Kısıtlamalar Bu antibiyotikler, enfeksiyon hastalıkları uzmanının (EHU)
yazabileceği, EHU’nın olmadığı yerlerde İç Hastalıkları Uzmanının
yazabileceği, Çocuk hastalarda, Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları Uzmanı
olmadığı yerlerde Çocuk Hastalıkları Uzmanının yazabileceği
antibiyotiklerdir.
Acil durumlarda, (endikasyonları dahilinde kullanılmak kaydıyla) iç
hastalıkları ve çocuk hastalıkları uzmanları tedaviye başlayabilir,
ancak takip eden ilk iş günü, bu uzmanlar tarafından yazılan reçetenin
EHU tarafından onaylanması zorunludur.
Hastane enfeksiyon komitesinin belirlediği kurallar ve/veya
protokollere uygun olarak enfeksiyon hastalıkları uzmanı aranmaksızın
hastayı tedavi etmekte olan uzman hekim tarafından da yazılabilecektir.
Endikasyonlar Viramune, etkin maddesine ya da katkı maddelerine klinik olarak anlamlı
düzeyde aşırı-duyarlılık gösteren hastalarda kontrendikedir.
Kontrendikasyonlar Viramune, etkin maddesine ya da katkı maddelerine klinik olarak anlamlı
düzeyde aşırı-duyarlılık gösteren hastalarda kontrendikedir.
Uyarılar ve Önlemler Viramune en az iki başka antirtroviral ajanla ile birlikte kombine
olarak kullanılmalıdır. Viramune ile tedavi edilmekte olan bazı
hastalarda, Stevens-Johnson sendromu (SJS) ve (nadiren) toksik
epidermal nekroliz (TEN) dahil olmak üzere şiddetli ve hayati tehlike
yaratan deri reaksiyonları gözlemlenmiş ve TEN nedeniyle ölüm
bildirilmiştir. Deride şiddetli kızarıklık (rash) ve döküntü ya da
kızarıklık ve döküntüyle birlikte ate, deride kabarcıklar, oral
lezyonlar, konjunktivit, terleme, kas ve eklem ağırları ya da genel
bitkinlik gibi semtomların da meydana geldiği hastalarda Viramune
uygulamasına son verilmelidir. Hastalara Viramune toksisitesinin en
önemli belirtisinin derşde kızarılık veya döküntü olduğu söylenmelidir.
Deride kızarıklık ve döküntüye dair herhangi bir belirtiyi derhal
doktorlarına bildirmeleri gerektiği anlatılmalıdır. Viramun’e bağlı
deri döküntüsü çoğunlukla tedaviye başlandıktan sonraki ilk 6 hafta
içersinde ortaya çıktığında özellikle bu sürede olamk üzere hastalar
dikkatlice bu çaıdan izlenmelidir. Hastalar tedavi başlangıç dozu
uyulaması sırasında deride kızarıklık veya döküntü oluşursa bu dozu
arttırmamaları yönünde uyarılmalıdır. Viramune tedavisi sırasında
bazı vakalarda tedavinin ilk haftasında fulminant hepatit dahil ağır ve
hayatı tehdit edici hepatoksisite görülmüştür. Karaciğer fonksiyon
testlerinin, özellikle de tedavinin ilk altı ayında, takibi gerekir.
Karaciğer fonksiyon testleri orta ya da şiddetli düzeyde anormallik
gösteren hastalarda, karaciğer fonksiyon testleri tekarar başlangıç
değerlerine dönünce değin Viramune uygulamasına son verilmelidir.
Karciğer fonksiyon testlerinde tekrar anormallik ortaya ıkarsa,
Viramune uygulaması tamamen bırakılmalıdır. Viramune veya diğer
antiretroviral terapi alan hastalarda fırsatçı enfeksiyonlar veya HIV
enfeksiyonunun diğer komlikasyonları gelişebilir ve bu nedenle
hastaların HIV ile ilgili hastalıkları konusunda deneyimli hekimlerin
yakın kontrolünde olamaları gerekir. Viramune’in uzun dönem etkileri
bilinmemektedir. Viramune tedavisi ile diğer kişilere HIV-1 bulaşılıcığı riskinin azaldığına dair bir bulgu yoktur.
Karciğer veya böbrek yetmezliği olanlarda Viramune’nin farmakokinetiği
değerlendirilmemeiştir. Dolayısıyla bu hasta topluluğunda aşırı
dikkatli olunmalıdır. Viramune, oral kontraseptif ve diğer hormonal
oğum kontrol ilaçlarının plazma konsantrasyonlarını azaltabileceğinden,
bu yöntemler tek doğum kontrol yöntemi olarak kullanılmamalıdır.
Ayrıca, Viramune uygulaması sırasında hormon düzenleme amacıyla oral
kontraseptifler kullanıldığında bu ilaçların terapötik etksi de kontrol
edilmelidir. Gebelik ve Laktasyon:Hamile kadınlar üzerinde
gerçekleştirilen yeterli ve iyi kontrollü hiçbir çalışma yoktur. HIV
enfeksiyonlu anneler, HIV’ındoğum sonrası bulaşma riskini önlemek için
emzirmemeli ve Viramune verilen anneler bebeklerini emzirmeyi
bırakmalıdırlar. Viramun, hamile ve emziren annelerde henüz
önerilememktedir. Araç ve Makine Kullanma Becerileri Üzerindeki Etkileri:
Araç ve makine kullanma becerileri üzerindeki etkilerine dair spesifik
hiçbirt çalışma gerçekleştirilmemeiştir. Bununla birlilte, Viramune
tedavisine bağlı uykululuk hali bildirilmektedir, Viramune
uygulamsısırasında uykuluk hali meydana gelirse bu tür etkinliklerden
uzak durulmalıdır.
Yan Etkiler Viramune tedavisine bağlı en sık bildirilen yan etki deride kızarıklık
ve döküntüdür (raş). Viramune ile tedavi edilmekte olan hastalarda,
Stevens-Johnson-Sendromu (SJS)ve nadiren toksik epidermal nekroliz
(TEN) dahil olmak üzere şiddetli ve hayati tehlike yaratan deri
reaksiyonlarıo meydana gelmektedir. Ağır raşların (deride döküntü
kızarıklık) çoğunluğu tedavinin ilk 28 gününde ortaya çıkmaktadır. En
sık gözlenen laboratuar test anormallikleri arasında ise, SGPT, SGO,
GGT, toplam bilirubin ve alkalin fosfataz dahil olmak üzere karaciğer
fonksiyon testlerinde yükselmeler bulunmaktadır. Sarılık ve hepatit
vakaları bildirilmiştir. Dolayısıyla karaciğer fonksiyon testlerinde
yükselmeler bulunmaktadır. Sarılık ve hepatit vakaları bildirilmiştir.
Dolayısıyla karaciğer fonksiyon testlerinin (ALT ve AST) özellikle il 6
ayda takibi gereklidir. Karaciğer fonksiyon testlerinde orta veya ağır
bit bozulma olursa Viramune uygulaması hemen durdurulmalı ve tekrar
başlangıç değerlerine dönene kadar Viramune tedavisibne
başlanmamalıdır. Viramun tedavisine başlanırken 200 mg ile
başlanmalıdır. Eğer tekrar karaciğer fonksiyon testlarinde
anormallikler oluşursa Viramune tedavisi tamamen kesilmelidir. Viramune
tedavisinde sık olarak bulantı, kusma ishal, karın ağrısı, miyalji, baş
ağrısı, bayılma, uykuluk hali görülmüştür.
Etkileşimler Viramune’in karaciğer sitokrom P450 enzimini (CYP3A, CYP2B) indükler
dolayısıyla aynı enzim sistemleri ile metobolize olan diğer ilaçların
plasma konsantrasyonlarını düşürebilir. Bu nedenle bu tip ilaçlar için
doz ayarlaması gerekebilir. Nükleosid Analoglar: Zidovudin, didanosin
ya da zalsitabin ile birlikte uyulandığında Viramune için dozaj
ayarlamasına gerek yoktur.Proteaz İnhibitörleri: Viramune, karaciğer
enzimi olan CYP3A’nın hafif ve orta düzeyde indükleyicisidir; bu
nedenla proteaz inhibitörleri ile birlikte uygulanması her iki ajanın
plazma konsantrayonlarında değişikliğie neden olabiilir.Saquinavir:
Viramune saquinavir ile beraber kullanıldığında Viramune
farmakokinetiği etkilenmediği, Saquinavir’in plazma eğrisinin AUC
(eğrinin altında kalan alan) değerinde ortalama %27’lik bir azalma
olduğu gösterilmiştir.Ritonavir:Viramune ile beraber uygulandığında
ritonavir yada Viramune plazma düzeylerinde anlamlı bir değişiklik
olmadığı saptanmıştır.İndinavir: Nevirapin ve indinavir uygulanan
hastlarda bu iki ajanın birlikte uygulanmasının, indinavir AUC
değerinde ortalama %28’likazalmaya neden olduğunu ve Viramune plazma
düzeylerinde anlamalı hiç bir değişikliğe yol açmadığını göstermiştir.
Ketokonazol: Ketokonzol ve Viramune aynı anda uygulanmalıdır.
Nevirapin’in itrakonazol üzerindeki etkileri bilinmemektedir. Etkileşim
çalışması yapılmamasına karşın, ketokonazol yerine böbrekler yoluyla
elimine edilen antifungal ilaçlar (örneğin,flukonazol) verilebilir.Oral
kontraseptifler:Nevirapin’in oral kontraseptiflerin farmakokinetiği
üzeri ndeki etkilerine dairhiç bir klinik veri yoktur. Nevirapin, oral
kontrseptiflerin (ayrıca, diğer hormonal kontraseptiflerin) plazma
konsantrasyonlarını azaltabilir; bu nedenle, nevirapin ile tedavi
edilmekte olan hastalarda oral kontraseptifler tek doğum kontrolü
yöntemi olarak kullanılmamalıdır. Doğum kontrolü dışında hormon
regülasyonu gerektiren terapötik amaçlı kullanımlarda bu ilaçların,
nevirapin ile tedavi edilmekte olan hastalarda oral kontrseptifler tek
doğum kontrolü dışında hormon regülasyonu gerektiren terapötik amaçlı
kullanımlarda bu iilaçların, nevirapin ile tedavi edilen hastalardaki
terapötik etkisi izlenmelidir. CYP3A tarafından metabolizie edilen
diğer ilaçlar: Viramune, CYP3A’nın ve muhtemelen CYP2B6 ’nın
indükleyicisidir, maksimum indüksiyon, multipl doz tedavisine
başlandıktan sonraki 2-4 hafta içersinde ortaya çıkar. Özellikle
metadon tedavisi uygulanan hastalarda metadon doajaz ayarlaması
gerekmektedir. Viramune ile birlikte uygulandıklarında bu izoformların
substratlarını oluşturan diğer bileşiklerin plazma konsantrasyonları
azalabilir. Bu nedenle, Viramune ile birlikte uygulandıklarında P450
metabolize ilaçların terapötik etkilerinin izlenmesi
gerekmektedir.Diğer bilgiler: İnsan karaciğeri mikro organizmalarında ,
nevirapin hidroksilat metabolitlerinin oluşumunun, dapson, rifabutin,
rifampisin ve trimetoprim/sülfa metoksazol’ün varlığından
etkilenmemektedir. Ketokonazol ve eritromisin, nevirapin hidroksilat
metabolitlerinin oluşumunu anlamlı düzeyde inhibe etmektedir. Uzun süre
Viramune uygulanan hastalarda, CYPA3A ’nın bilinen simetidin ve
makrolid grubu ilaçların plazma konsantrasyonu değişmektedir.Viramune
ile rifampisin veya rifabutin’in bir arada kullanılmasının do üzerinde
etkisi hakkında bilgiler yetersiz olduğundan, sadece kesin endikasyon
bulunduğunda ve dikkatle izlenerek kullanılmalıdır.
Dozaj Doktor tarafından başka bir şekilde önerilmediği taktirde aşağıdaki
dozlar önerilir:İlk14 gün boyunca (başlangıç dönemi) (deride kızarıklık
ve döküntü sıklığını azalttığı için bu başlangıç dönemi uygulnmalıdır.)
günde 200 mg tek tablet, ardından günde iki kez 200 mg’lık tablet en az
iki ek ntiretroviral ajan ile kombine olarak kullanılmalıdır. Beraber
uygulanan tedavilerde üreticilerin önerdiği dozlar kullanılmalı ve
hasta yakından takip edilmelidir.Hastaların reçete edilen günlük
dozları zamanında almalıdır. Eğer bir dozu almayı unutursa veya
kaçırırsa, birsonraki dozu iki doz olarak almamalı, hasta bir sonraki
dozu mümkün olan en kısa zamanda almalıdır. Nevirapin tedavisine
başlamadan önce ve tedavi sırasında uygun aralıklarla karaciğer
fonksiyon testleride dahil olmak üzere klinik kimyasal testlar
yapılmalıdır.Hastada şiddetli deri döküntüsü ve kızarıklık görülürse ya
da deride kızarıklık ve ateş, deride kabarcıklar, ağızda yaralar,
konjunktivit, terleme, kas ya da eklem ağrıları ya da yaygın halsizlik
gibi bulgular eşlik ediyorsa Viramune tedavisi bırakılmamalıdır. 200
mg/gün doz uygulanan 14 günlük başlangıç döneminde deride kıazrıklık ve
döküntü reaksiyonu geçinceye değin doz artırılmamalıdır.Karaciğer işlev
testleri başlangıç değerlerine dönünceye kadar karaciğer işlevlerinde
orta veya şiddetli anormallikler gösteren hastalarda (GGT hariç)
Viramune uygulaması durdurulmalıdır. Bu durumda, Viramune uygulamasına
günde 200 mg dozla yeniden başlanabilir. Günlük doz, dikkatle ve uzun
süreli gözlem sonrasında 200 mg’a çıkarılmalıdır. Karaciğer işlev
testlerinde tekrar orta ya da şiddetli düzeyde anormallik ortaya
çıktığında Viramune uygulaması tamamen kesilir trekrarlanmaz.Viramune
tedavisine 7 günden daha uzun süreyle ara verilen hastalarda, önerilen
başlangıç dozu günde 200 mg tek tablet ile başlanıp ardından günde iki
kez 200 mg tablet olarak uygulanmalıdır. Karaciğer işlev bozukluğu
böbrek yetmezliği olan ya da diyaliz uygulanmaklta olan hastalarda
nevirapin için önerilen dozaj hakkında veri yoktur.16 yaşın altındaki
çocuklarda Viramune tabletin güvenilirliğive etkinliği
kanıtlanmamıştır.
