FORMÜLÜ:
Her bir flakon:
Verteporfin 15.0 mg
Bütilat hidroksitoluen 0.015 mg
L-askorbik asit 6- palmitat 0.15 mg
Yumurta fosfatidilgliserolü 48.75 mg
Dimiristol fosfatidilkolin 70.5 mg
Laktoz 690.0 mg
içermektedir.
FARMAKOLOJİK ÖZELLİKLERİ:
Verteporfin, benzoporfirin türevi monoasit (BPD-MA) olarak tanımlanmış
olup; BPD- MAC ve BPD-MAD aktif regioizomerlerinin eşit olarak 1:1
oranında karışımından oluşur. Işık ile aktive olan bir ilaç olarak
(fotosensitiser) kullanılmaktadır.
Fotosensitiserlerin kullanımı ile hastalıkların tedavisi ve ışık aktivasyonu fotodinamik tedavi (PDT) olarak adlandırılır.
Verteporfinin klinik olarak önerilen dozu sitotoksik değildir. Yalnızca
oksijen varlığında ışık ile aktive edildiği zaman sitotoksik ajanlar
meydana gelir. Enerji porfirin tarafından absorbe edildiği zaman
oksijene transfer edilir, yüksek reaktif kısa ömürlü singlet oksijen
meydana gelir. Singlet oksijen difüzyon aralığında, lokal vasküler
oklüzyona, hücre hasarına yol açarak biyolojik yapılara zarar verir ve
belli koşullarda hücre ölümüne yol açar.
Plazmada verteporfin başlıca LDL ile taşınır. PDT’nin verteporfin
kullanılarak selektivitesi sağlanır, buna ilaveten lokal ışığa
maruziyet, verteporfinin hızlı koroidal neovaskülatür endotelini de
içine alan proliferasyon yapıcı hücreler tarafından retensiyonu ve
seçicilik ve çabuk alımı da esastır. Verteporfinin artan alımı
hareketsiz hücreler ile karşılaştırıldığında gelişen/çoğalan hücrelerde
daha hızlı ortaya çıkmaktadır. Tavşan ve maymun gözündeki neovaskülatür
modellerde ve klinik çalışmalarda, verteporfinin intravenöz
uygulamasını takiben 689 nm lazer ışığı ile tedavi, neovaskülatürün
selektif olarak kapanışı büyük, normal koroidal damarlar açıkken
incelenmiştir. CNV’nin oklüzyonunu takiben VISUDYNE tedavisi
fluorescence anjiyografi ile doğrulanmıştır. Farmakokinetik:
Dağılım
VISUDYNE basit ve belirli bir farmakokinetik profil gösterir. 6 ve 12
mg/m2 vücut yüzey alanının infüzyonundan 10 dakika sonra Cmax yaklaşık
sırasıyla 1.5 ve 3.5 µg/ml ‘dir. Cmax’daki plazma konsantrasyonundaki
maksimum 2 katı bireysel varyasyon (infüzyonun bitişinden hemen sonra)
ve ışık uygulama zamanında herbir VISUDYNE doz uygulaması için
bulunmuştur.
Her iki regioizomer için, Cmax ve AUC değerleri doz ile orantılıdır.
İnfüzyonun sonundaki Cmax değeri, BPD-MAD ‘nin lipit aracısından
lipoproteinlere daha hızlı transferine bağlı olarak, BPD-MAD için
BPD-MAC’den daha yüksek saptanmıştır. Plazma eliminasyon yarı ömrü
ortalama değerleri aralığı BPD-MAC için yaklaşık 6-7 saat, BPD-MAD için
yaklaşık 4-6 saattir. Dağılım hacmi 0.5 l/kg’dır.
Orta şiddette hepatik disfonksiyonlu kişilerde BPD-MAD regioizomerinin
ortalama yarı ömrü yaklaşık 6.5 saattir. Bu değer normal kişilerde 4.7
saate yakındır. Orta şiddette hepatik disfonksiyonu olan kişilerde
ortalama eğri altı alanı (AUC) değerleri normal hepatik fonksiyonu
olanlardan 1.4 kez daha fazla olabilir. Bu fark orta şiddette hepatik
yetmezliği olan hastalarda herhangi bir doz ayarlamasına gereksinim
yaratmaz.
Önerilen dozda bolus enjeksiyon iyi tolere edilmesine rağmen,
verteporfinin dağılımı değişebilir ve ışık uygulaması tamamen başarılı
olamayabilir.
Verteporfini daha yüksek konsantrasyonlarda alabilen hücreler
(neoplastik hücreler) ilacı relatif olarak daha yüksek
konsantrasyonlarda tutabilirler. Tutulan verteporfin fotodinamik olarak
aktif bulunmuştur. Primat gözünde anjiografi kullanılarak yapılan
biyodağılım çalışmaları verteporfinin selektif olarak ve hızla koroidal
neovaskülatür tarafından alındığını ve retinal pigment epiteli
tarafından daha az tutulduğunu göstermiştir. Proteine bağlanma
İnsan kanında verteporfinin % 90’ı plazma ile % 10’u ise kan hücreleri
ile birlikte çok az bir kısmı da membranda bulunur. İnsan plazmasında
verteporfinin % 90’ı plazma lipoprotein fraksiyonları ile birlikte, %
6’sı ise albumin ile birlikte bulunur. Metabolizma
Verteporfinin yalnızca marjinal miktarları BPD-DA‘ya metabolize olur
(alınan dozun % 5-10’u). Verteporfin monoasitinin ester grubunun
monoasidinin hidrolizi benzoporfirin türevi diasit (BPD-DA) oluşumunun
ilk basamağıdır. Bu ürün ışığa duyarlılaştırıcı bir üründür. İtrah
Sıçanlarda, 14C-BPD-MA’nın intravenöz dozunun % 90’ı yedi günde
feçesle, başlıca safra yoluyla itrah edilir. Radyoaktivitenin % 1’den
daha azı idrar ile itrah edilir. Verteporfinin ya da BPD-DA’nın
yalnızca ihmal edilebilir miktarları safra itrahı ile saptanan insan
idrarından kazanılır.
ENDİKASYONLARI:
Ağırlıklı olarak klasik subfoveal koroidal neovaskülarizasyon
hastalarında yaşa bağlı makular dejenerasyonu tedavisinde endikedir.
KONTRENDİKASYONLARI:
VISUDYNE porfiri hastalarında, verteporfine ya da bileşenlerden
herhangi birine aşırı duyarlı olduğu bilinen kişilerde kontrendikedir.
UYARILAR / ÖNLEMLER
VISUDYNE uygulanan hastalar, infüzyondan 24 saat sonra ışığa duyarlı
hale geleceklerdir. Bu peryot süresince hastalar ciltlerini, gözlerini
ve vücutlarının diğer kısımlarını direkt güneş ışığı veya parlak
halojen ışığı, cerrahi müdahale odası ya da diş doktoru
muayenehanesindeki yüksek güçte ışıklar gibi parlak oda ışığı ile
korumasız
temastan kaçınmalıdırlar. Eğer hastalar tedaviden sonraki ilk 24 saat
süresi içinde gün ışığına çıkmak zorundalar ise, ciltlerini ve
gözlerini koruyucu kıyafetler ve koyu renk camlı güneş gözlükleri ile
korumalıdırlar. Normal oda ışığı emniyetlidir. Hastalar karanlıkta
kalmamalı ve normal oda ışığında kalarak ilacın vücuttan photobleaching
adı
verilen proses ile hızla uzaklaştırılması sağlanmalıdır. UV perdeleri
ışığa duyarlılık reaksiyonlarından korunmada etkin değildir.
Verteporfin, karaciğer tarafından uzaklaştırılır ve safra ile itrah
olur. VISUDYNE tedavisi karaciğer yetmezliği olan hastalarda, bu
hastalarda edinilmiş hiç bir tecrübe bulunmadığından, dikkatle
uygulanmalıdır.
Tedaviden sonraki bir hafta içinde ciddi görme azalması olan hastalar
(4 hat veya daha fazlaya eşdeğer) en azından görmeleri tedaviden önceki
düzeyine tamamen ulaşıncaya kadar tekrar tedavi edilmemelidirler ve
potansiyel risk ve fayda, tedaviyi uygulayan hekim tarafından dikkatle
değerlendirilmelidir.
VISUDYNE’in çevre dokulara sızması şiddetli ağrıya, enflamasyona,
şişkinlik ve enjeksiyon bölgesinde renk değişikliğine neden olabilir.
Ağrının giderilmesi için analjezik tedavisi gerekebilir. VISUDYNE çevre
dokulara sızdığı takdirde infüzyon derhal kesilmelidir. Şişkinlik ve
renk değişikliği kayboluncaya kadar etkilenen bölge parlak
ışıktan korunmalıdır ve enjeksiyon bölgesine soğuk kompres yapılmalıdır.
VISUDYNE’in anestezi altındaki hastalarda kullanımına dair klinik
veriler mevcut değildir. Anestezi altındaki domuzlarda VISUDYNE’in
hastalarda önerilen dozunun 10 katı muhtemelen komplement
aktivasyonunun bir sonucu olarak ölümü de içine alan ciddi hemodinamik
etkilere neden olan bolus enjeksiyon şeklinde verilmiştir.
Antihistaminin ilk dozunun verilmesi ile bu etkiler azalır veya ortadan
kalkar. Bu etki anestezi altında olmayan domuzda ve insanı da kapsayan
diğer türlerde gözlenmediği için genel anestezi altında VISUDYNE
tedavisinin dikkatle yapılması önerilmektedir.
Hamilelik ve emzirme: VISUDYNE ile hamile kadınlarda yapılmış
çalışmalar mevcut değildir. Bu nedenle, ancak tedaviden beklenen fayda,
fetüs üzerindeki potansiyel riskten ağır basıyor ise VISUDYNE hamile
kadınlarda kullanılmalıdır.
VISUDYNE ‘in insan sütüne geçip geçmediği bilinmemektedir. Bu nedenle
emziren anneler uygulanmamalı veya emzirmeye ara verdirilmelidir.
YAN ETKİLER / ADVERS ETKİLER
Plasebo kontrollü klinik çalışmalarda, klasik subfoveal CNV
hastalarında aşağıda bahsedilen advers etkilerin VISUDYNE tedavisine
bağlı olduğu düşünülmüştür.
Görülme olasılığı en az % 0.5 olanlar plasebo gruba karşı sırası ile bildirilmiştir:
Oküler yan etkiler: Bulanık, puslu anormal görüntü veya parlayan ışık görüntüsü ( % 2.9’a karşı % 8.0),
azalan görme (% 2.4’e karşı % 4.5), gri ya da koyu renk haleler gibi
görme alanı defektleri, skotom ve siyah noktalar ( % 1.4’e karşı %
3.7), lakrimasyon bozuklukları (% 0.5’e karşı % 1.0), subretinal
hemorraji ( % 0’a karşı % 1.0), vitröz hemorraji (% 0’a karşı % 0.5).
Hastaların % 1.0’inde yedi gün içinde ciddi görme azalması (4 hat veya
daha fazlaya eşdeğer) bildirilmiştir. Özellikle okült CNV lezyonları
olan bir hasta popülasyonu ile yapılan başka bir plasebo kontrollü
çalışmada, yedi gün içindeki ciddi görme azalması sıklığı yaklaşık %
4’tür. Bu hastaların çoğunda görmenin temel değerlerine kısmen
veya tamamen ulaştığı gözlenmiştir.
Enjeksiyon bölgesindeki yan etkiler:
Ağrı (% 0.5’karşı % 8.2), ödem (% 0.5’e karşı % 4.2), çevre dokulara
sızma (% 0’a karşı % 2.5), enflamasyon (% 0 ‘a karşı % 2.2), hemorraji
(%1.4’e karşı % 2.0), aşırı duyarlılık (% 0’a karşı % 1.7).
Sistemik yan etkiler:
Bulantı (% 1.9’a karşı % 2.7), ışığa duyarlılık reaksiyonları (% 0’a
karşı % 2.2), infüzyon sırasında ağrı (% 0’a karşı % 2.2), asteni (%
0’a karşı % 2.0), prurit (% 1.0’a karşı % 1.5), hiperkolesteremi (% 0’a
karşı % 1.2), kreatinin artışı (% 0.5’e karşı % 1).
Yan etkilerin çoğu hafiften orta şiddette doğrudur ve geçicidir. Işığa
duyarlılık reaksiyonları (hastaların % 2.2’sinde ve < % 1 VISUDYNE
tedavileri) genellikle VISUDYNE tedavisinden sonra 24 saat içinde güneş
ışığına maruziyeti takiben güneş yanığı formunda ortaya çıkar.
VISUDYNE infüzyonu süresince ağrı insidansının yüksek oluşu hemoliz
veya allerjik reaksiyonlar ile ilgili olmayıp genellikle infüzyon
bittikten sonra ortadan kalkmaktadır.
BEKLENMEYEN BİR ETKİ GÖRÜLDÜĞÜNDE DOKTORUNUZA BAŞVURUNUZ.
İLAÇ ETKİLEŞMELERİ ve DİĞER ETKİLEŞMELER
İnsanda spesifik bir ilaç-ilaç etkileşimi çalışması yapılmamıştır ve
farklı ilaçları birarada kullanan hastalarda yapılan klinik
çalışmalarda spesifik ilaç-ilaç etkileşimi çalışması yapılmamıştır.
VISUDYNE ile kontrollü çalışmalar yapılan hastaların % 95’inden fazlası
birkaç ilaçla tedavi gören hastalardır. Bununla birlikte, etki
mekanizması esas alındığında aşağıda adı geçen bazı ilaçlar VISUDYNE
tedavisini etkileyebilir.
Işığa duyarlılığa sebep olan bazı ajanların (örn.:tetrasiklinler,
sülfonamidler, fenotiyazinler, sülfonilüre, hipoglisemik ajanlar,
tiazid diüretikleri ve griseofulvin) birarada kullanımı ışığa
duyarlılık reaksiyonu potansiyelini artırabilir.
Aktif oksijen türlerini doyuran veya radikalleri ortadan kaldıran
dimetil sülfoksit, beta- karoten, etanol, format ve mannitolün
verteporfin aktivitesini azalttığı düşünülmektedir.
Kalsiyum kanal blokerleri, polimiksin B veya radyasyon tedavisi
verteporfinin vasküler endotel tarafından alım oranını arttırabilir.
Tromboksan A2 inhibitörleri gibi pıhtılaşmayı, vazokonstriksiyonu veya
platelet agregasyonunu azaltan ilaçlar VISUDYNE aracılı tromboz ve
platelet agregasyonunu azaltabilir.
KULLANIM ŞEKLİ ve DOZAJ:
VISUDYNE 2.0 mg/ml dozda 7.5 ml solüsyon elde etmek için 7.0 ml
enjeksiyonluk suda rekonstitüe edilir. 6 mg/m2 yüzey alanı doz için
VISUDYNE solüsyonun gerekli miktarı % 5 dekstroz içinde dilüe edilerek
30 ml’lik son hacme getirilir. Doz ayarlamasında hastanın boyu ve
ağırlığına bağlı olarak hesaplama yapılır. Salin solüsyonu kullanılmaz.
Damar içine 10 dakika içinde yavaşça enjeksiyon yapılmalıdır.
Eğer materyal dökülmüş ise, ıslak bir bez ile temizlenir. Göz ve cilt ile temas etmemelidir.
Enjeksiyondan sonra hekim göze özel bir kontakt lens yerleştirir ve
özel bir lazer ile tedaviyi gerçekleştirir. VISUDYNE’in aktive edilmesi
için 83 saniye 50 J/cm2 dozda lazer uygulanır. Bu işlem süresince hasta
hareket etmemelidir.
Eğer her iki göz de tedavi edilecek ise hekim birinci göze lazer uyguladıktan hemen sonra ikinci göze lazer uygulayacaktır.
Gerekli olduğu takdirde VISUDYNE tedavisi her 3 ayda bir en az 2 yıl tekrarlanabilir.
