Napro-PAC, lansoprazol ve naproksen ürünlerinin herhangi bir bileşenine karşı bilinen aşırı duyarlılığı olan ya da aleıjik reaksiyon geliştiren hastalarda kontrendikedir.

Naproksen, asetil salisilik asidin ya da diğer non steroidal antiinflamatuvar/analjezik ilaçların astım sendromu, ürtiker, rinit ve nazal polip gibi durumlara neden olduğu hastalarda da kontrendikedir. Her iki tip reaksiyon da Ölümcül olma potansiyeline sahiptir. İster gerçek aleıjik tipte olsun, ister farmakolojik idiosinkratik tipte (Örnek; asetil salisilik asid aşırı duyarlılık sendromu), naproksene karşı gelişen anafılaktoid reaksiyonlar genellikle bu türden reaksiyonlara ilişkin hikayesi olan kişilerde ortaya çıkmaktadır. Tedavi süresince bu tür semptomların gözlendiği koşullarda tedavi kesilmelidir.

Koroner arter bypass cerrahisi öncesi ve sonrası ve peri-operatif ağrı tedavisinde kullanılmamalıdır.

Ciddi renal yetmezlik ve kreatinin klerensi 30 ml/dakika’nın altında olduğu durumlarda, şiddetli hepatik yetmezlik ya da şiddetli kalp yetmezliği durumlarında kontrendikedir.

Atazanavir ile beraber kullanılmamalıdır.

Gebeliğin son tri meste rinde kontrendikedir.

Nadir kalıtımsal früktoz intoleransı, glikoz-galaktoz malabsorpsiyon veya sükraz-izomaltaz yetmezliği problemi olan hastaların bu ilacı kullanmamaları gerekir.

• Yüz, dudaklar, dil ve/veya boğazda şişmeye neden olan, yutma veya nefes alma zorluktan veya ciltte şiddetli kaşıntıya yol açabilen ciddi aleıjik reaksiyon.

• Olasılıkla öksürük veya ateş ile birlikte ciddi nefes darlığı veya nefes darlığının aniden kötüleşmesi.

Kalp krizi (göğüs ağnsı), inme (kaslarda güçsüzlük, his kaybı, görme bozuklukları) Bunlann hepsi çok ciddi yan etkilerdir.

Eğer bunlardan biri sizde mevcut ise, sizin NAPRO-PAC içeriğindeki etken maddelerden birine karşı ciddi aleıjiniz var demektir. Acil tıbbi müdahaleye veya hastaneye yatınlmanıza gerek olabilir.’

‘Bu çok ciddi yan etkilerin hepsi oldukça seyrek görülür.’

Hamile kalmayı planlayan kadınlarda kullanılmamalıdır.

NSAİ ilaçlar ile ilişkili ciddi advers olayların tetiklenmesi ne ait kümülatif risk nedeniyle, Naproksen ve diğer NSAİ ilaçların birlikte uygulanması önerilmemektedir.

Antiasid veya kolestiramin ile birlikte uygulanması naproksenin emilimini geciktirebilir, ancak emilim miktarını etkilemez.

Naproksen’in besinler ile birlikte uygulanması, naproksenin emilimini geciktirebilir, ancak emilim miktarını etkilemez.

Naproksen plazma albuminine yüksek oranda bağlanmaktadır; dolayısıyla kumarin tipi antikoagülanlar, sülfonilüreler, hidantoinler, diğer NSAİ ilaçlar ve aspirin gibi albumine bağlanan diğer ilaçlar ile teorik olarak etkileşme potansiyeli vardır. Naproksen ile birlikte bir hidantoin, sülfonamid veya sülfonilüre alan hastalar, gerektiğinde doz ayarlaması için gözlenmelidir.

Klinik çalışmalarda naproksen ve kumarin tipi antikoagülanlar arasında anlamlı bir etkileşim gözlenmemesine rağmen, NSAİ ilaçlar varfarin gibi antikoagülanlann etkilerini güçlendirebilmektedir. Naproksen trombosit agregasyonunu azaltmaktadır ve kanama zamanını uzatmaktadır. Kanama zamanı belirlenirken, bu etki unutulmamalıdır.

Probenesid ile birlikte verilirken dikkatli olunmalıdır, zira naproksen plazma konsantrasyonlarını artırmaktadır ve bu kombinasyon ile naproksenin yarı ömründe bir artış bildirilmiştir.

Tüm NSAİİ’lerde olduğu gibi, siklosporinle birlikte kullanıldığında, artmış nefrotoksisite riskinden dolayı dikkatli olunması gerekir.

NSAİİ’ler mifepristonun etkisini azaltabileceğinden, mifepriston uygulamasından sonra 8-12 gün boyunca NSAİİ’ler kullanılmamalıdır.

Naproksen, beta-blokörlerin anti-hipertansif etkilerini azaltabilir.

N S Ali’ler kardiyak glikozitlerle birlikte uygulandığında, kardivak yetmezliği şiddetlendirebilir. glomerüler fıltrasyon hızını azaltabilir ve plazma kardiyak glikozit seviyelerini artırabilir.

NSAİİ’ler takrolimus ile birlikte verildiğinde, muhtemel nefrotoksisite riski mevcuttur.

NSAİİ’ler z i davudin ile birlikte verildiğinde, hematolojik toksisite riski artabilir. Z i davudin ve ibuprofenle eş zamanlı tedavi gören H1V (+) hemofili hastalarında, heıuartroz ve hematom riskinin arttığına dair bulgular mevcuttur.

Selektif serotonin geri alım inhibitörleri (SSRI’lar) ile NSAİİ’lar kombine edildiklerinde, gastrointestinal kanama riski artmaktadır.

Diğer NSAİİMerde olduğu gibi kortikosteroidlerle birlikte uygulandığında, artmış gastrointestinal ülserasyon ya da kanama riskinden dolayı dikkatli olunmalıdır.

Tedavi sırasında steroid dozajı azaltılacak veya kesilecek ise, steroid dozajı yavaşça azaltılmalıdır ve hastalar, adrenal yetmezlik ve artrit semptomlarında alevlenme gibi advers etkilerin görülmesi açısından yakından gözlenmelidir.

Hayvan çalışmalarından elde edilen veriler, NSAİİTerin kinolon antibiyotikleri ile ilişkili konvülsiyon riskini artırabileceğini göstermiştir. Kinolon kullanan hastalar konvülsiyon gelişmesi ile ilgili anmış risk altında olabilir.

NSAİİTerinin ADE inhibitörlerinin antihipertansif etkinliğini azaltabildikleri bildirilmiştir. NSAİİ ile birlikte ADE-inhibitörleri alan hastalarda bu etkileşime dikkat edilmelidir.

Naproksen, aspirin ile beraber uygulandığında, proteine bağlanması azalır, ancak serbest Naproksen’in klerensi değişmez. Bu etkileşimin klinik önemi bilinmemektedir; ancak, diğer NSAİİ’ler gibi aspirin ile naproksen’in birlikte kullanımı, advers olay potansiyeli artışı nedeniyle tavsiye edilmemektedir.

Pazarlama sonrası çalışmalarda olduğu gibi, klinik çalışmalarda Naproksen*in bazı hastalarda furosemid ve tiyazidlerin natriüretik etkisini azaltabildiği gösterilmiştir. Bu yanıt, böbrek prostaglandin sentezinin inhibisyonıı ile ilişkilendirilmiştir. NSAİİ’ler ile beraber tedavide, diüretik etkinin sağlanmasının yanında, hastalar böbrek yetmezliği bulgularına karşı yakından takip edilmelidirler (bakınız bölüm 4.4 Özel kullanım uyanları ve önlemleri).

NSAİİ’ler plazma lityum seviyesinde yükselme ve böbrek lityum klerensinde azalmaya neden olmuştur. Ortalama lityum konsantrasyonu %15 artmıştır ve renal klerens yaklaşık %20 azalmıştır. Bu etkiler NSAİİ’ lerin böbrek prostaglandin sentezinin inhibisyonu ile ilişkileııdirilmiştir. Bu nedenle NSAİİ’Ier ve lityum beraber kullanıldığında, hastalar lityum tok si sitesi belirtileri yönünden dikkatlice takip edilmelidir.

Tavşan böbrek kesitlerinde NSAİİTerin metotreksatın birikimini yarışmalı olarak inhibe ettiği bildirilmiştir. Bu nedenle metotreksatın toksisitesini arttırabilirler. NS AİT ler metotreksat ile beraber kullanıldığında dikkatli olunmalıdır.

Varfarin ve NSAİİTerin Gİ kanama üzerindeki etkileri sinerjistiktir. Bundan dolayı bu ilaçlan beraber kullananların, ayrı ayrı kullananlara göre ciddi GI kanama riski daha fazladır.

Adrenal fonksiyon testleri yapılmadan 48 saat Önce, geçici olarak Naproksen tedavisinin kesilmesi önerilmektedir, çüııkü naproksen sodyum 17-ketojenik steroidlere ait bazı testleri hatalı olarak etkileyebilmektedir. Benzer şekilde. Naproksen tedavisi idrarda 5-hidroksi indolasetik asit (5HIAA) tayinini etkileyebilmektedir.

Lansoprazol sitokrom P450 enzim sistemleri ile metabolize olmakla birlikte sağlıklı gönüllülerde yapılan çalışmalarda aynı sistemi kullanan varfarin, antipirin, indometazin, ibuprofen, fenitoin, propranolol, prednizolon, klaritromisin ya da diazepam ile klinik olarak önem taşıyan bir etkileşim saptanmamıştır. Ancak lansoprazol’un fluvoksamin ile beraber kullanımında doz azaltılmasına gidilmelidir. Mikrozomal enzimlerle etkileşen rifampisin ve St. John’s wort (hypericum perforatum) lansoprazolün plazma konsantrasyonunu düşürebilir,

Lansoprazol’ün teofılin ile birlikte kullanımı, teofilin klerensinde minör (%10) bir artış oluşturabilir. Bu nedenle teofilin ile kullanım sırasında, gerektiğinde doz ayarlaması yapabilmek için hastalar yakından takip edilmelidir.

Lansoprazol’un sukralfat ile birlikte kullanımı biyoyararlanımını %30 oranında azaltmaktadır. Bu nedenle lansoprazol sukralfat alımından en az yarım saat önce kullanılmalıdır.

Lansoprazol gastrik asit sekresyonunu inhibe ettiği için biyoyararlanımlan açısından gastrik pHTn önemli olduğu ketokonazol, ampisilin esterleri, demir tuzlan ve digoksin gibi ilaçların emilimini etkileyebilir.

Lansoprazol antasitlerle birlikte kullanılabilir ancak alüminyum karbonat, kalsiyum karbonat, alüminyum fosfat ve alüminyum hidroksit içeren ilaçlarla beraber kullanımda biyoyararlanımında azalma gözlenmiştir.

Beraber kullanımda atazanavir in plazma konsantrasyonlarında düşmeye yol açabilir. Bu da atazanavir’in tedavi etkinliğinde düşme ve direnç gelişimi ile sonuçlanabilir.

Klopidogrel ve lansoprazol’un beraber kullanımı klopidogrel’in trombositler üzerinde etkisini azaltmakta ve istenmeyen kardiyovasküler etkilerin çıkmasına neden olabilmektedir (miyokard enfarktüsü, anstabil anjina, geçici iskemik atak gibi).

Lansaprozol beraber kullanımda dasatinib’in plazma konsantrasyonu ve etkinliğinde azalmaya yol açabilir.

Lansoprazol beraber kullanımda delavirdine serum seviyelerinde düşmeye yol açabilir.

Lansoprazol ve varfarin’i birlikte kullanan bazı hastalarda protrombin zamanı ve INR değerlerindeki artışlar, anormal kanamalara hatta ölüme yol açabilir. Bu nedenle dikkatli olunmalıdır.

Lansoprazol gastrik asit sekresyonunu uzun zamanlı ve yoğun olarak inhibe etmektedir. Digoksin’in de dahil olduğu bazı ilaçlar için gastrointestinal kanaldan emilim için daha değişik pH değerleri gerekmektedir. Digoksin lansoprazol ile kombine verildiği zaman azalmış asidite digoksin emilimini etkilemektedir ve bu da biyoyararlarumda artışa ve dolayısıyla artmış digoksin toksisitesine yol açabilir (bulantı, kusma, aritmi bulgulan ile). Yine demir ilaçlarının emilimi de bu nedenle etkilenmekte ve biyoyararlanımlannda düşme olmaktadır.

Normal gastrik asidite sayesinde emilimi artan itrakonazol, posakonazol ve ketokonazol’un ise emilimi azalmakta ve etkinlik kaybı olmaktadır. Benzer şekilde nilotinib’in emiliminde de azalma olmaktadır.

Gastrik mukozada irritasyona neden olabileceğinden etanolle birlikte alınmamalıdır.

Karaciğerde metabolizasyonu sağlayan enzim sistemindeki etkileşimler nedeniyle tacrolimus’un kan konsantrasyonu yükselmektedir.

Osteoartrit, romatoid artrit, ankilozan spondilit tedavisinde NSAİİ ile ilişkili gastrik ülser riskinin azalması;

Napro-PAC’ın en yüksek günlük naproksen dozu günde iki kez alınan 500 mg’lık 2 tabletten oluşur (maksimum 1000 mg/gün).

Günlük lansoprazol dozu 15 mg olup, 1 kapsülden oluşur.

Napro-PAC Tedavi Paketi 12 haftadan daha uzun süre kullanılamaz.

Lansoprazol kapsül ve naproksen tabletlerden bir tanesi sabah kahvaltısından önce bir bardak suyla alınır. İkinci naproksen tablet akşam yine bir bardak suyla yutulur.

24 ay.

25°C’nin altındaki oda sıcaklığında saklayınız.