Bel Fıtığı ve Boyun Fıtığı Nasıl Oluşur

Bel ve boyun fıtığı, birbirine temel olarak benzer. Çoğunlukla ağrılı, hareket kısıtlılığına sebep olabilen; boyundan kollara veya belden bacaklara yayılan ağrı, uyuşukluk gibi şikayetler yapabilen, genellikle kötü kullanım sonucu ortaya çıkan hastalıklardır.

Belde ve boyunda, eklemi oluşturan omurlar arasında, ‘intervertebral disk’ denen, kıkırdak yapıda yastıkçıklar bulunur. Bu diskin bulunduğu yerden arka yöne, omurilik kanalı içindeki omurilik veya sinirlere doğru yer değiştirerek bası yapması haline, bel fıtığı veya boyun fıtığı diyoruz. Fıtığın meydana gelme sebepleri çok çeşitli olabilir. Fakat temelde, fıtığın oluşumunda uzun vadeli kötü veya uygun olmayan bir kullanımdan, ya da ani ve zorlayıcı bir kullanımdan söz edebiliriz. Boyun ve belin taşıma kapasiteleri yıllar içinde azalmış olabilir. Bu kolaylaştırıcı faktörlere, ani ve hazırlıksız bir hareket eklendiğinde, bel ve boyun fıtığı kolaylıkla karşımıza çıkabilir.

Bel ve boyun fıtığının şikayetleri çok değişkenlik gösterebilir. Ağrı, hareket kısıtlılığı, uyuşma-karıncalanma, en sık şikayetlerdir. Daha ilerlemiş durumlarda kuvvet kaybı ortaya çıkabilir. Ağrının yeri ve yayılımı gibi, şiddeti de kişiden kişiye değişiklik gösterebilir. Her hastada her şikayet bulunmayabilir. Bazı bel fıtığı durumlarında, büyük ve küçük abdeste çıkamama veya tutamama durumu da ortaya çıkabilir (Kauda equina sendromu).

Bel Fıtığı ve Boyun Fıtığında Tanı

Bel Fıtığı ve Boyun Fıtığında Tedavi

Tedavi yöntemini, hastanın ayrıntılı hikayesi ve kapsamlı muayenesi belirler. Bel MR’ı gibi görüntüleme yöntemleri de tedavi planında önemlidir. İlk muayene ve değerlendirmeler sonucunda, hastaların % 1-2 si ameliyata yönlendirilir. Az bir kısmı sadece ilaç ve istirahatle düzelir. Yaklaşık %90’ının ise ciddi ve kapsamlı planlanmış fizik tedaviye ihtiyacı vardır. Tedavi, fıtığın yaptığı problemleri ortadan kaldırmalı ve yeni fıtıkların oluşumunu önlemelidir. Fizik tedavi uygulaması, belli cihazları bir tedavide kullanmaktan çok, değişik tedavi yöntemlerinin bir bütün halinde kalıcı bir iyileşme elde edecek şekilde organize edilmesi ve uygulanmasıdır. Hareket tedavileri (egzersizler), tedavide çok önemli bir yere sahiptir. Her hastaya uygun ve özel olarak planlanmalı, öğretilmeli, tedavi sırasında birebir izlenmelidir.