre daha hýzlý ve potent bir supresyona sahip iken, entecavir,  telbivudin ve tenofovirden geridir. Bu yeni jenerasyon oral anti viraller lamivudine üstündür.   

Dezavantajý: lamivudin de geliþen yüksek oranda mutant virüs direncidir. YMMD motifi 5 yýllýk tedavide > %50yi aþmaktadýr. Yeni anti viraller geliþtikçe lamivudinin tedavideki yeri azalmaktadýr. Ancak HIV ve HBV kombinasyonu olan hastalarda ikinci ilaç olarak hala yeri vardýr. 

Avantajý: Lamivudine direnç geliþen mutant Hepatit B virüslerine etkili olmasý, lamivudin  ile kýyaslandýðýnda daha az ilaç direnci geliþtirmesidir. Adefovirde direnç geliþmesi bir yýlda yok denecek kadar azdýr. Beþ yýlýn sonunda ise %30 lara ulaþmaktadýr. Lamivudin dýþýndaki telbivudin veya entecavir dirençli Hepatit B vakalarýnda da adefovir kullanýlabilir.

Dezavantajý: Önerilen dozlarda lamivudine göre virüs supresyonu bir miktar daha zayýftýr. Önerilen doz 10 mg da beþ yýldan sonra %10 vakada kreatin düzeyinde yükselme olabilir. Yüksek dozlarda ise nefrotoksisite riski mevcuttur.  Tenofovirin kullanýma girmesinden sonra adefovirin kullanýmý hýzlýca düþmektedir.  

Potent antiviral aktiviteye sahiptir ve ilaç direnci oldukça düþüktür. Ancak lamivudin dirençleri Hepatit B lilerde tercih edilmez. Naive hastalarda iyi bir seçenektir. Entecavirin etkili þekilde önerilebileceði bir hasta grubu da dekompanse sirozlu hastalardýr. Ýlaç direnci beþ yýl sonunda % 1 lerdedir. Lamivudin dirençli hastalara entecavir verildiði takdirde, entecavir direnci %50 lere çýkmaktadýr. Yan etki açýsýndan, hayvan çalýþmalarýnda insana verilen dozun 24 ile 40 katý verildiðinde artmýþ tümör oranlarý görülmüþtür ancak bu bilginin insanlar için önemi açýk deðildir. 

Lamivudin ve adefovire kýyaslandýðýnda çok hafif daha etkili görünse de direnç geliþimi  mevcuttur ve daha pahalýdýr. Bu nedenle primer tedavide yeri sýnýrlýdýr. Ayrýca miyopati ve periferal nöropati gibi yan etkiler bildirilmiþtir.

Adefovire göre daha potent bir aktiviteye sahiptir. Hem wild tipte hemde lamivudine dirençli HBV de kullanýlabilir.  Naive hastalarda da yine 1. Seçenek olarak kullanýlabilir. Bunun yanýnda lamivudin, telbivudin ve entecavire dirençli vakalarda ikinci ilaç olarak tercih edilebilir. Adefovire yetersiz cevap veren hastalarda tenofovir kullanýlabilir. Bununla birlikte adefovire dirençli Hepatit B vakalarýnda sýnýrlý kullanýma sahiptir. Tenofovire karþý geliþen viral direnç beþ yýllýk çalýþmalarda çok az olarak görülmüþtür. Çalýþmalarda direnç geliþen az sayýda hastada emtricitabine eklenmiþtir

HBV hastalarýnda anti virallere cevabý tahmin etmede karaciðer enzimlerinin rolü : 

ALT iki katýn altýnda olduðu zaman lamivudin, telbivudin, entecavir, adefovir, interferon ve muhtemelen tenofovir de HBe serokonversiyon açýsýndan yeterli baþarýyý göstermemektedir. Dolayýsýyla alt yüksekliði tedaviye cevap alma açýsýndan önemlidir.

Baþlangýçta HBe Ag negatif kronik Hepatit B hastalarýnda tedavi cevabýnýn tahmini: Bu hastalarda cevap tahmini biraz daha zordur.  Tedavinin daha uzun süreli olmasý gerekecektir. HBs antijeni negatif oluncaya kadar  bu hastalarda tedavi sürdürülmektedir. Bu nedenle alt yüksekliði, histolojik anormallikler görüldükten sonra tedaviye baþlanmalýdýr. Bu grup için genellikle Ýnterferon, entecavir veya tenofovir tercih edilir. Çünkü lamivudin veya telbivudinin etkisi uzun süre kullanýmda giderek düþecektir. Ayný þekilde adefovirde de direnç geliþme sorun olacaktýr. Entecavir ve tenofovir de uzun süre direncin daha az olduðunu biliyoruz. Kompanse karaciðer hastalýðý olanlarda ve genç hastalarda da interferon ilk tercih olarak, entecavir veya tenofovir yanýnda HBe negatif olan hastalarda düþünebilir. Ýnterferon da bu tip hastalarda kalýcý cevap oraný yine %10-15 civarýndadýr. Bu kalýcý cevap oranýnýn düþük olmasý nedeniyle bazý otörler  HBe antijeni negatif hastalarda interferonu tedavide ilk sýraya koymamaktadýrlar.  

Entecavir, adefovir veya tenofovire göre daha iyi bir seçenektir. Entecavir için renal bozukluða sebep olma gibi bir sorun bildirilmemiþtir.  Ancak altta yatan böbrek hastalýðý olan kiþilerde bu anti viraller doz ayarlamasýna tabi olmalýdýr.

Ýnterferon tedavisinde baþarýsýzlýk durumunda, lamivudin  dahil tüm anti viraller kiþisel deðerlendirme sonucunda naive hastalarda olduðu gibi herhangi birisi yukardaki seçenekler gözönünde bulunduracak þekilde baþlanabilir.

Breakthrough enfeksiyon: Breakthrough enfeksiyon demek tedavi iyi yolsa giderken birden virüs ilaçtan etkilenmemeye baþlar ve enfeksiyon artmasý demektir. Bu durumda, Lamivudin veya telbivudin direnci olan vakalarda adefovir veya tenofovire geçilebilir veya eklenebilir. Tenofovir ekleme yerine monoterapi olarak da deðiþtirilmesinde sakýnca olmadýðýný bildiren yayýnlar mevcuttur. Entecavir direnci olanlarda tenofovir eklenmelidir. Adefovire göre tenofovir tercih edilir.  Entecavir direncinde, tenofovirin mono terapi deðil, ekleme olmasý istenir.   

Ýnteferon dikkatli bir þekilde verilebilir ancak entecavir veya tenofovir uzun süre tedavi gerektiði durumlarýnda tercih edilmelidir. Lamivudine direnci sýkýntý doðuracaðýndan dolayý entecavir lamivudinin yerini almýþtýr. Kompanse sirozla hastalarda adefovir ve tenofovir kullanýlacak olursa bu böbrek fonksiyonlarý yakýn takip edilmelidir.Adefovir kullanýlacak olursa karaciðer enzimleri, DNA seviyesi etkinlik  açýsýndan takip edilmelidir. Zira Adefovirde etkinlik düþük olabilir.

Ýnterferon kontrendikedir bu antiviraller kullanýlabilir. Entecavir tercih edilen seçenek olmalýdýr. Adefovir veya tenofovir ilk seçenek olduðu taktirde böbrek fonksiyonlarýn takibi gereklidir.   Entecavir grubunda da laktik asidoz geliþme riskinden bahsedilsede sýk görülmez. Bu hasta grubunda entecavir 1. Tercih bulunmuþtur. Ancak bu tip hastalarýn karaciðer nakli merkezlerinde takibi uygun olur.

Kemoterapi veya immunosüpresif alan ve hbv pozitif falan hastalarda profilaktik olarak tedavi boyunca lamivudin verilmesi söz konusu olabilir.